Dimitri Van den Bergh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dimitri Van den Bergh
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Bijnaam The Dreammaker
Dancing Dimi
Geboortedatum 8 juli 1994
Geboorteplaats Antwerpen, Vlag van België België
Woonplaats Merksem, Vlag van België België
Dartsinformatie
Lateraliteit Rechtshandig
Opkomstnummer Happy van Pharrell Williams
Organisatie
BDO 2012 – 2013
PDC 2014 – heden
Huidige ranking 12 (26-07-2020)
BDO-hoofdtoernooien – Beste prestaties
World Masters Laatste 272: 2013
PDC-hoofdtoernooien – Beste prestaties
World Ch'ship Kwartfinale: 2018, 2020
World Matchplay Winnaar: 2020
World Grand Prix Laatste 16: 2020
Grand Slam Halve finale: 2020
Premier League Contender: 2019
European Ch'ship Laatste 32: 2017, 2019
UK Open Kwartfinale: 2020
Players Ch'Finals Laatste 32: 2016
World Series Finals Laatste 24: 2015, 2018
Andere gewonnen toernooien
Toernooi Jaren
PDC World Youth Championship
British Teenage Open
Hemeco Open Rosmalen
PDC Challenge Tour England
PDC Development Tour England
2017, 2018

2013

2016

2013

2014 (3x), 2015 (2x), 2016, 2017, 2018 (2x)
Andere prestaties
9-darter Grand Slam of Darts 2018
Portaal  Portaalicoon   Darten

Dimitri Van den Bergh (Antwerpen, 8 juli 1994) is een dartsspeler uit België die uitkomt voor de PDC. Zijn tegenwoordige bijnaam luidt The Dreammaker. Op 26 november 2017 en 25 november 2018 won Van den Bergh het jeugdwereldkampioenschap bij de PDC.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

BDO[bewerken | brontekst bewerken]

Van den Bergh won in 2013, als 19-jarige, de Britse Teenage Open door in de finale Billy Longshaw met 3–0 te verslaan. Twee maanden later wist hij de 16e PDC Challenge Tour te vorderen met een 4–0 overwinning van Reece Robinson.

PDC[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens het Q-School evenement, begin 2014, boekte Van den Bergh geen vooruitgang in een van de vier dagen om zich te plaatsen voor de laatste 64 van de PDC World Darts Championship, echter werd hem de PDPA Associate Member status toegekend voor een deelname, die hem de toegang tot het UK Open en de European tour qualifiers gaf. Van den Bergh wist zich te kwalificeren voor de Eerste Europese toer – German Darts Championship (2014), maar verloor van Ronnie Baxter in de eerste ronde met 6–2. Hij won gedurende het jaar drie jeugdtitels en bereikte de laatste 16 van het Wereldkampioenschap onder 21, waarin hij met 6–3 werd uitgeschakeld. Hij eindigde bovenaan de ranglijst van de Youth Tour Order of Merit en verdiende hiermee tweejarige kaart voor alle belangrijke PDC-toernooien.

Zijn resultaten in 2015 bezorgden hem twee PDC Development Tourtitels en hij wist ook de laatste 16 van het PDC-evenement, voor de eerste keer in zijn derde Players Championship deelname, te bereiken. Hij verloor tijdens het evenement van Mensur Suljović met 6–5. In 2015 plaatste hij zich voor de World Series of Darts Finals, waarop hij zijn debuut maakte. Max Hopp was met 6–3 te sterk voor Van den Bergh waardoor hij uitgeschakeld werd.

Via de Pro Tour Order of Merit kwalificeerde hij zich voor de PDC World Darts Championship en danste op het podium voor zijn ontmoeting met Ian White. Hij miste dubbels in de eerste set, maar won uiteindelijk met 3–1 de eerste ronde. In de tweede ronde verloor hij met 4-2 van Benito van de Pas.

Op het PDC WK van 2018 kende Van den Bergh zijn grote doorbraak. Hij won hier knap van Stephen Bunting, Jan Dekker en Mensur Suljovic en bereikte daarmee de kwartfinale. In deze kwartfinale kreeg Dimitri matchdarts, maar verloor uiteindelijk, van de uiteindelijke toernooiwinnaar: Rob Cross.

Op 14 november 2018 speelde de Belg tegen Stephen Bunting in de tweede ronde van de Grand Slam of Darts en won de partij met 10-6 in legs. In deze partij gooide hij tevens een 9-darter.

Op het PDC WK van 2020 haalde van den Bergh voor de tweede keer de kwartfinale van het WK door te winnen van Josh Payne, Luke Woodhouse en Adrian Lewis. In deze kwartfinale verloor hij wederom, dit keer met 3-5 van Nathan Aspinall.

In 2020 won hij World Matchplay, coronaproof zonder publiek. Dit deed hij door achtereenvolgens Nathan Aspinall, Joe Cullen, Adrian Lewis, Glen Durrant en Gary Anderson te verslaan. Door het winnen van dit prestigieuze toernooi steeg Van den Bergh van plek 26 naar 12 op de PDC Order of Merit.[1]. Zijn winst was opvallend, omdat Van den Bergh debuteerde op de World Matchplay.

Resultaten op Wereldkampioenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

PDC[bewerken | brontekst bewerken]

Resultaten op de World Matchplay[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2020: Winnaar (gewonnen in de finale van Gary Anderson met 18-10)

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]