Dhimmitude

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het begrip dhimmitude is een neologisme voor de (al dan niet vrijwillige) onderwerping van niet-moslims aan moslims.

De term dhimmitude, geïnspireerd op het al langer bestaande begrip dhimmi, is bekend geworden door de Egyptisch-joodse schrijfster Bat Ye'or.

Dhimmitude komt volgens Bat Ye'or voort uit de strijd die sommige moslims voeren: om buiten schot te blijven nemen zich bedreigd voelende niet-moslims een onderdanige houding aan en onthoudt men zich van kritiek op de islam.

Op de term 'dhimmitude' is ook weer kritiek, omdat het de negatieve zijde van de islam zou uitvergroten en een verkeerd licht zou werpen op de positie van groepen joden en christenen die al honderden jaren in islamitische landen leven.

Etymologie[bewerken]

Men zegt dat de term in 1982 is uitgevonden door de Libanese Maronitische militieleider en toenmalig president Bashir Gemayel, verwijzend naar de pogingen - zo zag hij dat althans - van het islamitische establishment om de grote christelijke minderheid in het land te onderwerpen.

Volgens een andere lezing werd de term in de jaren 80 van de 20e eeuw gemunt door de van oorsprong Egyptisch Joodse publiciste Bat Ye’or.

In 1985 kwam het woord al voor in een boekbespreking van Prof. James E. Biechler in het Journal of Ecumenical Studies, waarbij hij het werk van Ye'or prees: "De belangrijkste bijdrage van de auteur is misschien wel haar definitie en ontwikkeling van het concept 'dhimmitude'". Ye'or populariseerde de term verder in haar boeken. Na 11 september 2001 kwam de term in veel bredere kring in gebruik, vooral bij discussies over islamisme.

De toespraak van Gemayel[bewerken]

Op 14 september 1982 zei Bashir Gemayel tijdens een toespraak in Dayr-Salib het volgende:

"Laten we als Libanese christenen duidelijk stellen, dat als Libanon geen christelijke staat meer mag zijn, het toch in elk geval een thuis voor christenen zal blijven (...) waar onze kerken zullen worden herbouwd op een tijd en een manier die ons goeddunkt (...) waar we kunnen leven in waardigheid zonder door wie dan ook gedwongen te worden ons geloof af te zweren zoals in de tijd van de Turken (...) We willen niet omgevormd worden tot burgers in de "dhimmitude" van anderen! Sterker, we weigeren te leven in willekeurig welke "dhimmitude"![bron?]

Gemayel werd op de dag van deze toespraak middels een bomaanslag vermoord door een zekere Habib Shartouni; de FBI hield de Syrische Socialistische Nationale Partij hiervoor verantwoordelijk. Habib verklaarde tijdens een persconferentie op de dag van zijn arrestatie dat Bashir Gemayel een verrader was en het land aan Israël verkocht.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]