Deo volente

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Deo Volente)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Deo volente is een Latijnse uitdrukking, die "zo God het wil" betekent. Deze uitdrukking wordt, vaak afgekort tot "D.V.", gebruikt bij aankondigingen van vergaderingen, bruiloften en andere evenementen om aan te geven dat de mens de toekomst niet onder controle heeft, maar afhankelijk is van God. De uitdrukking wordt in reformatorische kringen nog zeer vaak gebruikt.

De uitdrukking stamt uit voorchristelijke tijden. Letterlijk komt zij slechts één keer in de Bijbel voor, namelijk in de Handelingen van de Apostelen 18:21: sed valefaciens, et dicens: Iterum revertar ad vos, Deo volente: profectus est ab Epheso (Nieuwe Bijbelvertaling: maar hij nam afscheid met de woorden: ‘Ik zal later bij jullie terugkomen, als God het wil.’ Zo vertrok hij uit Efeze). In de Brief van Jakobus staan woorden van gelijke strekking: Si Dominus voluerit, ofwel Als de Heer het wil.

Dan iets voor u die zegt: 'Vandaag of morgen gaan wij naar die en die stad. Daar blijven we een jaar, we zullen er handeldrijven en geld verdienen.' U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet. U bent immers maar damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt. U zou moeten zeggen: "Als de Heer het wil, zijn we dan in leven en zullen we dit of dat doen."

Jakobus 4:13-15

Men gebruikt daarom ook wel de uitdrukking onder het voorbehoud van Jakobus (Latijn: sub conditione Jacobi, afgekort s.c. of s.c.j.).

Niet-religieuze uitdrukkingen met een vergelijkbare betekenis zijn 'ijs en weder dienende' en 'bij leven en welzijn'.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]