Divock Origi

Divock Origi
	Divock Origi in 2021
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Divock Okoth Origi
Bijnaam	Deadly Divock
Geboortedatum	18 april 1995
Geboorteplaats	Oostende, België
Lengte	189 cm
Been	Rechts
Positie	Aanvaller
Clubinformatie
	Voetbalcarrière geëindigd in 2026
Jeugd
1998–1999; 1999–2000; 2000–2001; 2001–2010; 2010–2013	KFC De Zwaluw Wiemismeer; Park FC Houthalen; KRC Harelbeke; KRC Genk; Lille OSC
Senioren *
Interlands **
	* Bijgewerkt op 26 december 2023, enkel nationale competitie
	** Bijgewerkt op 5 juli 2022
Portaal	Voetbal

Divock Okoth Origi (Oostende, 18 april 1995) is een Belgisch voormalig profvoetballer van Keniaanse afkomst die doorgaans als aanvaller speelde. Hij tekende in juli 2014 bij Liverpool, dat circa €12.500.000,- voor hem betaalde aan Lille OSC en hem gedurende het seizoen 2014/15 op huurbasis bij die club liet spelen. In juli 2022 verhuisde hij transfervrij naar AC Milan, dat hem in seizoen 2023/24 verhuurde aan Nottingham Forest. Eind 2025 werd zijn contract bij AC Milan ontbonden. Origi speelde tussen 2014 en 2022 tweeëndertig interlands voor het Belgisch voetbalelftal, waarmee hij deelnam aan het WK 2014 en EK 2016.

Carrière

Jeugd

Origi is de zoon van gewezen voetballer Mike Origi. Hij werd geboren in Oostende, waar zijn vader van 1992 tot 1996 voor KV Oostende voetbalde. Origi begon met voetballen bij KFC De Zwaluw Wiemismeer,^[1] dat hij na een jaar verliet voor KRC Harelbeke. In 2001 belandde Origi bij KRC Genk, de voormalige club van zijn vader. Hij maakte er deel uit van een generatie bestaande uit onder meer Anthony Limbombe en Jordy Croux. In 2010 ruilde de toen 15-jarige aanvaller Genk in voor het Franse Lille OSC.^[2] In 2012 maakte hij zijn debuut in het tweede elftal van de Franse subtopper, een jaar later ook in het eerste elftal.

Lille

Op 2 februari 2013 maakte hij onder trainer Rudi Garcia zijn debuut in het eerste elftal van Rijsel. In de competitiewedstrijd tegen Troyes mocht hij invallen in de 69e minuut bij een 0-1-stand. Amper 5 minuten later maakte hij zijn eerste doelpunt voor Rijsel en plaatste daarmee de 1-1-eindstand op het scorebord. Daarmee kende hij een droomdebuut voor Lille. Zijn doelpunt maakte hem bovendien een van de jongste doelpuntenmakers uit de clubgeschiedenis. Een week na zijn opvallende prestatie tegen Troyes mocht de spits ook invallen in de topper tegen Olympique Lyonnais. In totaal zou hij in het seizoen 2012/13 tien keer mogen invallen. Zijn prestaties werden door het bestuur beloond met een contractverlenging tot 2016.

In de zomer van 2013 nam René Girard het roer over. Onder de nieuwe trainer kreeg Origi in bijna elk competitieduel een speelkans. In de openingswedstrijd van het seizoen scoorde hij als basisspeler meteen het enige doelpunt in de 1–0-overwinning tegen Lorient. Gedurende dat seizoen groeide hij uit tot een vaste waarde in de aanval en maakte hij indruk met zijn snelheid, kracht en veelzijdigheid. Zijn prestaties leverden hem een plaats op in de Belgische WK-selectie voor het WK 2014 in Brazilië. Op 23 maart 2014 startte hij als linksbuiten in de topper tegen AS Monaco. De Monegasken kwamen 1-0 voor, maar speelden uiteindelijk nog 1-1 gelijk na een treffer van Origi. De Keniaanse Belg maakte in het seizoen 2013/14 vijf competitiedoelpunten.

Het wereldkampioenschap betekende zijn internationale doorbraak. Op negentienjarige leeftijd scoorde hij het winnende doelpunt tegen Rusland, waarna zijn marktwaarde en reputatie sterk toenamen. Liverpool volgde hem al geruime tijd en besloot hem in de zomer van 2014 aan te trekken.

