Diana Vandenberg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Diana Vandenberg
Onthulling van een schilderij van de overleden ballerina Olga de Haas.[1] Links Reni Kohne, en rechts Diana Vandenberg. (18 december 1980)
Algemene informatie
Land Koninkrijk der Nederlanden
Naam bij geboorte Angèle Thérèse Blomjous
Geboortedatum 1 april 1923
Geboorteplaats Den Haag
Overlijdensdatum 4 oktober 1997
Overlijdensplaats Den Haag
Werk
Beroep kunstschilder, tekenaar, aquarellist, etser
Kunst
Stroming magisch realisme
Familie
Echtgenoot Johfra
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie hier bewerken.
Portaal  Portaalicoon   Kunst & cultuur

Diana Vandenberg, geboren als Angèle Thérèse Blomjous (Den Haag, 1 april 1923 – aldaar, 3 oktober 1997) was een Nederlands kunstschilder.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Diana Blomjous was een dochter van wollenstoffenfabrikant J.M.D. Blomjous en rooms-katholiek gedoopt. Na haar diploma HBS-B volgde ze een opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunst in Den Haag waar ze onder meer les kreeg van Paul Citroen, en ze ging naar de Académie de la Grande Chaumière in Parijs. Ze kreeg privélessen van Francine van Davelaar, en had als hobby sterrenkunde. Ze was lid van de Rozenkruisers.

In 1952 trouwde ze met Franciscus Johannes Gijsbertus van den Berg, (alias Johfra). Het echtpaar ging kort na 1962 weer uit elkaar.[2] Ook na haar scheiding bleef ze signeren met de naam van haar voormalige echtgenoot. Vandenberg woonde en werkte in Den Haag. Op een van haar vele rondreizen heeft zij ook een ontmoeting gehad met Salvador Dali. Ze heeft vele leerlingen gehad waaronder Frans Erkelens, Axel Kreher, Fred Hansen, Ruud Verkerk, Petronella Wijnekus.

Vandenberg exposeerde vele malen in Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Griekenland, Indonesië en de Verenigde Staten, en verzorgde er ook lezingen. Ze maakte in de jaren 70 deel uit van de groep meta-realisten, bijeengebracht door Hein Steehouwer[3]. De exposities konden rekenen op grote belangstelling van het publiek. In totaal hebben 48.000 mensen de exposities van deze groep bezocht. Van een aantal werken van Vandenberg zijn in die tijd door Verkerke Reprodukties, posters uitgebracht. [4] Er waren interviews in dag- en weekbladen, en op radio en TV. Een uitgebreid overzicht is weergegeven in de hermetische schilderkunst en in Oude meesters van morgen.[5].

Oeuvre[bewerken | brontekst bewerken]

Diana Vandenberg heeft een omvangrijk oeuvre nagelaten van circa 800 schilderijen, als fijnschilder met de techniek van dun opgezette glacislagen in renaissancistische stijl. Het oeuvre omvat treffende portretschilderingen in met name latere jaren en surrealistische voorstellingen bevattende veel religieuze en filosofische symboliek. Geschilderd vanuit een kosmisch bewustzijn en met de overtuiging dat het goddelijke alom vertegenwoordigd is, was dit voor haar een bron van creativiteit. Een van de hoogtepunten op dit vlak is het negenluik ‘de levensboom cyclus’ als symbool van de weg die de mens door het leven heeft te gaan. In de literatuur geeft de beschrijving en analyse van dr. ir. J. Stellingwerff in zijn publicatie De Hermetische schilderkunst van Diana Vandenberg (1969) inzicht in veel van de tot dan toe gemaakte werken. Tevens biedt het een uitgebreid overzicht van de bibliografie, exposities en verschenen artikelen.[6]

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • ‘de hermetische schilderkunst van Diana Vandenberg’ dr. ir. J. Stellingwerff, 1969, Buijten en Schipperheijn. Ook in een Franstalige uitgave ‘La peinture Hermetique de Diana Vandenberg’
  • Vrienden van Diana Vandenberg, Albert in ’t Veld, 1973, Arxveld
  • 7 meta-realisten, Hein Steehouwer, 1974, Ankh Hermes
  • Hedendaagse Nederlandse Fijnschilderkunst, met een inleiding van Diana Vandenberg, Artim 1976
  • Een vrouwelijke scheppingsmythe, Jean Houston/ Diana Vandenberg, 1988, Gottmer
  • Moeder aarde en de Heilige bomen, Diana Vandenberg, 1992, Ankh-Hermes
  • Diana Vandenberg 70 jaar, Diana Vandenberg en galerie Munster, 1992
  • Heilige Krachtplaatsen, Diana Vandenberg Crones 1998, uitgeverij Mirananda
  • Oude wijze sterke vrouwen, Diana Vandenberg Crones 1998, uitgeverij Mirananda
  • Oude meesters van morgen, Jean Thomassen, 2000, van Soeren en Co.
  • Catalogus Diana Vandenberg, 1923-1997, Smelik en Stokking Galleries