Naar inhoud springen

Onderwereld (mythologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Dodenrijk)
Eiland van de Doden, Arnold Böcklin (1880)
Juno in de onderwereld, Jan Brueghel de Jonge, ca. 1626 tot 1630
Oweynagat in Rathcroghan, de ingang naar de onderwereld in de Ierse mythologie

De onderwereld (ook wel dodenrijk) is bekend in diverse mythologieën en religies. Het is een rijk dat is afgescheiden van de wereld van de levenden. Na de dood gaat men naar de onderwereld en in sommige gevallen wordt men daarbij geholpen door de psychopompos.

In enkele mythen gaat een held naar de onderwereld om een geliefde te bevrijden. Het verblijf in de onderwereld en de bevrijding daaruit wordt wel beschouwd als de wisseling tussen de seizoenen.

Andere benamingen voor de onderwereld

[bewerken | brontekst bewerken]
De moeder van de jonge Lemminkäinen is naar de rivier de Tuoni gegaan om het lijk van haar overleden zoon te zoeken. Een van de mythen die in de Kalevala worden verteld.
Takiveleyawa, een heuvel op het pad van de zielen naar Bulu, de onderwereld in de Melanesische- en Fijische mythologie
Sipapu (klein rond gat) in de vloer van een verwoeste kiva (een ruimte die door Puebloanen werd gebruikt voor rituelen en politieke bijeenkomsten, waarvan vele verband hielden met het kachina-geloofssysteem) in Mesa Verde National Park. Het grote ronde gat is een vuurput.
Mond van Orcus uit de Romeinse mythologie
Illustratie uit Yuli: Martelingen die worden uitgevoerd in het Zesde Hof van de Hel in Diyu (Chinees volksgeloof)
Een jaloerse oude vrouw heeft een tupilak (die zich in de Inuitmythologie verzamelen in Adlivun) gecreëerd, een jong stel loopt er van weg
De Danaïden en Sisyphos in de Griekse onderwereld, ca. 540 tot 520 v.Chr.

De onderwereld wordt ook wel het hiernamaals of dodenrijk genoemd en bestaat meestal uit een 'schaduwkoninkrijk' (de hel[1]) en een paradijs (een soort hemel).

Etniciteit, religie of regio Naam van de onderwereld
Albanese mythologie (Albanië) Ferri
Azteekse mythologie Mictlan
Mesopotamische mythologie Ersetu
Sunda Wiwitan (Soendanezen) Buana Larang
Boeddhisme Naraka (het dieptepunt van de reis van de ziel) of Niraya
Keltische mythologie Annwn, Mag Mell, Dubnos
Chinees volksgeloof / Taoisme Míngjiè, Huángquán, Diyu
Christelijke mythologie Hel, Tartarus, Vagevuur, Hades

Abaddon betekent in het Oude Testament het dodenrijk, de heersende demon heeft dezelfde naam (hij wordt ook prins-engel van de hel of de engel des afgronds genoemd).

Egyptische mythologie Aaloe of Aaru, Doeat, Neter-khertet, Netu, Amenti

Volgens de Oude Egyptenaren lag het dodenrijk Doeat aan de westkant van de Nijl. In het Oude Egypte dacht men dat de doden de spullen die in het graf van de overledene werden gelegd konden meenemen naar het dodenrijk.

Estoonse mythologie (Estland) Toonela of Manala
Fijische mythologie (Fiji, Melanesië) Burotu, Murimuria, Bulu
Finse mythologie Tuonela (letterlijk 'verblijfplaats van Tuoni'; Tuoni, Manala, Vainajala en Mana worden als synoniem gebruikt)
Georgische mythologie (Georgië) Kveskneli
Noordse mythologie en Germaanse mythologie Helheim of Hel, Nástrond, Niflhel

Hier gaat het om een ijskoude hel of nevelrijk. Soms ook Hel, naar Hel (de godin van de onderwereld), maar dit dodenrijk is niet vergelijkbaar met de christelijke hel. Er komen niet alleen moordenaars of anderen die gestraft worden en het is niet speciaal een verschrikkelijke plaats. Iedereen die niet vanwege uitmuntende dapperheid naar de hallen van Freya of Odin (respectievelijk Sessrumnir en Walhalla) worden gebracht door de Walkuren belandt bij Hel. Dat zijn dus zieken, ouderen, vrouwen en mannen die een natuurlijke dood waren gestorven. Garmr (een hellehond) bewaakt de poort van het voorportaal Gnipahellir.