Liverpool

Origi tekende in juli 2014 een vijfjarig contract bij Liverpool, dat circa € 12.500.000,- voor hem betaalde aan Lille OSC. De Engelse club liet hem gedurende het seizoen 2014/15 op huurbasis bij de Franse club.^[3]

Verhuur aan Lille

Het seizoen 2014/15 was statistisch zijn sterkste bij Lille. Hij opende het seizoen met een doelpunt tegen Caen en scoorde op 15 maart 2015 de eerste hattrick uit zijn professionele carrière in een 3–0-overwinning tegen Stade Rennais. Hoewel Lille slechts achtste eindigde in de Ligue 1, was Origi een van de uitblinkers van de ploeg. Hij kwam dat seizoen tot acht competitiedoelpunten en elf doelpunten in alle competities samen.

Zijn periode bij Lille algemeen beschouwd als de fase waarin hij doorbrak als profvoetballer. In vijf jaar bij de Franse club doorliep hij de volledige jeugdopleiding, debuteerde hij in het eerste elftal, groeide hij uit tot Belgisch international en verdiende hij uiteindelijk een transfer naar Liverpool. In totaal speelde hij 89 officiële wedstrijden voor Lille en scoorde hij 16 doelpunten.

Debuut bij Liverpool

Origi maakte in 2015 zijn officieuze debuut voor Liverpool, in een oefenwedstrijd in de voorbereiding op het seizoen 2015/16 tegen een all-star team uit Azië. Hij maakte deze wedstrijd zijn eerste doelpunt voor Liverpool. Origi debuteerde officieel op 12 september 2015 voor Liverpool in een Premier League-wedstrijd tegen Manchester United. Zijn eerste doelpunt voor de club volgde op 2 december 2015 in een League Cup-wedstrijd tegen Southampton. In zijn eerste seizoenen wisselde hij basisplaatsen af met invalbeurten, maar hij liet geregeld zijn potentieel zien dankzij zijn snelheid, fysieke kracht en neus voor doelpunten.

Een belangrijk moment in zijn ontwikkeling kwam tijdens het seizoen 2015/16. Onder Jürgen Klopp groeide hij uit tot een waardevolle aanvaller binnen de rotatie van de ploeg. Klopp sprak meermaals zijn vertrouwen uit in de Belg en prees zijn professionaliteit en geduld. Ondanks blessureleed speelde Origi een rol in Liverpools weg naar de finales van de League Cup en Europa League.

Verhuur aan VfL Wolfsburg

In het seizoen 2017/18 speelde hij op huurbasis voor VfL Wolfsburg. De Belgische aanvaller koos bewust voor een vertrek omdat hij bij Liverpool onvoldoende speelkansen kreeg en met het oog op het WK 2018 meer wedstrijdritme wilde opdoen. Wolfsburg betaalde naar verluidt een aanzienlijke huursom voor de aanvaller, die op dat moment nog steeds als een van de grootste Belgische aanvallende talenten werd beschouwd.

Origi maakte zijn debuut op 9 september 2017 tegen Hannover 96. In zijn eerste weken moest hij zich aanpassen aan het fysieke karakter van de Bundesliga, maar hij veroverde geleidelijk een basisplaats in de aanval van Wolfsburg. Zijn eerste doelpunt voor de club volgde op 19 september 2017 in een 1–1-gelijkspel tegen Werder Bremen. Het was zijn derde wedstrijd voor Wolfsburg en zijn eerste treffer in Duitsland.

Tijdens het seizoen kende Wolfsburg een bijzonder moeilijke campagne. De club wisselde meermaals van trainer en vocht bijna het hele seizoen tegen degradatie. Origi werkte achtereenvolgens onder Andries Jonker, Martin Schmidt en Bruno Labbadia. Ondanks de sportieve problemen bleef hij een van de belangrijkste aanvallers van de ploeg.

In de Bundesliga kwam Origi uiteindelijk tot 31 wedstrijden en 6 doelpunten. Hij scoorde onder meer tegen Werder Bremen, Bayer Leverkusen, Schalke 04, Hertha BSC, VfB Stuttgart en 1. FC Köln. Daarnaast was hij regelmatig belangrijk met zijn snelheid en diepgang in de omschakeling.

