Dapengbandao

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dapengbandao
Dapengbandao
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 大鹏半岛
Traditioneel 大鵬半島
Pinyin Dàpéngbàndǎo
Standaardkantonees Taai Paang Poen Tôow
Yale (Standaardkantonees) daai6 paang4 bun3 dou2
Dapenghua T'aai P'ong Poen Daauw
Dapengbandao in het Engels is Dapeng Peninsula

Dapengbandao of Dapeng is een schiereiland in het oosten van Longgang (district), dat deel uitmaakt van stadsagglomeratie Shenzhen. Dapengbandao bestaat uit de streken Kuichong, Dapeng en Nanao. Dapengbandao wordt in het zuidwesten omringd door de Dapengbaai en in het noordoosten door de Dayabaai.

Dapengbandaocultuur[bewerken]

Omdat vroeger de meeste bewoners van het schiereiland vissers waren, is vis voor de meeste mensen uit Dapengbandao nog steeds een belangrijk consumptieartikel. Het andere belangrijke middel van bestaan was de landbouw. De uitvinding van de beroemde Dapengse zonnehoeden hangt daarmee samen. Jaarlijks wordt op de eerste dag van de tiende maan van de Chinese kalender de Verjaardag van de Heilige Os gevierd.[1] De cultuur van Dapengbandao heeft een grote samenhang met andere Hakka-culturen in Shenzhen. Lokale gerechten zijn niuciba, jishiteng, gestoomde vis en gesudderde varkensspek. Bij feesten, zoals Chinees nieuwjaar, de opening van nieuwe faciliteiten en Chinese huwelijken wordt de qilindans uitgevoerd. Mensen die overlijden worden eerst begraven in een houten doodskist en na een bepaalde tijd weer opgegraven. De botten worden geteld en in een aarden pot gestopt. Daarna worden de botten gecremeerd en in een columbarium gestopt. Een gebruik dat sommigen mensen nog volgen is dat vrouwen op begraafplaatsen geen naam hebben. Bij mannen staat wel hun naam en geboortedatum in hun grafsteen ingekerfd.

Een van de verdwenen gebruiken van de streek is huilend trouwen. Vrouwen dienden een week vooraf het huwelijk zich volledig in tranen en gejank te storten samen met haar beste vriendinnen die dan meehuilden. Het huilen en geweeklaag was een blijk voor respect voor de ouders. Ook toonde het de dank voor de jarenlange zorg van de ouders. In meerdere gebieden van China was het gebruikelijk dat een getrouwde vrouw slechts één keer per jaar, bij Chinees nieuwjaar, of helemaal nooit haar ouders mocht bezoeken.[2] Bij het trouwfeest zong het echtpaar bergliederen met elkaar op het huwelijksbanket.[3]

Sinds de jaren tachtig toen de Chinese overheid religie en tradities weer met mondjesmaat begon toe te staan, kwam er een wedergeboorte van de lokale cultuur. Sindsdien wordt om de vijf jaar een taipingqingjiao gehouden waarbij de zegening en bescherming van de Zeegodin Tianhou wordt gevraagd.[4][5] Bij de taipingqingjiao wordt ook voor de gevallen soldaten afkomstig van Dapengbandao gebeden, opdat hun ziel in vrede moge rusten.[6]

De authentieke religie in Dapengbandao is de Chinese volksreligie waarbij vooral zeegoden het meest aanbeden worden. Op het schiereiland is in vrijwel elk dorp een schrijn of tempel van een zeegod te vinden. Veelvoorkomende zeegoden in Dapengbandao zijn Tianhou en Tangong.

Het Hongkongse eiland Ping Chau is door de nabije ligging sterk beïnvloed door de cultuur van Dapengbandao. Het lokale dialect daar is een variant van het Dapenghua.

Middel van bestaan[bewerken]

Tegenwoordig is visserij niet meer het belangrijkste middel van bestaan. In Dapengcheng is toerisme zeer belangrijk voor de groei van de economie van het dorp. Ook zijn er veel dorpen aan zee, zoals Nanao, die Hongkongse rijkelui met hun dure schepen ontvangen. Vanaf het moment dat de inwoners van Dapengbandao hun streek gingen verlaten om ergens anders beter werk te vinden, is er geld teruggestuurd naar hun dorpen in Dapengbandao. Dat zorgde voor opknapbeurten van hun ouderlijke huizen.

Energievoorziening[bewerken]

In het oosten van Dapengcheng is een, door Fransen onderhouden, kerncentrale gevestigd.

