Derogatie (Europees recht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of Europe.svg

Derogatie is een officieel woord voor toestemming van de EU om op een bepaalde wijze van algemeen vastgestelde norm te mogen afwijken. Het is een formele vorm van derogatie.

Gebruik[bewerken | bron bewerken]

Het woord derogatie is in Europees verband in gebruik geraakt met de nieuwe mestwetgeving zoals die per 1 januari 2006 is gaan gelden.

De Europese Nitraatrichtlijn stelt dat in alle Europese lidstaten niet meer dan 170 kg stikstof uit dierlijke mest per hectare grond mag worden opgebracht. Hierop is voor een aantal landen een uitzondering gemaakt, onder een aantal voorwaarden. Dit betreft anno 2013 de landen Denemarken, Duitsland, Verenigd Koninkrijk, Ierland, België (alleen voor Vlaanderen), Italië (alleen voor Lombardije, Piemonte en Emilia-Romagna) en Nederland.

De melkveehouders in die landen kunnen een beroep doen op derogatie. Ze mogen dan 250 kg stikstof uit dierlijke mest op een hectare voedergrasland gebruiken. De reden waarom in deze landen of regio's deze uitzondering gemaakt wordt, heeft te maken met de hogere opbrengst van het grasland en het grotere verlies van stikstof (in de vorm distikstof) naar de lucht. Beide zijn het gevolg van een gematigd klimaat, met veel regen en een relatief natte bodem. Aan de derogatie is de opdracht verbonden de effecten ervan te monitoren en jaarlijks te rapporteren.

Inmiddels zijn er ook andere onderwerpen waarop derogatie kan worden verkregen zoals de normen voor luchtkwaliteit.

Externe link[bewerken | bron bewerken]