Terugkeer naar Liverpool

Het seizoen 2018/19 keerde hij terug naar Liverpool. Dit seizoen maakte van Origi een cultheld bij Liverpool. Op 2 december 2018 scoorde hij in blessuretijd het winnende doelpunt in de Merseyside-derby tegen Everton. Die treffer, na een fout van doelman Jordan Pickford, groeide onmiddellijk uit tot een van de meest iconische derbydoelpunten uit de recente clubgeschiedenis.

Zijn grootste momenten volgden echter in de UEFA Champions League. In de halve finale tegen FC Barcelona stond Liverpool voor een schier onmogelijke opdracht na een 3–0-nederlaag in Camp Nou. In de terugwedstrijd bracht hij Anfield Road in extase door twee keer te scoren in de terugwedstrijd van de halve finale van de UEFA Champions League tegen FC Barcelona. Origi droeg zo bij aan de 4-0-zege van 'The Reds' die op die manier een 3-0-nederlaag uit de heenwedstrijd ongedaan maakten en zich kwalificeerden voor de finale. Zijn tweede treffer, na de legendarische "Corner taken quickly"-assist van Trent Alexander Arnold, wordt door veel supporters beschouwd als een van de meest iconische doelpunten uit de clubgeschiedenis. Liverpool plaatste zich dankzij die comeback voor de finale.

Op 1 juni 2019 bekroonde Origi dat Europese avontuur door als invaller het tweede doelpuntin de 82e minuut te scoren in de Champions League-finale tegen Tottenham Hotspur. Liverpool won met 0–2 en veroverde zijn zesde Europese beker. Voor veel supporters betekende dit het moment waarop Origi definitief een legendarische status verwierf binnen de club.

Na die triomf verlengde Liverpool zijn contract. Hoewel hij zelden een vaste basisspeler werd, bleef hij belangrijk als invaller. In het seizoen 2019/20 droeg hij bij aan het eerste landskampioenschap van Liverpool in dertig jaar. Hij scoorde onder meer tweemaal in een 5–2-overwinning tegen Everton en bleef bekendstaan als een speler die op cruciale momenten beslissend kon zijn.

De relatie tussen Origi en Jürgen Klopp was bijzonder positief. Klopp noemde hem meermaals een "Liverpool-legende" en prees zijn professionele houding, ook wanneer hij weinig speelde. Volgens Klopp waren Origi's beslissende doelpunten en zijn bereidheid om zich in dienst van het team te stellen van onschatbare waarde. De Duitse trainer verklaarde zelfs dat "boeken over Origi geschreven zullen worden" vanwege zijn unieke bijdrage aan enkele van de grootste momenten uit het Klopp-tijdperk.

In juni 2022 verliet Origi Liverpool na acht jaar bij de club. Origi speelde in 175 officiële duels voor The Reds, waarin hij 41 keer scoorde. Hij wordt gezien als een echte clublegende. Hij won onder meer de Champions League (2019), Premier League (2020), FA Cup (2022), League Cup (2022), UEFA Super Cup (2019) en het WK voor clubs (2019). Ondanks zijn beperkte aantal basisplaatsen wordt hij door veel supporters beschouwd als een van de meest geliefde spelers uit de moderne clubgeschiedenis.

AC Milan

Divock Origi tekende in juli 2022 een vierjarig contract bij AC Milan, dat hem transfervrij overnam van Liverpool. Bij AC Milan werd hij ploegmaat van landgenoot Alexis Saelemaekers.^[4] Hij moest er de concurrentie aangaan met clublegende Zlatan Ibrahimovic, Olivier Giroud en Ante Rebic.

Zijn beginperiode in Milaan verliep echter moeizaam. Door spierproblemen miste hij een groot deel van de voorbereiding en kon hij zich niet onmiddellijk in het elftal werken. Op 13 augustus, de eerste speeldag van de Serie A, debuteerde Origi tegen Udinese. Hij mocht zes minuten voor tijd invallen voor Rafael Leão. De wedstrijd was toen al beslist. Milan won met 4-2. De Ketelaere was de 999ste speler die ooit het veld betrad bij de Rossoneri, Origi de duizendste.^[5]^[6] Gaandeweg kreeg hij langere invalbeurten zonder grote impact. Zijn eerste basisplaats kreeg Origi op 22 oktober 2022 tegen Monza. Origi bedankte zijn coach Stefano Pioli meteen met een assist en een knap doelpunt. Hij had hiermee een groot aandeel in de 4-1-zege.^[7] Op 29 januari 2023 scoorde Origi zijn tweede en uiteindelijk laatste doelpunt voor Milan in de met 5–2 verloren competitiewedstrijd tegen Sassuolo.

