33e regering van Israël

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Derde kabinet-Netanyahu)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Politiek in Israël

Emblem of Israel.svg


Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Israël

De 33e regering van Israël, Hebreeuws: מֶמְשֶׁלֶת יִשְׂרָאֵל הַשְׁלוֹשִׁים וְשָׁלוֹשׁ , Mem'shelet Yisra'el HaShloshim VeShalosh, in de wandelgangen het kabinet-Netanyahu III genoemd, betrof het derde Israëlische kabinet onder leiding van premier Benjamin Netanyahu van Likoed. Op 15 maart 2013 werd een akkoord bereikt en op 18 maart 2013 ging de regering aan het werk. Op 14 mei 2015 werd de regering opgevolgd door de 34e regering van Israël (het kabinet-Netanyahu IV).

Na minder dan één jaar en negen maanden ontsloeg premier Netanyahu vanwege oplopende meningsverschillen op 2 december 2014 minister van Financiën Yair Lapid (Yesh Atid) en minister van Justitie Tzipi Livni (Hatnuah). Beiden keerden zich onder meer tegen een wetsvoorstel waarin de Joodse identiteit van Israël zou worden vastgelegd. Ook deelde hij mee zijn regering te willen ontbinden. De dag erop besloot het parlement om op 17 maart 2015 nieuwe verkiezingen te houden.[1]

Samenstelling[bewerken]

Het kabinet-Netanyahu III had een rechts-centrale signatuur en bestond behalve uit zijn eigen partij de Likoed ook uit Jisrael Beeténoe met wie het één lijst vormde tijdens de verkiezingen van januari 2013, plus drie nieuwkomers: Het Joodse Huis, Yesh Atid en Hatnuah. In de 19e Knesset beschikten deze vijf partijen over 68 van de 120 zetels. In deze coalitie overheersten de rechtse partijen, Likoed, Jisrael Beeténoe en Het Joodse Huis beschikten bij elkaar over 50 zetels.

Opvallend ten opzichte van het vorige kabinet was de afwezigheid van de ultraorthodox-joodse partijen; Shas en Verenigd Thora-jodendom deden dit keer niet mee. Dit had te maken met de grote bezwaren die leven in de Israëlische samenleving tegen de privileges die ultraorthodoxe joden genieten, zoals bijvoorbeeld de vrijstelling van de militaire dienstplicht, het ontvangen van uitkeringen en de geringe vertegenwoordiging op de arbeidsmarkt. Het nieuwe kabinet was van plan deze voorrechten aan te pakken. Op aandrang van Yesh Atid en Hatnuah zou het vredesproces met de Palestijnen opnieuw ter hand worden genomen; vraag was wel wat daarvan zou terechtkomen gezien de zeer nationalistische koers van Likoed-Jisrael Beeténoe en Het Joodse Huis (de hiervoor belangrijke portefeuilles van defensie en huisvesting waren hen toegevallen, zie hieronder).

De portefeuilleverdeling was onder andere als volgt: Likoed kreeg het premierschap (Benjamin Netanyahu) plus binnenlandse zaken (Gideon Sa'ar) en defensie (Moshe Ya'alon), Jisrael Beeténoe buitenlandse zaken (bestemd voor Avigdor Lieberman maar vanwege de tegen hem lopende strafzaak tot november 2013 door Netanyahu behartigd), Het Joodse Huis huisvesting (Uri Ariel) en economische zaken (Naftali Bennett), Yesh Atid financiën (Yair Lapid) en onderwijs (Shai Piron) en Hatnuah justitie (Tzipi Livni) en milieu (Amir Peretz). In afwijking van de vorige regeringen ontbraken de vicepremiers. In november 2013 werd Avigdor Lieberman vrijgesproken van een strafzaak en nam hij de post van Israëlische minister van buitenlandse zaken weer op zich.

