De Sarolea de Cheratte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het kasteel Sarolea in Cheratte

De Sarolea de Cheratte was een Zuid-Nederlandse adellijke familie.

Geschiedenis en genealogie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Nicolas de Sarolea de Cheratte (1584-1658) trouwde met Elisabeth Heurkeau (1584-1673).
    • Gilles de Sarolea de Cheratte (1617-1695), steenkolenontginner, trouwde met Catherine de Piroulle (1624-1696). In 1643 bouwde hij zich een kasteel in de heerlijkheid Cheratte bij Wezet, waar hij koolmijnen bezat.
      • Jean Philippe Eleuthère de Sarolea (1665-1709), x Marie Joseph de Clercx (1679-1750).
        • Mathias Robert de Sarolea (1703-1743), x Jeanne Marie Anne Scio.
          • Paul Mathias Joseph Charles Jean Népomucène Casimir de Sarolea (1734-1792), x Anne Catherine Thérèse de Farcy. Hij was heer van Cheratte, Saint-Remy, Barchon en Meerbeek, en als edelman verbonden aan de prins-bisschop van Luik. Het echtpaar had tien kinderen, onder wie drie zoons, die in 1822 onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden in de erfelijke adel werden erkend en hierna volgen.
        • Jean de Sarolea (1706-1785), kanunnik van de kathedraal Sint-Lambertus, was een bekend bibliofiel en kunstverzamelaar. Na zijn dood werden, naast andere kunstvoorwerpen, meer dan zeshonderd schilderijen geveild.

Jean-Paul Casimir de Sarolea de Cheratte[bewerken | brontekst bewerken]

Jean-Paul de Sarolea de Cheratte (Luik, 12 maart 1772 - 13 mei 1836) werd in 1822 in de erfelijke adel erkend onder de naam de Sarolea de Cheratte de Saint Remy en hem werd tevens de titel baron toegekend, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij werd burgemeester van Cheratte. Hij werd benoemd in de Ridderschap van Limburg.

Hij trouwde met Marie-Catherine de Rahier (1784-1839) en ze kregen twee zoons die ongehuwd bleven en een dochter, Lambertine, die trouwde met luitenant-generaal en minister Edouard Berten.

In 1883 was deze familietak uitgedoofd.

Hyacinthe de Sarolea de Cheratte[bewerken | brontekst bewerken]

Marie Joseph Bernard Ferdinand Hyacinthe de Sarolea de Cheratte (Luik, 4 april 1773 - 5 juli 1852) werd samen met zijn broer in de erfelijke adel erkend in 1822 onder de naam de Sarolea de Cheratte de Fexhe, maar zonder titel.

Hij trouwde met Claudine Velez (1790-1869) en ze kregen een zoon en een dochter, die ongehuwd bleven.

Ook deze tak doofde in 1883 uit.

Arnold de Sarolea de Cheratte[bewerken | brontekst bewerken]

Samen met zijn twee broers werd Arnold-Marie-Eugène-Fortuné-Félix de Sarolea de Cheratte (1783-1842), die officier werd, in 1822 in de erfelijke adel erkend. Hij lichtte echter nooit de open brieven, zodat de erkenning zonder gevolg bleef. Hij trouwde met Joséphine Eugénie Edmée Velez (1791-1862) en ze hadden een dochter.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Généalogie Sarolea, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1887.
  • Leon NAVEAU, Jean de Sarolea, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXI, Brussel, 1913.
  • Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1998, Brussel, 1998.