Ondanks dat veel supporters hoopten dat dit zijn definitieve doorbraak zou worden, bleef Origi kampen met fysieke problemen en wisselvallige vorm. Hij moest vaak vrede nemen met een rol als invaller. Origi kwam bij Milan 36 keer op het veld, waarin hij goed was voor twee goals en twee assists. Coach Stefano Pioli rekende niet meer op hem waardoor Origi andere oorden mocht opzoeken.

Verhuur aan Nottingham Forest

Op 1 september 2023 werd Origi voor een jaar verhuurd aan de Engelse Premier League club Nottingham Forest, met optie tot aankoop. Bij Milan rekenden ze niet meer op hem.^[8] Forest zag in Origi een ervaren spits met een indrukwekkend verleden bij Liverpool, waar hij had bijgedragen aan het winnen van de Champions League en de Premier League.

Origi debuteerde kort na zijn komst voor Nottingham Forest onder trainer Steve Cooper. In de eerste maanden van het seizoen werd hij afwisselend gebruikt als centrumspits en als flankaanvaller. Ondanks regelmatige invalbeurten slaagde hij er niet in een vaste basisplaats te veroveren. Forest beschikte met Taiwo Awoniyi en later Chris Wood over sterke concurrentie in de aanval, waardoor Origi vaak genoegen moest nemen met een rol als rotatiespeler.

In december 2023 werd Steve Cooper vervangen door Nuno Espírito Santo. Onder de Portugese trainer kreeg Origi opnieuw kansen om zich te bewijzen. Hoewel hij geen vaste basisspeler werd, sprak Nuno meermaals positief over zijn inzet en professionele houding. Na een wedstrijd tegen Aston Villa in februari 2024 verklaarde de trainer dat Origi "het goed had gedaan" en prees hij zijn werk voor de ploeg.

Hij was goed voor een assist in de Premier League, en een doelpunt in de FA Cup. In totaal speelde hij in 22 wedstrijden mee. De koopoptie in zijn contract werd dus niet verzilverd.^[9]

Terugkeer naar AC Milaan

Na zijn uitleenbeurt aan Nottingham Forest keerde Divock Origi in de zomer van 2024 terug naar AC Milan. Zijn terugkeer betekende echter geen nieuwe kans in het eerste elftal. Al snel maakte de clubleiding duidelijk dat de Belgische aanvaller niet langer deel uitmaakte van de sportieve plannen van de Rossoneri. Tijdens de voorbereiding werd hij samen met enkele andere spelers uit de A-kern geweerd en verwezen naar Milan Futuro, de nieuw opgerichte beloftenploeg van de club.^[10]

Een belangrijke rol daarin speelde Zlatan Ibrahimović, die als adviseur van de clubleiding verklaarde dat Origi niet langer tot het eerste team behoorde. De beslissing kwam er nadat de aanvaller er tijdens zijn eerste seizoen in Milaan en zijn uitleenbeurt aan Nottingham Forest niet in was geslaagd de verwachtingen in te lossen.

De situatie werd al snel bijzonder. Hoewel Origi officieel aan Milan Futuro werd toegewezen, speelde hij nauwelijks of niet voor dat elftal. Verschillende bronnen meldden dat hij apart trainde en volledig buiten het eerste elftal werd gehouden. Daardoor kwam hij gedurende het seizoen 2024/25 niet meer in actie op het hoogste niveau. Zijn laatste officiële wedstrijd bleef daardoor zijn optreden voor Nottingham Forest tegen Everton in april 2024. De club probeerde meermaals een oplossing te vinden voor zijn situatie, onder meer via een transfer of een vroegtijdige contractbeëindiging. Lange tijd kwam er echter geen akkoord over de voorwaarden van zijn vertrek.