Ya'alon is een oud-stafchef en geldt als een hardliner. Van Ariel van Het Joodse Huis werd - naar de wens van zijn achterban - een verdere uitbouw van de Israëlische nederzettingen op de Westoever verwacht. Voorman Bennett van dezelfde partij had de verantwoordelijkheid voor een bezuiniging van boven de vier miljard sjekel die de nieuwe regering de eerste achttien maanden van haar termijn wilde doorvoeren. Voorvrouw Livni van Hatnuah nam de vredesonderhandelingen met de Palestijnen op zich; van alle nieuwe kabinetsleden was zij naar verhouding nog het meest aanvaardbaar voor de Palestijnse Autoriteit. Peretz - ook van Hatnuah - was in het kabinet-Olmert minister van Defensie en als zodanig medeverantwoordelijk voor de slechtverlopen inval in Libanon in 2006.

Van de 30 kabinetsleden waren zes vrouw: vier ministers en twee viceministers.[2]

Deelnemende partijen[bewerken]

Partijen Positie Kabinets-
leden
Ministers Vice-
ministers[2]
Zetels Politieke leiders Foto's
Hatnuah
(De Beweging)
Centrum 2 2 0 6 Tzipi Livni Tzipi Livni 1.JPG
Het Joodse Huis
(HaBajiet HaJehoedie)
Rechts 5 3 2 12 Naftali Bennett Naftali-Bennett.jpg
Jisrael Beeténoe
(Israël Ons Thuis)
Rechts 5 4 1 31 * Avigdor Lieberman Avigdor Lieberman - 2011.jpg
Likoed
(Eenheid)
Rechts 12 8 4 31 * Benjamin Netanyahu Benjamin Netanyahu portrait.jpg
Yesh Atid
(Er is een Toekomst)
Centrum 6 5 1 19 Yair Lapid Yair Lapid - portrait.jpg
Totaal 30 22 8 68

'* Likoed en Jisrael Beeténoe vormden tot 7 juli 2014 één partij met 31 zetels in de Knesset.

Hatnuah en Yesh Atid stapten eind 2014 uit de regering nadat Tzipi Livni en Yair Lapid door premier Netanyahu waren ontslagen. Struikelblokken waren onder meer de te varen koers richting de Palestijnen, de hoogte van het defensiebudget en een wetsvoorstel om de Joodse identiteit van Israël vast te leggen.

Kabinetsleden[bewerken]

Portefeuille (Vice)minister[2] Partij Foto Vrouw Afwijkende termijn
Premier

Minister van Buitenlandse Zaken
Minister van Communicatie
Minister van Jeruzalem en Diasporazaken
Minister van Pensioenzaken

Netanyahu, Benjamin Likoed Benjamin Netanyahu portrait.jpg Buitenlandse Zaken tot 11 november 2013

Communicatie vanaf 5 november 2014
Jeruzalem en Diasporazaken tot 29 april 2013
Pensioenzaken vanaf 16 februari 2015

Minister van Binnenlandse Zaken Sa'ar, Gideon Likoed Gid'onSaar2010.JPG Tot 5 november 2014
Minister van Binnenlandse Zaken

Minister van Communicatie
Minister van Thuisfrontverdediging

Erdan, Gilad Likoed Gilad Erdan.jpg Vanaf 5 november 2014

Communicatie tot 5 november 2014
Thuisfrontverdeding tot 30 juni 2014 (opgeheven)

Minister van Buitenlandse Zaken Lieberman, Avigdor Jisrael Beeténoe Avigdor Lieberman - 2011.jpg Van 11 november 2013 tot 6 mei 2015
Minister van Cultuur en Sport Livnat, Limor Likoed Limor Livnat at the Country club opening in Nesher 29.jpg Ja
Minister van Defensie Ya'alon, Moshe Likoed Moshe Ya'alon.jpg
Minister van Economie

Minister van Jeruzalem en Diasporazaken
Minister van Religieuze Dienstverlening

Bennett, Naftali Het Joodse Huis Naftali-Bennett.jpg Jeruzalem en Diasporazaken vanaf 29 april 2013
Minister van Energie en Waterbronnen

Minister van Ontwikkeling van de Negev en Galilea
Minister van Regionale Samenwerking

Shalom, Silvan Likoed Silvan Shaloml.jpg
Minister van Financiën Lapid, Yair Yesh Atid Yair Lapid - portrait.jpg Tot 2 december 2014
Minister van Gezondheid German, Yael Yesh Atid Yael german.jpg Ja Tot 4 december 2014
Minister van Huisvesting en Woningbouw Ariel, Uri Het Joodse Huis Ariel uri-yehuda.jpg
Minister van Immigratie Landver, Sofa Jisrael Beeténoe PikiWiki Israel 5924 Sofa Landver.jpg Ja Tot 10 mei 2015
Minister van Inlichtingen

Minister van Internationale Betrekkingen
Minister van Strategische Zaken

Steinitz, Yuval Likoed Munich Security Conference 2015 by Olaf Kosinsky-446.jpg
Minister van Justitie Livni, Tzipi Hatnuah Tzipi Livni 1.JPG Ja Tot 4 december 2014
Minister van Landbouw en Landelijke Ontwikkeling Shamir, Yair Jisrael Beeténoe Yair Shamir.jpg
Minister van Milieubescherming Peretz, Amir Hatnuah Amir Peretz, 2006.jpg Tot 11 november 2014
Minister van Onderwijs Piron, Shai Yesh Atid שי פירון.jpg Tot 4 december 2014
Minister van Openbare Veiligheid Aharonovich, Yitzhak Jisrael Beeténoe Izhak Aronovich 007.jpg
Minister van Pensioenzaken Orbach, Uri Het Joodse Huis Uri Orbach.JPG Tot 16 februari 2015 (overleden)
Minister van Toerisme Landau, Uzi Jisrael Beeténoe Uzi Landau 001.jpg
Minister van Vervoer, Nationale Infrastructuur en Verkeersveiligheid Katz, Yisrael Likoed Yisrael Katz2010.jpg
Minister van Welzijn en Sociale Dienstverlening Cohen, Meir Yesh Atid ראש עיריית דימונה מאיר כהן.jpg Tot 4 december 2014
Minister van Wetenschap en Technologie Peri, Yaakov Yesh Atid חבר הכנסת יעקב פרי.jpg Tot 4 december 2014
Viceminister van Algemene Zaken[3] Akunis, Ofir Likoed אופיר אקוניס.jpg
Viceminister van Binnenlandse Zaken Kirschenbaum, Faina Jisrael Beeténoe Faina Kirschenbaum.jpg Ja Tot 31 maart 2015
Viceminister van Buitenlandse Zaken Elkin, Ze'ev Likoed Elkin zeev.jpg Tot 12 mei 2014
Viceminister van Buitenlandse Zaken Hanegbi, Tzachi Likoed Tzachi Hanegbi - Kadima.jpg Van 2 juni 2014 tot 6 mei 2015
Viceminister van Defensie Danon, Danny Likoed Danny danon2.jpg Tot 15 juli 2014[4]
Viceminister van Financiën Levy, Mickey Yesh Atid מיקי לוי.jpg Tot 4 december 2014
Viceminister van Onderwijs Wortzman, Avi Het Joodse Huis Avi Wartzman.jpg Tot 31 maart 2015
Viceminister van Religieuze Dienstverlening Ben-Dahan, Eli Het Joodse Huis Eli Ben-Dahan.jpg
Viceminister van Vervoer, Nationale Infrastructuur en Verkeersveiligheid

Viceminister van Wetenschap en Technologie

Hotovely, Tzipi Likoed Hotovely188.JPG Ja Wetenschap en Technologie vanaf 29 december 2014

Verhoging van de kiesdrempel en limitering van het aantal ministers[bewerken]

Op 11 maart 2014 werd door de Knesset met de stemverhouding 67-0 een wetsvoorstel aangenomen dat het aantal ministers van de toekomstige Israëlische regeringen in eerste instantie beperkt tot hoogstens achttien ministers. Dit aantal kan met goedkeuring van zeventig Knesset-leden eventueel worden verhoogd. Het maximale aantal viceministers wordt beperkt tot vier. Verder werd de post minister zonder portefeuille afgeschaft. Op dezelfde dag werd met dezelfde stemverhouding ook een wetsvoorstel aangenomen dat de kiesdrempel bij de volgende Israëlische parlementsverkiezingen van 2 % naar 3,25 % verhoogt.[5] De oppositie onthield zich van deelname aan de stemming.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Kabinet-Netanyahu II
Kabinet-Netanyahu III
2013-2015
Opvolger:
Kabinet-Netanyahu IV