bpost

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf De Post)
Ga naar: navigatie, zoeken
bpost
Bpost
Beurs Euronext: BPOST
Aandelen Belgische Staat 51,04%
Free float 48,50%
Motto of slagzin Yes We Care
Oprichting 1992 (september 2010: huidige naam)
Sleutelfiguren Koen Van Gerven (gedelegeerd bestuurder),
Françoise Masai (voorzitster raad van bestuur),
Alexander De Croo (bevoegd minister)
Hoofdkantoor Brussel
Werknemers 27.479 (eind 2014)
Producten Postbezorging, bankwezen
Omzet € 2.464,7 miljoen (2014)
Winst € 295,5 miljoen (2014)
Website www.bpost.be
Portaal  Portaalicoon   Economie
Voertuigen van De Post.
Deze voertuigen dragen nog het vorige logo.

Bpost is het postbedrijf van België. Het bedrijf was voor de naamsverandering in september 2010 bekend als De Post (In de Franse Gemeenschap La Poste, in de Duitstalige Gemeenschap Die Post). De nieuwe naam, bpost, past beter in een internationale context en moet de banden met het thuisland, België, extra in de verf zetten.

Bpost is de leidende postoperator in België met een brede waaier van activiteiten op postale en aanverwante markten. Het bedrijf staat vooral in voor de ophaling, de sortering, het transport en de bestelling van brieven en pakjes. Elke dag, behalve op zaterdagen, zondagen en feestdagen, komen postbodes langs bij elke brievenbus in het hele land en worden 12 miljoen poststukken behandeld. Daarnaast ontwikkelt bpost activiteiten die inspelen op de wisselwerking tussen elektronische communicatie en communicatie per brief. Zo bieden bpost en haar dochterondernemingen oplossingen aan op het vlak van documentbeheer, elektronisch gecertificeerde communicatie, internationale toegevoegde waardediensten enz. De diensten aan bedrijven worden aangeboden onder de naam bpost business. De internationale activiteiten gebeuren onder de vlag bpost international.

Bpost bank, een joint venture van bpost (50%) en BNP Paribas Fortis (50%), biedt van haar kant een assortiment van bank- en verzekeringsproducten aan.

Geschiedenis[bewerken]

Vóór de onafhankelijkheid van België werd de post tot 1700, tot de Spaanse Successieoorlog, bedeeld door Von Thurn und Taxis. Vanaf 1790 was er een Brusselse postdienst in de hoofdstad en Franse postdienst in België. Er werd gebruik gemaakt van postkoetsen.

In 1830, met de onafhankelijkheid van België, werden de Belgische Posterijen een staatsdienst[1] onder de naam "Direction Générale des Postes", of ook "Les Postes".

1831: De komst van de spoorweg luidde het einde in van de postkoets.

Op 28 januari 1840 kwam de eerste postzegel ter wereld uit: de Penny Black.

Vanaf 1841 was er een dagelijkse postbedeling, ook op het platteland.

In 1844 telde Brussel 14 brievenbussen.

In 1849 was er de eerste Belgische postzegel: "Leopold I met epauletten".

In 1884 veranderde de naam van het bedrijf naar "Ministerie van Verkeerswezen - Directie van Posterijen".

In 1931 werd bij koninklijk besluit het Postmuseum van België in Brussel gecreëerd. Dit postmuseum werd opgericht op 7 november 1936 op Rogierlaan 162 in Brussel, waar zich ook het postkantoor Brussel 3 bevond.

In 1937 kreeg het bedrijf de naam "Administratie van de Post - Administration de la Poste".

Vanaf 1963 moest elk huis verplicht een brievenbus hebben.

In 1967 was er de eerste optische postsortering in Brussel X.

In 1969 werden de postcodes in België ingevoerd.[2].

In 1970 telde het Wereldpostnetwerk 142 lidstaten. Dit postnetwerk omvatte 550.000 kantoren, waar ongeveer 4.500.000 beambten werkten.

