Preludes, Op. 32 (Rachmaninov)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Dertien preludes voor piano)
Ga naar: navigatie, zoeken
Dertien préludes voor piano
Componist Sergej Rachmaninov
Soort compositie preludes
Gecomponeerd voor piano
Opusnummer 32
Compositiedatum 1910
Duur ca. 43 minuten
Vorige werk Liturgie van Sint Johannes Chrysostomus op. 31
Volgende werk Études-Tableaux op. 33
Oeuvre Oeuvre van Sergej Rachmaninov
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

De Treize Préludes pour Pianoforte (Russisch: Тринадцать прелюдий, Trinadtsat prelyudiy), opus 32, (1910) is de tweede serie van preludes die de Russische componist Sergej Rachmaninov (1873-1943) componeerde voor pianoforte.

Samen met de Tien preludes op. 23 worden alle 24 toonsoorten (majeur en mineur) gebruikt, met uitzondering van cis-mineur; die was door Rachmaninov al gebruikt voor de zo beroemde prelude in diens opus 3 (Morceaux de Fantaisie) uit 1892. De logica in de opbouw, zoals Chopin die hanteerde is hier echter ver te zoeken. De eerste prelude van opus 32 begint met een dramatische C-majeur, gevolgd door een vriendelijk, zacht Siciliaans ritme in bes mineur. De serie bereikt min of meer haar hoogtepunt bij de tiende prelude in b-mineur. De preludes kenmerken zich, zoals veel van Rachmaninovs pianowerken, door hun virtuoze karakter en de lyrische thema's, en passen zeer goed bij de stijl van de hoge romantiek in Rusland.

Prelude nr. 10
Vista-kmixdocked.png
Prelude nr. 10 in b-mineur: Lento (download·info)
  • Nr. 1 in C-majeur: Allegro vivace
  • Nr. 2 in bes mineur: Allegretto
  • Nr. 3 in E-majeur:Allegro vivace
  • Nr. 4 in e-mineur: Allegro con brio
  • Nr. 5 in G-majeur: Moderato
  • Nr. 6 in f-mineur: Allegro appassionato
  • Nr. 7 in F-majeur: Moderato
  • Nr. 8 in a-mineur: Vivo
  • Nr. 9 in A-majeur: Allegro moderato
  • Nr. 10 in b-mineur: Lento
  • Nr. 11 in B-majeur; Allegretto
  • Nr. 12 in gis-mineur: Allegro
  • Nr. 13 in Des majeur: Grave - Allegro

De preludes op. 32 werden en worden talloze malen uitgevoerd en opgenomen, vaak gecombineerd met opus 23. Van preludes nr. 3, 5, 6, 7 en 12 bestaan opnames waarin Rachmaninov zelf soleert.