David Newman (jazzmuzikant)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
David Newman

David "Fathead" Newman (Corsicana, 24 februari 1933 - (Kingston (New York)), 20 januari 2009) was een Amerikaans tenorsaxofonist in de genres jazz en blues.

Biografie[bewerken]

Newman begon te spelen in een band op zijn high school in Dallas en speelde vervolgens in de groep van altsaxofonist Buster Smith (zoals vóór hem Charlie Parker al gedaan had). Nadien sloot hij zich aan bij Red Connors. Vanaf 1952 speelde hij in rhythm and blues-bands, onder meer bij T-Bone Walker en Lowell Fulson. Vanaf 1964 was hij een tiental jaren actief bij Fulsons vroegere pianist Ray Charles. Bij Charles begon hij als baritonsaxofonist; later werd hij als tenorist een der meest ingezette solisten van de groep.

Sinds de jaren '50 was Newman ook studiomuzikant, onder meer bij Atlantic Records. Hij speelde voor Aretha Franklin, B.B. King, de Average White Band, Eric Clapton, Natalie Cole, Aaron Neville en Dr. John; in jaren '60 voor King Curtis, en in de jaren '70 voor Herbie Mann.

Newman stond aan het hoofd van eigen bands en bracht sinds 1959 platen onder zijn eigen naam uit. Daarnaast werd hij door Stanley Turrentine, Jimmy McGriff, Blue Mitchell (1970), Roy Ayers (1971) en Junior Mance (1983) gevraagd voor plaatopnamen.

Discografie (selectie)[bewerken]

  • House of David (Rhino 1952-1989)
  • Lone Star Legend (1981)
  • Still Hard Times (Muse, 1982; met Hank Crawford, Larry Willis, Walter Booker, Jimmy Cobb)
  • Heads Up (1987)
  • Fire! Live At The Village Vanguard (1989)
  • Bluesiana Triangle (1990)
  • Blue Greens And Beans (1990)
  • Blue Head (1990)
  • Bigger And Better (1993)
  • Mr. Gentle, Mr. Cool (Kokopelli, 1994; met Jim Pugh, Ron Carter, Lewis Nash)
  • Under A Woodstock Moon (1996)
  • It's Mr. Fathead (1998)
  • Chillin' (1999)
  • Captain Buckles (2000)
  • Davey Blue (2001)
  • The Gift (2003)
  • Song For The New Man (2004; met John Hicks, Curtis Fuller, John Menegon, Jimmy Cobb)
  • I Remember Brother Ray (2005)
  • Cityscape (2006)

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties