Naar inhoud springen

De wolf en de drie biggetjes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De wolf en de drie biggetjes
Moeder varken stuurt haar drie zoons de wereld in. Illustratie van Leonard Leslie Brooke, 1904
Moeder varken stuurt haar drie zoons de wereld in. Illustratie van Leonard Leslie Brooke, 1904
Originele titel The Three Little Pigs
Uitgiftedatum ca. 1840
Land Verenigd Koninkrijk
Taal Engels
Genre Sprookje
Gebundeld in The Nursery Rhymes of England, Nights with Uncle Remus
Portaal  Portaalicoon   Literatuur
De wolf klimt door de schoorsteen en landt in de kookpot

De wolf en de drie biggetjes (Engels: The Three Little Pigs) is een bekend kindersprookje, van oorsprong uit Engeland.

Hoewel het verhaal mondeling al langer moet zijn overgeleverd, circuleren geschreven versies pas sinds de jaren 1840. Het sprookje werd vooral bekend in deze tijd, dankzij Joseph Jacobs. Het verhaal heeft ATU nummer 124. De uiteindelijke herkomst van het verhaal is onduidelijk.

De achterliggende boodschap is dat luiheid wordt bestraft en ijver beloond.

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.

Moeder varken stuurt haar drie zonen de wereld in om samen een groot en sterk huis te bouwen. Ze krijgen echter ruzie en bouwen ieder voor zich een eigen huis. Het eerste biggetje is lui en bouwt een huis van stro. Het tweede biggetje is iets ijveriger en bouwt een huis van hout. Het derde biggetje werkt zich daarentegen helemaal uit de naad om een stenen huis te metselen. Terwijl het derde biggetje nog aan het werk is, maken de andere twee plezier of luieren.

Dan verschijnt er een wolf die de biggetjes maar wat graag wil opeten. Hij gaat naar het eerste biggetje, en eist binnengelaten te worden. Het biggetje weigert, waarop de wolf diep inademt en het tere strohuis zonder moeite wegblaast. Daarna eet hij het biggetje op.

Na een tijdje krijgt de wolf weer trek en gaat naar het houten huis van het tweede biggetje. Eenzelfde conversatie volgt en ook het houten huis wordt weggeblazen, waarna het tweede biggetje eveneens opgegeten wordt.

Bij het derde biggetje kan de wolf het stevige stenen huis niet omverblazen. Hij kruipt vervolgens door de schoorsteen naar binnen. Het derde biggetje had daar echter al op gerekend en op het haardvuur staat een grote ketel kokend water klaar. De wolf valt in de ketel en het biggetje doet het deksel erop, zodat de wolf levend wordt gekookt. (In sommige versies van het verhaal wordt de wolf vervolgens nog zelf door het biggetje opgegeten.)

Andere versies

[bewerken | brontekst bewerken]

Er bestaan verschillende versies van het sprookje. Meestal wordt de bovenstaande plot gevolgd, waarbij het sprookje soms van zijn scherpste kantjes wordt ontdaan. De eerste twee biggetjes ontsnappen dan naar het stenen huis van hun broertje, of ze komen na afloop ongedeerd weer uit de buik van de wolf tevoorschijn. De wolf zelf wordt soms niet gedood en/of opgegeten, maar gevangen.

Overeenkomsten met andere sprookjes

[bewerken | brontekst bewerken]

Het sprookje heeft opvallende overeenkomsten met bijvoorbeeld Boer Bezems, boer Blaren en boer IJzer uit Antwerpen. Het sprookje Onderdeurtje is gesitueerd in Marokko, maar heeft ook overeenkomende verhaalelementen.

Het is een van de bekende 19e-eeuwse sprookjes met de mythische "Boze Wolf" als antagonist. Andere voorbeelden hiervan zijn Roodkapje en De wolf en de zeven geitjes, twee sprookjes van de gebroeders Grimm. Deze sprookjes werden in dezelfde tijd in hun huidige bekende vorm opgetekend en vertonen ook qua verhaal bepaalde overeenkomsten. Ook in De wolf en de zeven geitjes spelen prooidieren van een vraatzuchtige wolf de hoofdrol, en wordt de wolf aan het eind verslagen.

In populaire media

[bewerken | brontekst bewerken]
  • (en) The Three Little Pigs, pitt.edu
Zie de categorie Three little pigs van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Werken van of over dit onderwerp zijn te vinden op de pagina Three Little Pigs op de Engelstalige Wikisource.