Eind 2025 werd zijn contract in onderling overleg ontbonden. Daarmee kwam een einde aan een teleurstellende periode van drieënhalf jaar bij de Italiaanse topclub.^[11]

Op 8 juni 2026 kondigde Origi op 31-jarige leeftijd officieel het einde van zijn professionele spelerscarrière aan.^[12]

Clubstatistieken

Seizoen	Club	Competitie	Competitie			Beker			Europa			Totaal
Seizoen	Club	Competitie	Wed.	Dlp.	Ass.	Wed.	Dlp.	Ass.	Wed.	Dlp.	Ass.	Wed.	Dlp.	Ass.
2012/13	Lille OSC	Ligue 1	10	1	0	0	0	0	—			10	1	0
2013/14	Lille OSC		30	5	0	5	1	1	—			35	6	1
2014/15	→ Lille OSC		33	8	4	3	0	0	8	1	0	44	9	4
Club Totaal			73	14	4	8	1	1	8	1	0	89	16	5
2015/16	Liverpool	Premier League	17	5	1	5	3	0	12	2	2	34	10	3
2016/17			34	7	4	9	4	0	—			43	11	4
2017/18			1	0	0	0	0	0	0	0	0	1	0	0
Club Totaal			52	12	5	14	7	0	12	2	2	78	21	7
2017/18	→ Wolfsburg	Bundesliga	33	7	3	3	0	0	—			36	7	3
Club Totaal			33	7	3	3	0	0	0	0	0	36	7	3
2018/19	Liverpool	Premier League	12	3	1	1	1	0	8	3	0	21	7	1
2019/20			28	4	3	5	2	1	9	0	0	42	6	4
2020/21			9	0	0	4	1	1	4	0	1	17	1	2
2021/22			7	3	1	4	2	2	7	1	1	18	6	4
Club Totaal			107	22	10	28	13	4	40	6	4	175	41	18
2022/23	AC Milan	Serie A	6	1	1	0	0	0	4	0	0	10	1	1
Club Totaal			6	1	1	0	0	0	4	0	0	10	1	1
TOTAAL			219	44	18	39	14	5	52	7	4	310	65	27

Interlandcarrière

Origi werd ook geselecteerd als Belgisch jeugdinternational voor België -17. Daar debuteerde hij op 25 oktober 2011 in de wedstrijd tegen Oekraïne -17. Daarvoor speelde hij ook al voor België -15 en België -16. In 2013 maakte hij de overstap naar België -19, waarvoor hij 19 interlands speelde en 10 doelpunten maakte.

Op 5 maart 2014 debuteerde hij voor België -21 in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Servië -21. Hij viel na 67 minuten in voor Yannick Ferreira-Carrasco. Het beloftenelftal van bondscoach Johan Walem verloor de belangrijke kwalificatiewedstrijd met 0-3 op Den Dreef na onder meer twee doelpunten van Aleksandar Mitrović. Origi werd ook opgeroepen voor de Keniaanse nationale ploeg, maar koos voor België.

WK 2014 Brazilië

Op 13 mei 2014 maakte bondscoach Marc Wilmots bekend dat hij tot de definitieve selectie van de Rode Duivels voor het WK 2014 in Brazilië behoorde. Op 26 mei maakte hij in een vriendschappelijk duel tegen Luxemburg zijn debuut voor de nationale ploeg. Hij mocht na 61 minuten invallen voor Romelu Lukaku. De wedstrijd werd echter niet erkend door de FIFA omdat België te veel wisselde. Daardoor maakte Origi zijn officiële debuut pas op 1 juni 2014. Toen mocht hij tegen Zweden na 74 minuten invallen voor Lukaku. In de derde oefenwedstrijd tegen Tunesië, ter voorbereiding op het WK, stond hij in de basiself.

Tijdens de tweede groepswedstrijd tegen Rusland van het WK viel Origi opnieuw in voor Lukaku. In dat duel maakte hij in de 88e minuut het beslissende doelpunt van de wedstrijd (1-0). Met dit doelpunt werd Origi de zevende jongste speler ooit die een doelpunt op een WK wist te maken.^[13]

In oktober 2014 scoorde Origi al zijn tweede interlanddoelpunt in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Andorra.

EK 2016 Frankrijk

Twee jaar na zijn debuut bij de Duivels mocht Origi opnieuw deel uitmaken van de selectie voor het EK 2016. Ditmaal moest hij wel concurreren met 3 andere spitsen. Hij mocht twee keer invallen, in de poulewedstrijden tegen Italië en Zweden. De overige drie wedstrijden bleef Origi op de bank.

