Daniel Ducarme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Daniel Ducarme
Afbeelding gewenst
Partij MR
4de Minister-president van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Aangetreden 6 juni 2003
Einde termijn 18 februari 2004
Regering Ducarme
Voorganger François-Xavier de Donnea
Opvolger Jacques Simonet
Brussels Minister van Lokale Overheden, Ruimtelijke Ordening, Monumenten en Sites, Stedelijke Vernieuwing en Wetenschappelijk Onderzoek
Aangetreden 6 juni 2003
Einde termijn 18 februari 2004
Regering Ducarme
Voorganger François-Xavier de Donnea
Opvolger Jacques Simonet
Functies
2003-2004 Franse Gemeenschapsminister van Kunst en Letteren
1985-1988 Waals Minister van Milieu en Landbouw
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Daniel Ducarme (Luik, 8 maart 1954 - Brussel, 28 augustus 2010) was een Belgisch politicus, burgemeester en minister voor de MR.

Levensloop[bewerken]

Hij studeerde aan het Hoger Rijksinstituut voor Sociale studies in Brussel, waarna Ducarme van 1970 tot 1976 attaché bij de jeugddienst van het voorlichtingsbureau van de Commissie van de Europese Gemeenschappen voor België was. In 1974 werd hij nationaal voorzitter van de Liberale Studenten.[1]

In 1980 was hij tijdens de regering-Martens III adjunct-kabinetschef op het ministerie van Landbouw en Middenstand. Met Louis Michel schreef hij later in 1980 "Le Défi Vert" over de toestand van de landbouw in Wallonië.

Van 1981 tot 1984 en van 1985 tot 1995 was hij voor de PRL lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers en van 1992 tot 1995 was hij ondervoorzitter van de Kamer. Van 1984 tot 1985 was hij lid van het Europees Parlement, waarna hij van 1985 tot 1988 minister van Milieu en Landbouw werd in de Waalse Regering.

Van 1990 tot 1992 was hij samen met Antoine Duquesne co-partijvoorzitter voor de PRL en in 1988 werd hij burgemeester van Thuin. Hij bleef dit tot in 2000, waarna hij verhuisde naar het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Van 1995 tot 1999 zetelde hij in het Waals Parlement en in het Parlement van de Franse Gemeenschap. Vervolgens was hij van 1999 tot 2003 opnieuw Europarlementslid en van 1999 tot 2002 was hij quaestor in het Europees Parlement. In 2003 verliet hij het Europees Parlement om opnieuw lid te worden van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, wat hij bleef tot in juni 2010. In 2002 werd hij benoemd tot minister van Staat.

In 1999 werd Daniel Ducarme opnieuw partijvoorzitter van de PRL. Onder zijn voorzitterschap fuseerde de PRL in 2002 met het FDF en de MCC tot de Mouvement Réformateur.

In 2003 stopte hij als partijvoorzitter om François-Xavier de Donnea op te volgen als minister-president van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering. Omdat Ducarme eentalig was en geen Nederlands sprak, vonden Vlaamse partijen het ongeoorloofd dat hij de nieuwe minister-president werd. Hij beloofde echter Nederlands te leren. Ducarme combineerde deze functie met het ministerschap van Kunsten, Letteren en de Audiovisuele Media in de Franse Gemeenschapsregering. Begin 2004 moest hij opstappen als minister en minister-president omdat bleek dat hij al enkele jaren zijn belastingaangifte niet had ingevuld.

Bij de verkiezingen van 13 juni 2010 was Ducarme geen kandidaat meer voor de Kamer, omdat zijn gezondheidstoestand dat niet meer toeliet. Hij leed namelijk als enige tijd aan kanker. In augustus 2010 overleed hij aan de gevolgen van deze ziekte.

Tevens was hij van 1992 tot 2000 vice-voorzitter van de Intercommunale voor Elektriciteit van Henegouwen en van 2002 tot 2003 voorzitter van de Brusselse Intercommunale voor Sanering.

Zijn zoon Denis Ducarme is momenteel fractievoorzitter van de MR in de Kamer.

Waals minister
1985-1988
Voorganger:
Louis Michel
Partijvoorzitter van de PRL en de MR
1999-2002
Opvolger:
Antoine Duquesne
Voorganger:
François-Xavier de Donnéa
Minister-President van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
2003-2004
Opvolger:
Jacques Simonet