Naar inhoud springen

Daniel Richardsson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Daniel Richardsson
Daniel Richardsson, 2019
Daniel Richardsson, 2019
Persoonlijke informatie
Naam Jan Olof Daniel Richardsson
Geboortedatum 15 maart 1982
Geboorteplaats Hudiksvall
Lengte 1,92 m
Gewicht 85 kg
Sportieve informatie
Discipline Langlaufen
Club Hudiksvalls IF
Olympische Spelen 2010, 2014, 2018
Debuut 2004
Medailleoverzicht
EvenementGoudZilverBrons
Olympische Winterspelen201
Wereldkampioenschappen031
Totaal (7 medailles)232
Portaal  Portaalicoon   Sport

Jan Olof Daniel Richardsson (Hudiksvall, 15 maart 1982) is een Zweeds oud-langlaufer. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver, op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

Richardsson maakte in februari 2004 in Umeå zijn wereldbekerdebuut, twee jaar later scoorde hij in Mora zijn eerste wereldbekerpunten. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2009 eindigde de Zweed als twintigste op de 15 kilometer klassieke stijl en als eenendertigste op de 50 kilometer vrije stijl, op de 4x10 kilometer estafette eindigde hij samen met Johan Olsson, Mathias Fredriksson en Marcus Hellner op de zesde plaats. Enkele weken na de wereldkampioenschappen eindigde Richardsson in Oslo voor de eerste maal in zijn carrière in de top tien van een wereldbekerwedstrijd. In Toblach boekte de Zweed, tijdens de Tour de Ski 2009/2010, zijn eerste wereldbekerzege, in het eindklassement van de Tour de Ski eindigde hij op de achtste plaats. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver eindigde Richardsson als zevende op de 50 kilometer klassieke stijl, als 22e op de 15 kilometer vrije stijl en als 23e op de 30 kilometer achtervolging. Samen met Johan Olsson, Anders Södergren en Marcus Hellner veroverde hij de gouden medaille op de estafette.

In Oslo nam hij deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2011. Op dit toernooi eindigde hij als zevende op de 50 kilometer vrije stijl, als 27e op de 30 kilometer achtervolging en als 42e op de 15 kilometer klassieke stijl. Op de estafette legde hij samen met Johan Olsson, Anders Södergren en Marcus Hellner beslag op de zilveren medaille. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2013 in Val di Fiemme eindigde de Zweed als tiende op zowel de 15 kilometer vrije stijl als de 50 kilometer klassieke stijl, op de 30 kilometer skiatlon eindigde hij op de achttiende plaats. Samen met Johan Olsson, Marcus Hellner en Calle Halfvarsson sleepte hij de zilveren medaille in de wacht op de estafette. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji veroverde Richardsson de bronzen medaille op de 15 kilometer klassieke stijl, daarnaast eindigde hij als zevende op de 30 kilometer skiatlon en als achtste op de 50 kilometer vrije stijl. Op de estafette werd hij samen met Lars Nelson, Johan Olsson en Marcus Hellner olympisch kampioen.

In Falun nam hij deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2015. Op dit toernooi eindigde hij als negende op de 50 kilometer klassieke stijl en als dertiende op de 15 kilometer vrije stijl. Samen met Johan Olsson, Marcus Hellner en Calle Halfvarsson behaalde hij de zilveren medaille op de estafette. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2017 in Lahti eindigde de Zweed als dertiende op de 15 kilometer klassieke stijl en als 23e op de 30 kilometer skiatlon. Op de estafette legde hij samen met Johan Olsson, Marcus Hellner en Calle Halfvarsson beslag op de bronzen medaille. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde Richardsson als zevende op de 50 kilometer klassieke stijl, als elfde op de 15 kilometer vrije stijl en als veertiende op de 30 kilometer skiatlon. Samen met Jens Burman, Marcus Hellner en Calle Halfvarsson eindigde hij als vijfde op de estafette.

In Seefeld nam hij deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2019. Op dit toernooi eindigde hij als vijftiende op zowel de 30 kilometer skiatlon als de 50 kilometer vrije stijl, op de 15 kilometer klassieke stijl eindigde hij op de 21e plaats.

Olympische Winterspelen

[bewerken | brontekst bewerken]
JaarPlaatsResultaten
2010Vlag van Canada Vancouver22e 15 km vrije stijl
23e 30 km achtervolging
7e 50 km klassieke stijl
Goud 4x10 km estafette
2014Vlag van Rusland SotsjiBrons 15 km klassieke stijl
7e 30 km skiatlon
8e 50 km vrije stijl
Goud 4x10 km estafette
2018Vlag van Zuid-Korea Pyeongchang11e 15 km vrije stijl
14e 30 km skiatlon
7e 50 km klassieke stijl
5e 4x10 km estafette

Wereldkampioenschappen

[bewerken | brontekst bewerken]
JaarPlaatsResultaten
2009Vlag van Tsjechië Liberec20e 15 km klassieke stijl
30e 50 km vrije stijl
6e 4x10 km estafette
2011Vlag van Noorwegen Oslo42e 15 km klassieke stijl
27e 30 km achtervolging
7e 50 km vrije stijl
Zilver 4x10 km estafette
2013Vlag van Italië Val di Fiemme10e 15 km vrije stijl
18e 30 km skiatlon
10e 50 km klassieke stijl
Zilver 4x10 km estafette
2015Vlag van Zweden Falun13e 15 km vrije stijl
9e 50 km klassieke stijl
Zilver 4x10 km estafette
2017Vlag van Finland Lahti13e 15 km klassieke stijl
23e 30 km skiatlon
Brons 4x10 km estafette
2019Vlag van Oostenrijk Seefeld21e 15 km klassieke stijl
15e 30 km skiatlon
15e 50 km vrije stijl
Legenda
TdS Tour de Ski
NO Nordic Opening
LT Lillehammer Triple
RT Ruka Triple
WBF Wereldbekerfinale
STC Ski Tour Canada
ST Ski Tour
Eindklasseringen
SeizoenAlgmDISPTdS
2005/2006120e82e--
2007/2008112e83e89e47e
2008/200950e35e-23e
2009/201017e18e83e8e
2010/2011BronsZilver23e9e
2011/201238e30e-DNF
2012/201324e21e92e13e
2013/20148eBrons98e19e
2014/201514e16e-10e
2015/201664e41e--
2016/201733e24e-24e
2017/201817e16e-8e
2018/201962e40e-28e
2019/202049e41e--
Wereldbekerzeges
DatumPlaatsOnderdeel
7 januari 2010Vlag van Italië Toblach10 km klassieke stijl TdS
19 februari 2011Vlag van Noorwegen Drammen15 km klassieke stijl
8 maart 2014Vlag van Noorwegen Oslo50 km klassieke stijl (massastart)
Zie de categorie Daniel Rickardsson van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.