Dansplaag van 1518

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Dansplaag (of Dansepidemie) van 1518 was een voorval waarbij een groep mensen werd getroffen door choreomanie, dat plaatsvond in Straatsburg, Elzas (in die tijd onderdeel van het Heilige Roomse Rijk) in juli 1518. De groep mensen danste dagen lang, zonder te rusten en na ongeveer een maand, overleden sommige mensen aan een hartaanval, beroerte of uitputting.

Tekening van Hendrik Hondius, waarin drie vrouwen worden weergegeven die door de plaag waren aangestoken. Het is gebaseerd op een werk van Pieter Brueghel, die in 1564 een gelijkwaardig voorval zou hebben meegemaakt in Vlaanderen.

Gebeurtenissen[bewerken]

De epidemie is begonnen in juli 1518, toen een vrouw genaamd Frau Troffea uitbundig begon te dansen in de straten van Straatsburg.[1] Dit duurde tussen de vier en zes dagen. Binnen een week hadden 34 anderen zich bij de vrouw aangesloten en binnen een maand, waren er ongeveer 400 dansers. Een aantal van deze mensen overleed uiteindelijk aan verschijnselen van uitputting, hartaanvallen en beroertes.[1]

Historische bronnen, waaronder "doktersaantekeningen, priestertoespraken, lokale en regionale verhalen, en zelfs berichten die werden uitgegeven door het stadsbestuur van Straatsburg" bevestigen dat de slachtoffers dansten.[1] Het is niet bekend waarom deze mensen hebben gedanst tot ze stierven.

Bezorgde edelmannen vroegen lokale artsen om hulp toen de plaag uit de hand liep. De dokters sloten astrologische of bovennatuurlijke oorzaken uit, en stelden dat de plaag een "natuurlijke ziekte" was, die werd veroorzaakt door "heet bloed". In plaats van ervoor te zorgen dat de mensen bloed zouden verliezen, moedigden de autoriteiten de mensen aan om meer te dansen, doordat er twee gildenhuizen en een graanmarkt werden geopend. Er werd zelfs een houten podium voor de dansers gemaakt. De autoriteiten deden dit, omdat ze geloofden dat de dansers alleen konden genezen als ze dag en nacht door zouden dansen. Om de effectiviteit van de genezing te bevorderen, werden er zelfs muzikanten ingehuurd om te zorgen dat de dansers zouden blijven dansen.[2] Een aantal dansers werd naar een heilige plek meegenomen, waar ze een genezing zochten voor hun aandoening.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. a b c Viegas, Jennifer. 'Dancing Plague' and Other Odd Afflictions Explained. Discovery News. Discovery Communications (1 augustus 2008) Geraadpleegd op 8 augustus 2008
  2. Waller, John C. (september 2008). In a spin: the mysterious dancing epidemic of 1518. Endeavour 32 (3): 117–121 (Elsevier). ISSN:0160-9327. PMID:18602695. DOI:10.1016/j.endeavour.2008.05.001. Geraadpleegd op 14 januari 2009.