Dependencia-theorie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Dependencia (Spaans: afhankelijkheid) is de ongelijkwaardige politieke en economische relatie tussen ontwikkelde landen en ontwikkelingslanden. De theorie hierachter is ontwikkeld in de studie van de ontwikkeling van Latijns-Amerika die ondanks de financiële en technische steun uit het rijke noorden achterbleef bij de verwachtingen. Zoals ook bij andere centrum–periferiemodellen ligt de nadruk op externe factoren die bijdragen aan de achterstand. In deze modellen wordt gewezen op de quasi-koloniale verhoudingen die nog steeds bestaan waarbij het rijke centrum arbeid en grondstoffen onttrekt aan de arme periferie.

De dependencia-theorie legt meer dan andere centrum–periferiemodellen de nadruk op de historisch gegroeide omstandigheden die een bepaalde structuur in de wereldeconomie hebben doen ontstaan.

Literatuur[bewerken]

  • Nederpelt, J. van (2004): Een wereld apart. De uitsluiting van de Derde Wereld, Van Gorcum.