In 1971 veranderde de naam naar "Regie der Posterijen - Régie des Postes".

In 1972 verhuisde het Postmuseum naar Zavel 40 in Brussel.

In 1992 veranderde de naam naar "De Post - La Poste - Die Post". Het bedrijf werd omgevormd tot een autonoom overheidsbedrijf. Vanaf deze verzelfstandiging van bpost werden de openbare taken opgelijst in opeenvolgende beheerscontracten tussen bpost en de Belgische Staat [3]. De openbare taken, of ook taken van openbare dienst genoemd, worden door bpost uitgevoerd, en het bedrijf krijgt hiervoor een vergoeding van de Belgische Staat.

Deze omvorming tot een autonoom overheidsbedrijf betekende een aanmerkelijke discontinuïteit in het ondernemingsmodel:[3]

  • De Post werd voortaan bestuurd door een eigen raad van bestuur en directiecomité. De overheid is vanaf dan enkel nog toezichthouder. Tot dan was de Regie bestuurd door en viel zij onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde minister.
  • De Post werd in beginsel verantwoordelijk voor haar eigen financiële evenwicht.
  • De Post nam 43.747 ambtenaren over van de Belgische Staat.
  • Bij deze omvorming van Regie tot autonoom overheidsbedrijf werden 63 gebouwen overgedragen door de Belgische Staat aan De Post. Deze gebouwen waren sinds 1971 in gebruik door de Regie, maar waren tot dan juridisch eigendom van de Belgische Staat.

Beheerscontracten tussen bpost en de Belgische Staat [3]:

Beheerscontract Periode
Van 14/9/1992 tot 31/12/1996 Eerste contract
Van 1/1/1997 tot 23/9/2002 Tweede contract
Van 24/9/2002 tot 23/9/2005 Derde contract
Van 24/9/2005 tot 23/9/2010 Vierde contract, maar verlengd in afwachting van het nieuwe contract.
Van 1/1/2013 tot 31/12/2015 Vijfde contract [4][5]
Van 1/1/2016 tot 31/12/2020 Zesde contract [6]

In 1995 wordt de Bank van De Post opgericht.

In 1997 wordt het monopolie van De Post op geadresseerde binnenlandse post beperkt tot zendingen onder 360 gram (Europese richtlijn 97/67).

In 1997 nam de Belgische Staat de pensioenlast van de statutaire medewerkers over van De Post.

Sinds 1998 werft De Post geen statutaire personeelsleden meer aan.

In 2000 werd de rechtsvorm gewijzigd in die van "naamloze vennootschap van publiek recht".[3][1]

Sinds 17 maart 2000 is het bedrijf verzelfstandigd. De federale overheid sloot beheerscontracten af met bpost over het dienstverleningsniveau.

In 2000 telde het bedrijf 43.500 medewerkers.

In 2001 waren er 1.342 postkantoren.

Op 8 augustus 2001 kondigde de directie reorganisaties aan van de Financiële Post[7]. Dit leidde tot de opsplitsing van de zichtrekeningen (000 rekeningen) en de staatsrekeningen (679 rekeningen). De zichtrekeningen en spaarrekeningen (299 rekeningen) worden beheerd door de Bank van De Post.

Begin januari 2003 besluit De Post om het Postmuseum aan de Zavel in Brussel te sluiten, na 72 jaar. Ook de bibliotheek en het winkeltje moeten dicht.[8] Het personeel kon blijven werken in De Post, maar het lot van de collectie is onduidelijk [9]. In 2000 kreeg het postmuseum 28.000 bezoekers. In september 2000 sloot het museum de deuren voor herstellingswerken, die niet gebeurden.

Vanaf 2003 wordt het monopolie van De Post verder beperkt. De nationale zendingen en binnenkomende internationale post worden beperkt tot minder dan 100 gram.

