De Christengemeenschap

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Christengemeenschap Den Haag

De Christengemeenschap is sinds 1922 een zelfstandig kerkgenootschap dat zichzelf identificeert als "beweging tot religieuze vernieuwing binnen het christendom".

Zij streeft naar vernieuwing van het christelijk godsdienstig leven vanuit de veronderstelling dat sinds het begin van de 20e eeuw voor de mens de mogelijkheid toeneemt langs bovenzinnelijke weg zich in vrijheid te verbinden met de kosmische Christus. Daartoe zijn de zeven sacramenten herzien, net als de zienswijzen op de Bijbel en zielzorg. In de tweede helft van de twintigste eeuw is De Christengemeenschap vanuit Europa wereldwijd uitgegroeid met gemeenten over alle continenten.

Geschiedenis[bewerken]

De Michaelkirche in Bremen-Ostertor

De Christengemeenschap is in het begin van de 20e eeuw opgericht door een tiental hoofdzakelijk Duitse theologiestudenten het christelijk godsdienstig leven te vernieuwen. Zij vroegen advies en hulp van Rudolf Steiner, die deze vanuit de antroposofie bood. Toen hervormingen binnen de bestaande kerken voor hen niet mogelijk bleken stichtten zij onder leiding van de Duitse predikant Friedrich Rittelmeyer de Christengemeenschap als zelfstandig kerkgenootschap. Hun gezelschap was intussen uitgegroeid tot 45, waarvan drie vrouwen. Onder hen waren theologen, kunstenaars, wetenschappers en leiders uit de jeugdbeweging. De wekelijkse kerkdienst wordt in de Christengemeenschap "mensenwijdingsdienst" genoemd. De eerste mensenwijdingsdienst werd gehouden op 16 september 1922 in het Goetheanum te Dornach (Zwitserland).

Vanuit Dornach trokken de pas gewijde priesters uit om zelfstandige gemeenten te stichten in het Duitse taalgebied en later ook daarbuiten. De Christengemeenschap telt inmiddels wereldwijd een kleine 300 gemeenten. De internationale coördinatie voor deze gemeenten berust bij de Kring van Zeven in Berlijn. Er zijn internationale priesteropleidingen in Stuttgart, Hamburg en New York.

In Nederland is de eerste gemeente gesticht in Den Haag in 1926. Spoedig daarop volgden Amsterdam en Rotterdam. Momenteel zijn er in Nederland 16 gemeenten met ruim 1600 leden en een veelvoud aan belangstellenden.

In België is de eerste gemeente gesticht in Antwerpen in 1986. Van daaruit worden nu ook verschillende andere vestigingen bediend. Het aantal leden bedraagt hier ruim honderd en het aantal belangstellenden eveneens een veelvoud.

Het landelijk secretariaat is gevestigd in Den Haag.

Vernieuwing[bewerken]

Tot de belangrijkste vernieuwingen, die in De Christengemeenschap gerealiseerd zijn, behoren:

  • Nieuwe ritualen voor de zeven sacramenten als genademiddelen van Christus ter ondersteuning van de mens op zijn levensweg. De vorm van deze sacramenten is aangepast aan wat gezien wordt als "het hedendaags bewustzijn van de mens". Zij zijn bedoeld om te helpen de verbinding met Christus gedurende iemands hele leven te laten groeien. Als sacramenten worden onderscheiden:
▪ de Doop ter heiliging van de incarnatie van het jonge kind;
▪ de Jeugdwijding als innerlijke hulp voor de puberteit;
▪ de Huwelijkswijding ter zegening van het huwelijk in het licht van Christus;
▪ de Stervenswijding ter begeleiding van het stervensproces en de overgang naar de geestelijke wereld;
▪ de Mensenwijdingsdienst en het Biechtgesprek bieden de mens de mogelijkheid zijn religieuze leven regelmatig te beoefenen;
▪ de Priesterwijding bekrachtigt de priester voor zijn specifieke taak.
Voor de kinderen zijn er aparte diensten.
  • Uitgaande van deze vaststaande ritualen en de traditionele christelijke Bijbel kent De Christengemeenschap geloofs- en leervrijheid: Ieder is vrij zich op zijn eigen wijze op deze spirituele inhouden te oriënteren. Er zijn geen verplicht aan te nemen geloofswaarheden of dogma’s voordat men lid kan worden of aan de sacramenten kan deelnemen. Echter, omdat de inhoud van de ritualen en sacramenten vastligt kan de sfeer in Christengemeenschap ondanks deze geloofsvrijheid voor een buitenstaander rigide en dogmatisch overkomen. Ook kan er sprake zijn van groepsdruk om de geloofsinterpretaties over te nemen van gemeenteleden die binnen de Christengemeenschap aanzien opgebouwd hebben.
  • Nieuwe zienswijzen op de bijbelse geschriften heeft De Christengemeenschap verkregen vanuit de antroposofie.
  • In de zielzorg staat, in elk geval in naam, het eigen geweten centraal. Ieder kan persoonlijke hulp ontvangen om zijn leven in vrijheid en eigen verantwoordelijkheid te oriënteren op Christus.
  • Het priesterschap is ook voor vrouwen en gehuwden toegankelijk.

Oecumene van kerken[bewerken]

De Christengemeenschap is geen lid van de Wereldraad van Kerken (waarin de meeste niet-katholieke kerken zijn vertegenwoordigd) en onderhoudt geen relaties met de Rooms-katholieke Kerk.

De Christengemeenschap erkent de doop van andere kerken. In de Christengemeenschap zelf wordt gedoopt met water, zout en as: in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Literatuur[bewerken]

Externe links[bewerken]