Deliveroo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Deliveroo
Oprichting 2013
Oprichter(s) Will Shu en Greg Orlowski
Land Groot-Brittannië
Hoofdkantoor Londen
Werknemers + 5.000 (2016)[1]
Omzet 130 miljoen pond (2016)[2]
Website https://deliveroo.co.uk/
Portaal  Portaalicoon   Economie

Deliveroo is een Britse internetdienst, waarmee fiets- of scooterkoeriers aan klanten maaltijden thuisbezorgen. De maaltijden, die afkomstig zijn van een reeks aangesloten partnerrestaurants, worden besteld via de website, of met een app voor iOS en Android.[3] De onderneming werd in 2013 opgestart, en is intussen ook actief in andere Europese landen en Azië.

Andere gelijkaardige bedrijven zijn onder meer Takeaway.com, Delivery Hero, en UberEATS.[4]

Geschiedenis[bewerken]

Deliveroo's moederbedrijf, Roofoods Limited, werd reeds op 3 augustus 2012 in Londen opgericht door William Shu en Greg Orlowski.[5] Het bedrijf heeft intussen al meer dan 500 miljoen pond investeringen opgehaald.[6]

Medewerkers[bewerken]

Deliveroo-fietskoerier

Nederland[bewerken]

Fietskoeriers bij Deliveroo werken op zelfstandige basis, dus zonder arbeidsovereenkomst, maar worden beschouwd als schijnzelfstandigen.[7] Dit heeft aanleiding gegeven tot conflicten zoals stakingen[8] en rechtszaken.[9]

Op 23 juli 2018 oordeelde de rechtbank Amsterdam dat een Deliveroo bezorger niet in loondienst was [10]. Op 15 januari 2019 oordeelde een andere rechter van dezelfde rechtbank Amsterdam dat bezorgers wel in loondienst zijn [11]. Tegen deze laatste uitspraak is Deliveroo in hoger beroep gegaan [12].

België[bewerken]

In oktober 2017 brak een sociaal conflict uit bij Deliveroo toen de directie de fietskoeriers eenzijdig verplichtte om zelfstandige te worden en om te werken voor een stukloon (per rit) in plaats van een uurloon.[13] De werknemer-koeriers – op dat moment nog de meerderheid – kregen tot 31 januari 2018 om over te stappen.

Tijdens het conflict verkreeg Deliveroo van de regering-Michel I erkenning als zogenaamd elektronisch platform in de deeleconomie.[14] Daardoor kon het bedrijf ook gebruik gaan maken van 'niet-beroepsmatige' koeriers, die in het recent ingevoerde platformstatuut goedkope arbeidskracht kunnen leveren (grotendeels onbelast, zonder opbouw van sociale rechten).