De Belgische overheid, het consortium van Post Danmark A/S en CVC Capital Partners Limited, en bpost van publiek recht hebben op 17 januari 2006 een strategisch partnerschap tot stand gebracht om te werken aan een verdere modernisering van het bedrijf.

In 2006 gingen de nieuwe sorteercentra Gent X, Charleroi X, Antwerpen X en Luik X van start. Het bestaande Brussel X werd vernieuwd. De nieuwe sorteercentra vertegenwoordigen met 200 miljoen euro de grootste investering van De Post ooit.

Op 31 december 2007 telt bpost 37.526 personeelsleden.[10]

Op 31 december 2008 telt bpost 35.313 personeelsleden.[10]

  • Statutair personeel: 23.538.
  • Contractueel personeel: 11.775.

Sinds 17 juni 2010 werd de naam "bpost" gebruikt.[11][12]

Het bedrijf had in 2011 een omzet van 2,365 miljard euro. 80% van de omzet wordt behaald met het ophalen en bezorgen van nationale (en deels internationale) post.

Eind januari 2011 kondigde bpost een reorganisatie van de postbedeling[13]. Er werd voorzien om tegen 2017 het aantal voltijdse jobs te verminderen met 6.321.

In 2011 heeft bpost 676 postkantoren en 697 postpunten.

Eind 2011 werkten bij bpost 32.000 mensen.

Op 21 juni 2013 was er de eerste beursnotering van bpost. Het is de grootste beursgang in Brussel sinds 2007. In totaal verkocht Post Invest Europe 56 miljoen aandelen aan institionele investeerders en particuliere beleggers (ongeveer 20,7%). Ongeveer 924.000 aandelen werden verkocht aan werknemers van bpost. De aanbiedingsprijs bedroeg 14,5 euro. De Belgische Staat verkocht geen aandelen in het kader van deze beursgang en behield haar belang van 50,01% in bpost [14].

Op 16 december 2013 werd bekend dat CVC Capital Partners minder dan 3% van de aandelen aanhoudt. In maart 2014 werd het aandeel al opgenomen in de BEL 20 beursindex.[15]

In 2014 werd een reorganisatie van de centrale diensten aangekondigd [16]. Deze reorganisatie kreeg de naam Alfa mee. Voor deze reorganisatie lichtte bpost 3.500 banen door in haar centrale diensten, bij het personeel in kaderfuncties en bij het personeel met een logistieke taak. Er werd een sociaal plan doorgevoerd, voor het schrappen van 320 functies, en een impact op ongeveer 900 personeelsleden. Er vielen naakte ontslagen.

Op 31 december 2014 telt bpost 27.479 personeelsleden.[17]

  • Statutair personeel: 13.618.
  • Contractueel personeel: 13.861.

In december 2015 keurt de plenaire Kamer een wetsontwerp goed dat aan de Belgische Staat toelaat om een deel van haar aandelen in bpost en Proximus te verkopen. Er is geen benedengrens gesteld.[18][19] Volgens dezelfde wet is, zodra de deelneming van de overheid in het kapitaal zakt tot lager dan 50% plus één aandeel, bpost niet langer een autonoom overheidsbedrijf, maar wordt het een naamloze vennootschap van privaatrecht.

Op 31 december 2015 telt bpost 26.381 personeelsleden.[20]

  • Statutair personeel: 12.302.
  • Contractueel personeel: 14.079.

Aandeelhouders[bewerken]

  • Belgische Staat (51,04%)
  • Free float (i.e. verhandeld op de beurs) (48,50%)
  • Personeelsvereniging bpost (0,46%)[21]

Bibliografie[bewerken]

  • Michel Mary, Geschiedenis van de Belgische Post. Van de oorsprong tot de liberalisatie, Belgische Academie voor Filatelie/L'Encre du temps,Tubize 2011, ISBN 978-9-0817079-0-9

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]