Geschiedenis[bewerken]

Na de Tweede Opiumoorlog ontstond er een discussie om net als Hongkong ook het schiereiland af te staan aan het Verenigd Koninkrijk. Dit is echter niet gebeurd. Het meest historische dorp op het schiereiland is Dapengcheng. Deze vesting, die aan het einde van de Ming-dynastie werd gebouwd, diende als verdedigingswerk tegen Japanse piraten en later tegen de Britten.

Ten tijde van de Republiek was er veel armoede in de streek en was de criminaliteit hoog. Het kwam vaak voor dat mensen van rijke huize gekidnapt werden. De streek had veel leden van de Communistische partij van China. Zij verzetten zich in het geheim tegen de Guomindang en later tegen de Japanse bezetters. Liu Heizai was een van de bekendste communistische strijders. Aan het einde van de Chinese burgeroorlog werd in de streek de vlag van de Volksrepubliek China voor het eerst gehesen. Dit was tamelijk bijzonder omdat iedereen verwachtte dat de vlag voor het eerst gehesen zou worden in de hoofdstad Beijing.[bron?]

Het gebied Shenzhen (waar Dapengbandao toebehoort) heeft grote hongersnood gekend eind jaren vijftig, begin jaren zestig en tijdens de Culturele Revolutie. Toen zijn veel mensen naar Hongkong gevlucht. In het begin via de grens tussen Shenzhen en Hongkong. Later werd emigratie vanuit de Chinese vasteland verboden. De vluchtelingen zwommen over de Dapengwan/Tai Pang Wan richting het eiland Ping Chau (Hongkongs grondgebied) of liepen door de rioleringsbuizen tussen Shenzhen en Hongkong. De vluchtelingen riskeerden hun leven, maar wisten hun angst voor water en haaien te overwinnen. Veel Dapengers in Hongkong stuurden stoffen voor kleding en gedroogd brood en ander voedsel naar hun geboortestreek. In de jaren tachtig werd emigratie via de grensovergang door de communistische staat weer in kleine hoeveelheden toegestaan. In dezelfde periode kwamen ook veel ouderen terug naar hun geboortestreek om te pensioneren.

Dapengbandao heeft sinds de economische hervorming eind jaren zeventig een groot aantal arbeidsmigranten van andere provincies opgenomen (vooral uit Hunan en Sichuan). Deze migranten werken vooral in de vele elektronica- en kledingfabrieken van Shenzhen en wonen in Dapengbandao. De Kerncentrale Daya Bay ten oosten van het ommuurde dorp Dapengcheng, was in 1987 China's eerste centrale voor het opwekken van kernenergie. Een decennia later werd in dezelfde streek de Kerncentrale Ling Ao gebouwd.

Dapengers buiten Dapengbandao[bewerken]

In Hongkong is de Vereniging van Dapengnezen in Hongkong (香港大鵬同鄉會) gevestigd, deze organiseert elke week een busreis voor streekgenoten om goedkoop naar hun dorpen in Dapengbandao te kunnen gaan.

Het schiereiland heeft al honderd jaar streekgenoten in New York. Daar is de Tai Pun Residents Association (紐約大鵬同鄉會) (Vereniging van Dapengnezen in New York) al meer dan negentig jaar oud.[7]

Veel Kantonese Nederlanders komen uit dit gebied of hebben ouders die daar oorspronkelijk vandaan kwamen. Daarom bestaat er het Vereniging van Dapengnezen in Nederland (旅荷大鵬同鄉會) en Vereniging van Dapengnezen in Europa (旅歐大鵬同鄉會). Er wordt jaarlijks omstreeks Chinees Nieuwjaar een feest georganiseerd in een van de grote Chinese restaurants in de Randstad (gebied).

Bekende Dapeng mannen in Nederland die veel voor de streekgenoten betekenen[bewerken]

Vetgedrukte tekst is de naam in het Mandarijn, achternaam-voornaam. Cursieve tekst is de naam in het Kantonees, achternaam-voornaam.

  • Huang Yin/Nederlandse naam: Yam Wong/Wôong Yam 黃音 (geboren te Dapengcheng in 192?) is oprichter van Danhua Culture & Education Center te Rotterdam, was oud-voorzitter van de vereniging der Nederlandse Chinezen en was oud-voorzitter van de vereniging der Dapeng-Chinezen.
  • Bi Chuanyou/Nederlandse naam: Chun-Yau But/Pat Chuun-Yauw 畢全友 (geboren te Dapengcheng in 194?/overleden te Dapengcheng in 2007) was de zeer rijke eigenaar van Sea Palace in Amsterdam, oud-voorzitter van de vereniging der Dapeng-Chinezen en heeft veel flats laten bouwen vlak bij Dapengcheng voor Dapeng-Chinezen uit Nederland.

Bekende Dapengnezen[bewerken]

Externe links[bewerken]