Dichroomzuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dichroomzuur
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van dichroomzuur
Structuurformule van dichroomzuur
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
H2Cr2O7
IUPAC-naam diwaterstofdichromaat
Molmassa 218,00388 g/mol
SMILES
O[Cr](=O)(=O)O[Cr](=O)(=O)O
InChI
1S/2Cr.2H2O.5O/h;; 2*1H2;;;;;/q2*+1;;;;;;;/p-2
CAS-nummer 13530-68-2
EG-nummer 236-881-5
PubChem 26090
Goed oplosbaar in water
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Dichroomzuur is een sterk tweeprotisch zuur van chroom, met als brutoformule H2Cr2O7.

Met een pK2-waarde van 0,07 is het nog sterker dan chroomzuur. De stof komt nooit zuiver voor, enkel in sterk verdunde vorm. Zouten van dichroomzuur worden dichromaten genoemd en zijn ieder sterke oxidatoren. Voorbeelden hiervan zijn natriumdichromaat, kaliumdichromaat en het vaak bij de demonstratie van een chemische reactie gebruikte ammoniumdichromaat.

Toepassingen[bewerken]

Dichroomzuur wordt ingezet bij het verwijderen van alle organische resten in glaswerk (als oplossing van kaliumdichromaat in zoutzuur). Verder is het een oxidator in onder andere de Jones-oxidatie