Dingetje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frank Paardekoper
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboren 15 december 1954
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Genre(s) persiflage
Act(s) Dingetje
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Frank Paardekoper (Zandvoort, 15 december 1954), beter bekend als Dingetje, is een Nederlands artiest die zichzelf liever antiest noemt. Hij neemt persiflages van bestaande nummers op, met heel af en toe een zelfgemaakt nummer ertussendoor.

Ontstaan van Dingetje[bewerken]

In 1977 nam Dingetje op aanraden van Alfred Lagarde een persiflage op van de reggaehit Cocaine in my brain op als Ik ga weg Leen. In dit nummer waar alleen in het refrein wordt gezongen, vraagt hij aan Leen om Amsterdam voor hem te spellen. Leen somde toen de letters van het alfabet op maar dat is volgens Dingetje niet de juiste manier. De juiste manier om Amsterdam te spellen is met steekwoorden als de gracht, de stank, de nacht en de drank. Omdat Dingetje in het nummer zowel de stem van hem zelf als die van Leen sprak blijkt de voornaam van Dingetje Bram te zijn omdat Leen Dingetje aansprak met Bram. Ook was hij in dat nummer nog niet getrouwd omdat hij sprak over zijn fijne meid die wil ik nog niet kwijt. Ook had hij al een kleine die hij naar de crèche bracht maar die later niet meer voorkwam in zijn liedjes. De Nederlandse vertaling werd geschreven door Ger Loogman die samen met Michel Damen de producer was.

De artiest van het originele nummer heet Dillinger. Als verbastering daarop verzon mede producer Michel Damen de naam Dingetje. Net als Dillinger riep hij ook steeds right on. Mede dankzij radioplugger en jeugdvriend Ger Loogman (die tot op vandaag de dag de liedjes met Frank Paardekooper opneemt) werd 'ik ga weg Leen' een hit.

Verdere nummers[bewerken]

Zijn tweede single was De Vaandeldrager, een persiflage van The Floral Dance van Brighouse & Rastrick Brass Band, waarvan de Nederlandse tekst geschreven werd door André van Duin; de single flopte in 1977.

Op muziek van het Chic-nummer Chic Cheer maakte Dingetje in 1980 het hoorspel Dit is de zender van illegale Joop (waarin alleen het refrein weer wordt gezongen). Aanleiding hiervoor was het na een eerder verbod toestaan van het "27 MC bakkie" (met beperkt zendvermogen en enkel nog in frequentiemodulatie) en de rage die daarop in dat jaar volgde. Illegale Joop probeert contact op te nemen met de "Lange Leen" en vertelt dat zijn schoonmoeder onlangs is gepakt met haar veertig kanalen, waarvan ze er nog maar één over heeft. Dingetje is getrouwd en zijn vrouw heet Stien en komt regelmatig in zijn liedjes voor. Hij is niet erg complimenteus naar haar, noemt haar badmuts en blaft haar af met de woorden Weg met die koek, mot ik niet is oude koek. Als er een breker op de lijn zit blijkt dit de politie ("de witte muizen") te zijn. Als deze aanbelt schreeuwt hij tegen Stien om open te doen. Onder hevig protest, waarbij een agent rake klappen oploopt en dreigt met de gummiknuppel te trekken, wordt zijn zender uit het contact gehaald. De Lange Leen probeert Joop nog te waarschuwen dat het 'rood' is maar dat was al te laat. De stem van de "de witte muizen" wordt vertolkt door Ger Loogman. De opnames vonden plaats onder technische leiding van Rob van Donselaar en technicus JP in de Zeezicht studio in Haarlem. De productie was in handen van Peter Schön en Ger Loogman.

In 1981 scoorde Dingetje opnieuw een hit, ditmaal met het op Shaddap You Face van Joe Dolce geïnspireerde Houtochdiekop. Minder succesvol was dat jaar het nummer Klerezooitje, een parodie op het nummer Baggy Trousers van Madness. Dit werd opgenomen in de Wisseloord studio's in Hilversum.

