De Trazegnies

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Trazegnies, met een tak de Trazegnies d'Ittre, is de naam van een Zuid-Nederlands markgrafelijk geslacht dat opklimt tot de feodale tijd.

Geschiedenis[bewerken]

De familie Trazegnies is een aloud geslacht dat bekend werd in het feodaal tijdperk.

De eerste familie Trazegnies liep ten einde bij Agnès de Trazegnies. Ze trouwde met een jong lid van de familie van de graven van Vlaanderen-Henegouwen, Eustache du Roeux, en hun nazaten namen de naam en de wapens Trazegnies aan.

Hetzelfde scenario deed zich later opnieuw voor, toen een laatste naamdraagster trouwde met Arnould de Hamal, heer van Elderen. Hun zoon nam de naam en de wapens Trazegnies voor zich.

In 1598 kende koning Filips II de titel van ridder toe aan Charles de Trazegnies, die al baron was. In 1614 werd de baronie Trazegnies verheven tot markizaat en alle afstammelingen droegen sindsdien de titel markies of markiezin. In de eeuwen erna werden verschillende adellijke titels toegekend door diverse vorsten.

In 1816 ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd Georges de Trazegnies (1762-1849) benoemd in de Ridderschap van de provincie Henegouwen en erkend in de erfelijke adel met de titel van markies, overdraagbaar op al zijn afstammelingen. Hetzelfde gebeurde voor een tweede, verwante tak, in de persoon van Gillion de Trazegnies d'Ittre (1772-1847). In 1843 werden ook de stamvaders van de derde en vierde tak erkend te behoren tot de Belgische adel, met overdraagbaarheid van de titel markies op alle mannelijke nakomelingen. Behalve de eerste (uitgestorven) tak dragen de andere drie takken de familienaam De Trazegnies d'Ittre.

De adellijke titel markies is voorbehouden aan het familiehoofd. Het geslacht De Trazegnies is hierop de enige uitzondering. Van de oudere tak mogen alle afstammelingen, ook de dochters, de titel voeren. Van de jongere tak mogen alle zonen de titel voeren.

Kasteel van Corroy-le-Château[bewerken]

In 1803 trouwde markies Gillion de Trazegnies d'Ittre (1772-1847) met Amélie gravin van Nassay-Corroy (1784-1832), erfdochter van het Kasteel van Corroy-le-Château en laatste telg van de tak Nassau-Corroy. Sinds 1809 is het kasteel in de familie De Trazegnies gebleven.

Na discussies rond de erfenis van het echtpaar De Trazegnies-Nothomb werd het kasteel te koop geplaatst, teneinde de onverdeeldheid te beëindigen. De Belgische kunstenaar Wim Delvoye kocht het, maar uiteindelijk werd door terugkoop de bewoner, markies Olivier de Trazegnies (1943), de enige eigenaar. Hij bleef het kasteel bewonen, dat hij in 2010 overdroeg aan de Koninklijke Vereniging van Historische Woonsteden en Tuinen van België.[1]

Genealogie van markies Philippe-Ignace de Trazegnies (1685-1739)[bewerken]

Het echtpaar Philippe-Ignace Trazegnies (1685-1739) en Marie-Eleonore de Bode (1698-1755) had twee zonen.

  • Joseph-Lothaire de Tragnezies (1733-1794) trouwde met Caroline de Namur (1739-1818).
    • Georges de Trazegnies (1762-1849) die trouwde met gravin Madeleine de Maldeghem (1785-1844). Een zoon en drie dochters. Tak uitgedoofd in 1862.
  • Philippe-Ignace de Trazegnies (1685-1739) en Marie-Eleonore de Bode (1698-1755).
    • Eugène-Gillion de Trazegnies d'Ittre (1739-1803) trouwde met Marie-Victoire de Rifflart (1750-1806). Ze hadden twee zoons:
      • Gillion de Trazegnies d'Ittre (1772-1847), officier in Oostenrijkse dienst, trouwde in 1803 met gravin Amalie Constance Marie van Nassau-Corroy (1784-1832), erfdochter van het Kasteel van Corroy-le-Château. Hun voornaamste nazaten zijn:
        • Charles de Trazegnies d'Ittre (1804-1865).
          • Edouard de Trazegnies d'Ittre (1839-1910), burgemeester van Corroy-le-Château.
            • Othon de Trazegnies d'Ittre (1868-1957), luitenant-kolonel der cavalerie.
              • Jean de Trazegnies d'Ittre (1919-1982), die in 1941 trouwde met jonkvrouw Marie-Claire Nothomb (1917-2009), dochter van baron Pierre Nothomb (1887-1966), senator en schrijver.
      • Charles Maximilien Philippe Eugène de Trazegnies (1774-1858), trouwde in 1810 met Marie-Anne d'Argenteau (1785-1822). Hij werd in 1816 erkend in de erfelijke adel met de titel markies. Er werd niet vermeld of de titel op de afstammelingen overging. Hij verwaarloosde het lichten van open brieven zodat hij niet in de adel was bevestigd. Aan zijn zonen werd in 1843 alsnog opnieuw adelserkenning verleend.
        • Octave de Trazegnies d'Ittre (1818-1860) verkreeg in 1843 erkenning in de erfelijke adel met de titel markies, overdraagbaar op alle mannelijke afstammelingen. Hij trouwde in 1841 met Antonie Dubois (1820-1876) en ze hadden twee dochters. Deze tak is dan ook met de dood van Octave in 1860 uitgedoofd. Hij was burgemeester van Ougrée.
        • Eugène de Trazegnies d'Ittre (1820-1874) verkreeg, zoals zijn broer, in 1843 erkenning in de erfelijke adel met de titel markies, overdraagbaar op alle mannelijke afstammelingen. Hij trouwde in 1853 Victorine Ventura de Mandy (1830-1910). Ze hadden drie kinderen, onder wie:
          • Victor de Trazignies d'Ittre (1855-1914), geneesheer in de Franse kolonies. Hij trouwde met Marie-Alix Foäche (1861-1925).
            • Eugène de Trazegnies d'Ittre (1887-1949), commissaris van de burgerlijke zeemacht, was getrouwd met Raymonde Chartier (1898-1992).
              • Gillion de Trazegnies d'Ittre (1922-1997), was viermaal getrouwd.

Literatuur[bewerken]