Interlands van Divock Origi voor België
№	Datum	Wedstrijd	Uitslag	Competitie	Goals
Als speler van Lille OSC
1.	26 mei 2014	België – Luxemburg	5 – 1	Vriendschappelijk	-
2.	1 juni 2014	Zweden – België	0 – 2		-
3.	7 juni 2014	België – Tunesië	1 – 0		-
4.	17 juni 2014	België – Algerije	1 – 2	WK 2014 groepsfase	-
5.	22 juni 2014	België – Rusland	1 – 0		88'
6.	26 juni 2014	Zuid-Korea – België	0 – 1		-
7.	1 juli 2014	België – Verenigde Staten	2 – 1 (n.v.)	WK 2014 achtste finale	-
8.	5 juli 2014	Argentinië – België	1 – 0	WK 2014 kwartfinale	-
9.	4 september 2014	België – Australië	2 – 0	Vriendschappelijk	-
10.	10 oktober 2014	België – Andorra	6 – 0	EK-kwalificatie 2016	59'
11.	13 oktober 2014	Bosnië en Herzegovina – België	1 – 1	EK-kwalificatie 2016	-
12.	12 november 2014	België – IJsland	3 – 1	Vriendschappelijk	62'
13.	16 november 2014	België – Wales	0 – 0	EK-kwalificatie 2016	-
14.	31 maart 2015	Israël – België	0 – 1	EK-kwalificatie 2016	-
Als speler van Liverpool FC
15.	3 september 2015	België – Bosnië en Herzegovina	3 – 1	EK-kwalificatie 2016	-
16.	6 september 2015	Cyprus – België	0 – 1		-
17.	13 oktober 2015	België – Israël	3 – 1		-
18.	28 mei 2016	Zwitserland – België	1 – 2	Vriendschappelijk	-
19.	1 juni 2016	België – Finland	1 – 1	Vriendschappelijk	-
20.	5 juni 2016	België – Noorwegen	3 – 2	-
21.	13 juni 2016	België – Italië	0 – 2	EK 2016 groepsfase	-
22.	22 juni 2016	Zweden – België	0 – 1	EK 2016 groepsfase	-
23.	1 september 2016	België – Spanje	0 – 2	Vriendschappelijk	-
Als speler van VfL Wolfsburg
24.	10 november 2017	België – Mexico	3 – 3	Vriendschappelijk	-
25.	14 november 2017	België – Japan	1 – 0	Vriendschappelijk	-
Als speler van Liverpool FC
26.	18 november 2018	Zwitserland – België	5 – 2	UEFA Nations League 2018/19	-
27.	6 september 2019	San Marino – België	0 – 4	EK 2020 kwalificatie	-
28.	19 november 2019	België – Cyprus	6 – 1	EK 2020 kwalificatie	-
29.	8 oktober 2020	België – Ivoorkust	1 – 1	Vriendschappelijk	-
30.	13 november 2021	België - Estland	3 – 1	Kwalificatie WK 2022	-
31.	16 november 2021	Wales - België	1 – 1	Kwalificatie WK 2022	-
32.	29 maart 2022	België – Burkina Faso	3 – 0	Vriendschappelijk	-
Totaal					3

Bijgewerkt t/m 29 maart 2022^[14]

Jeugdselecties

Nationale ploeg	Wed.	Goals
België -15	2	0
België -16	9	1
België -17	1	0
België -19	19	10
België -21	1	0
Totaal	32	11

Erelijst

Liverpool

Individueel

Sportbelofte van het Jaar: 2014

Trivia

Op 17 juni 2014 speelde Origi zijn eerste wedstrijd op een WK. Hiermee is hij tot op heden de jongste speler die dit ooit voor België deed. Hij was bij zijn debuut 19 jaar en 60 dagen oud. Origi scherpte zo het record van Émile Mpenza als jongste WK-debutant aan.^[15]
Origi komt uit een voetbalfamilie. Zijn vader Mike Origi en zijn ooms Austin Oduor, Gerald en Anthony Origi waren ook profvoetballers. Zijn neef Arnold Origi is doelman van het nationaal elftal van Kenia.

Externe link

Divock Origi. www.transfermarkt.com.