Uit deze periode kwam ook Met melk meer mans uit waarin hij het levensverhaal van een melkboer vertelde en net als in de vorige hoorspelen werd weer alleen het refrein gezongen. Het nummer was een parodie op Giddy up Go van Gerard de Vries. Deze nummers zijn uiteindelijk uitgebracht op de eerste lp van Dingetje genaamd: "Dertien Daverende Dingetjes"

In 1982 had Dingetje een carnavalshit met het nummer Ik wil voor mijn verjaardag een Dolly Dot. Hier wordt hij door zijn vrienden Dinky genoemd. Ook dit nummer werd geproduceerd door Ger Loogman samen met Richard De Bois en Peter van Asten die ook alle hits van de Dolly Dots produceerde.

In de jaren tachtig trad Paardekoper nog weleens op met een orkestband, maar door zijn reguliere werk bij een luchtvaartmaatschappij en het feit dat het hem niet echt blijdschap bracht heeft hij besloten om daarmee te stoppen. In die periode werd nog de single De Man Van Het Journaal uitgebracht, met daarin een sample van de begintune van het NOS-journaal.

Begin jaren negentig had hij weer succes met een parodie op De rode schoentjes van Booming Support, genaamd Kaplaarzen. In dit nummer, de grootste van zijn zes Top 40-hits, noemt hij zich zelf Manus. Later volgde het nummer Praat geen poep (een cover van het nummer Funk dat van Sagat), dat eveneens de hitlijsten haalde. Eind jaren negentig werden nummers uitgebracht als Sambal bij (Op en neer) als parodie op Up and down van de Vengaboys. Deze periode werden de nummers geproduceerd door Paul Post en Ger Loogman in de Rosegarden Studio in Utrecht.

Somertijd[bewerken]

Dingetje is ook te horen in het radioprogramma Somertijd. Een deel van de tunes is door hem ingesproken, en aanvankelijk had hij ook enkele vaste onderdelen in het programma. Dingetje was te horen na de tweede plaat in het tweede uur. Eerst kwam er een gezongen tune op de muziek van The Floral Dance - Ik ben Vaandeldrager. Daarna kwam het Dagelijks Dingetje waarin hij de aanhef geeft van een zin, die luisteraars zo creatief mogelijk moeten afmaken.

Sinds 2010 is Dingetje elke vrijdag te gast in de show waar hij ieder half uur de verkeersinformatie voorleest. Dit doet hij als verschillende typetjes, waaronder Tanaka Wasabi (Japanner die Nederlandse les volgt), Japie Kat (verstandelijk beperkt), Pater Piemelot (hitsige geestelijke), Marijke Snelwegen (parodie op Marijke Helwegen), Aart Appel (boer), Guisseppe, Fritz Stau (heetgebakerde Duitser), Joao Pinto (een Portugees), Jules Roulette (persoon met Gilles de la Tourette), Jacques Plaquesac (Fransman), Eucalypta, Ali Tjakmak (een emotionele Turk), Hans de Haas (kok met een hazelip), Sjors Jambers (parodie op Paul Jambers) en Ton Deuze de homoseksuele dameskapper die een relatie heeft met André Lon.

In 2010 nam Dingetje een nieuw nummer op met de titel: Ben je aan de rees Kees, dat een parodie is van Car song van Woody Guthrie. Op 18 januari 2011 werd bij Somertijd de release van de nieuwe single van Dingetje uitgezonden, genaamd "Kale Kano". Binnen 48 uur na release bereikte dit nummer nummer 4 in de iTunes download hitlijsten.

Tegenwoordig[bewerken]

Hij is met parodieën te zien op YouTube onder de titel 'Dingetje doet'.

Hits in de Top 40[bewerken]

  • Ik ga weg Leen (#10, 1977)
  • Dit is de zender van Illegale Joop (#28, 1980)
  • Houtochdiekop (#9, 1981)
  • Kaplaarzen (#3, 1992)
  • Praat geen poep (#30, 1994)
  • Sambal bij (op en neer) (#29, 1998)