Dichloorvos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dichloorvos
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van dichloorvos
Structuurformule van dichloorvos
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C4H7Cl2O4P
IUPAC-naam 2,2-dichloorvinyldimethylfosfaat
Andere namen DDVP
Molmassa 220,97 g/mol
SMILES
C(=C/OP(OC)(=O)OC)(\Cl)Cl
CAS-nummer 62-73-7
EG-nummer 200-547-7
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
ToxischMilieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H301 - H311 - H317 - H330 - H400
EUH-zinnen geen
P-zinnen P260 - P273 - P280 - P284 - P301+P310 - P310
EG-Index-nummer 015-019-00-X
VN-nummer 3018
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos-geelbruin
Dichtheid 1,41 g/cm³
Kookpunt (bij 20 mmHg) 140 °C
Oplosbaarheid in water ca. 10 g/l
Goed oplosbaar in benzeen, chloroform, dichloormethaan, ethanol
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Dichloorvos of DDVP (2,2-dichloorvinyldimethylfosfaat) is een insecticide. Het is een organofosfaatverbinding, een groep van verbindingen die vaak zeer giftig zijn en waarvan er een aantal als insecticiden (parathion, malathion) en als strijdgassen (tabun, sarin, soman, VX) toepassing vinden of gevonden hebben. Dichloorvos is voor mensen veel minder giftig dan voor insecten, hetgeen een relatief veilige toepassing in huis mogelijk maakt.

Dichloorvos is in de Europese Unie niet meer toegelaten als werkzame stof in gewasbeschermingsmiddelen.[1] Het verbod ging in op 6 december 2007; bestaande voorraden mochten tot 6 december 2008 gebruikt worden. De motivatie voor de niet-toelating van dichloorvos was, dat het niet aangetoond is dat de geschatte blootstelling van toedieners, werknemers en omstanders aanvaardbaar is. De stof is zeer giftig bij inademing en kan bij contact op de huid deze overgevoelig maken. De stof wordt ook beschouwd als mogelijk kankerverwekkend voor de mens.

Externe links[bewerken]