Zie ook

Bronnen, noten en/of referenties

↑ Foto Divock Origi bij De Zwaluw Wiemismeer Facebook, 20 juni 2014
↑ Young Origi moves from Genk to Lille FUTAA.com, 6 september 2010
↑ 'Divock Origi tekende contract bij Liverpool in Boston' Het Laatste Nieuws, 27 juli 2024
↑ 'Nu ook officieel: Divock Origi zet z’n carrière voort bij Italiaans landskampioen AC Milan' Het Laatste Nieuws, 5 juli 2022. Gearchiveerd op 15 augustus 2022.
↑ 'De Origi-klok staat weer stil: de moeizame weg van Divock Origi, nu ook bij AC Milan' Het Laatste Nieuws, 14 september 2022. Gearchiveerd op 30 november 2022.
↑ 'Sterke Charles De Ketelaere ziet doelpunt afgekeurd worden tijdens officieel debuut bij AC Milan, ook Divock Origi maakt eerste minuten' Het Nieuwsblad, 13 september 2022. Gearchiveerd op 25 oktober 2022.
↑ 'Divock Origi scoort en laat scoren bij basisdebuut voor AC Milan, concurrent van De Ketelaere maakt indruk met twee goals' Het Nieuwsblad, 22 oktober 2022. Gearchiveerd op 29 januari 2023.
↑ 'Divock Origi keert voor seizoen terug naar Premier League bij Nottingham Forest' Sporza.be, 2 september 2024
↑ 'Divock Origi vertrekt na één seizoen weer bij Nottingham Forest' Het Nieuwsblad, 21 mei 2024
↑ 'AC Milan discard Divock Origi from senior team, send him to train with academy Tribina.com, 10 juli 2024
↑ Na een lange periode in de vergeetput scheiden Divock Origi en AC Milan. Sporza.be (23 december 2025).
↑ Ooit dé sensatie bij de Duivels, nu neemt Divock Origi (31) afscheid van het voetbal: "De missie is volbracht" | sporza. sporza.be. Geraadpleegd op 8 juni 2026.
↑ Origi voegt zich in rijtje met Pelé, Owen en Messi De Morgen, 22 juni 2014
↑ European Football. Gearchiveerd op 8 juni 2023.
↑ Origi lost Emile Mpenza af als jongste WK-debutant Sporza, 18 juni 2014

Zie de categorie Divock Origi van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

[1] Foto Divock Origi bij De Zwaluw Wiemismeer Facebook, 20 juni 2014

[2] Young Origi moves from Genk to Lille FUTAA.com, 6 september 2010

[3] 'Divock Origi tekende contract bij Liverpool in Boston' Het Laatste Nieuws, 27 juli 2024

[4] 'Nu ook officieel: Divock Origi zet z’n carrière voort bij Italiaans landskampioen AC Milan' Het Laatste Nieuws, 5 juli 2022. Gearchiveerd op 15 augustus 2022.

[5] 'De Origi-klok staat weer stil: de moeizame weg van Divock Origi, nu ook bij AC Milan' Het Laatste Nieuws, 14 september 2022. Gearchiveerd op 30 november 2022.

[6] 'Sterke Charles De Ketelaere ziet doelpunt afgekeurd worden tijdens officieel debuut bij AC Milan, ook Divock Origi maakt eerste minuten' Het Nieuwsblad, 13 september 2022. Gearchiveerd op 25 oktober 2022.

[7] 'Divock Origi scoort en laat scoren bij basisdebuut voor AC Milan, concurrent van De Ketelaere maakt indruk met twee goals' Het Nieuwsblad, 22 oktober 2022. Gearchiveerd op 29 januari 2023.

[8] 'Divock Origi keert voor seizoen terug naar Premier League bij Nottingham Forest' Sporza.be, 2 september 2024

[9] 'Divock Origi vertrekt na één seizoen weer bij Nottingham Forest' Het Nieuwsblad, 21 mei 2024

[10] 'AC Milan discard Divock Origi from senior team, send him to train with academy Tribina.com, 10 juli 2024

[11] Na een lange periode in de vergeetput scheiden Divock Origi en AC Milan. Sporza.be (23 december 2025).

[12] Ooit dé sensatie bij de Duivels, nu neemt Divock Origi (31) afscheid van het voetbal: "De missie is volbracht" | sporza. sporza.be. Geraadpleegd op 8 juni 2026.

[13] Origi voegt zich in rijtje met Pelé, Owen en Messi De Morgen, 22 juni 2014

[14] European Football. Gearchiveerd op 8 juni 2023.

[15] Origi lost Emile Mpenza af als jongste WK-debutant Sporza, 18 juni 2014

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]