Griekse mythologie Schimmenrijk, Elysese velden, Elysion, Asphodel, Tartarus

De termen werden later overgenomen in de Romeinse mythologie.

De Drie Rechters bepaalden waar de overledene terecht kwam na de dood.

Guanchen

Teide, Echeide, Guayota
Volgens de Guanche-legende leefde Guayota in de vulkaan Teide, een van de toegangspoorten tot de onderwereld. Hij werd afgebeeld als een zwarte hond en vergezeld door demonen, eveneens in de vorm van zwarte honden, bekend als tibicenas. Volgens de legende ontvoerde Guayota Magec (de zon) en sloot hem op in de Teide, waardoor de wereld in duisternis gehuld werd. De mensen baden tot Achamán die Magec redde en in plaats daarvan Guayota opsloot in de Teide. Guayota is de koning van de boze geesten en maakte deel uit van de Guanche-mythologie.

Hindoeïsme Patala, Naraka of Yamaloka
Hittitische mythologie Dankuš daganzipaš/Dankuš tekan (donkere aarde)
Hopimythologie Maski
Hongaarse mythologie Alvilág
Ierse mythologie Tír nAill ("het andere land"), Tír Tairngire ("land van belofte/beloofde land"), Tír na nÓg ("land van de jongeren / land van de jeugd"), Tír fo Thuinn ("land onder de golf"), Tír na mBeo ("land van de levenden"), Mag Mell ("vlakte van verrukking"), Mag Findargat ("de witzilveren vlakte"), Mag Argatnél ("de zilveren wolkenvlakte"), Mag Ildathach ("de veelkleurige vlakte"), Mag Cíuin ("de zachte vlakte") en Emain Ablach (mogelijk "appeleiland").
Incamythologie Uku Pacha
Inuitmythologie Adlivun
Islamitische mythologie (Islam) Jahannam of al-nar (het vuur), Sijjin

De hel is volgens de islam bestemd voor drie soorten mensen:

  • Koefar (ongelovigen) - diegenen die een of meer geloofsbeginselen van de islam ontkennen
  • Moeshriekien (polytheïsten) - diegenen die niet in de eenheid van God geloven
  • Moenafiekien (huichelaars) - diegenen die zich voordoen als gelovigen in de islam maar in werkelijkheid niet geloven
Jainisme Naraka, Adho Loka (de lagere wereld)
Japanse mythologie / Shintoisme Yomi 黄泉, Ne-no-kuni 根の国, Diyu of Jigoku 地獄
Joodse mythologie Sheol, Abaddon, Tehom (in Kabbalah), Tophet, Tzoah Rotachat, Dudael
Koreaanse mythologie 지옥, 地獄, Jiok
Letse mythologie (Letland) Aizsaule of Viņsaule genoemd ("De Andere Zon", waar de zon 's nachts heen gaat)
Litouwse mythologie (Litouwen) Anapilis (een mythische berg)

Een van de Litouwse eufemismen voor "sterven" is "naar Anapilis gaan" of "reizen naar Anapilis"

Maleisische mythologie (Maleisië) Alam Ghaib (de onzichtbare wereld)
Indonesische mythologie Alam Ghaib (de onzichtbare wereld)
Mandeïsme Alma d-hšuka (wereld van de duisternis)
Maori-mythologie Hawaiki, Rarohenga, Rangi Tuarea, Te Toi-o-nga-Ranga, Uranga-o-te-rā
Mapuche Pellumawida, Degin, Wenuleufu, Ngullchenmaiwe
Mayamythologie Xibalba or Metnal
Melanesische mythologie Bulu (ook Fijische mythologie), Burotu, Murimuria, Nabagatai, Tuma
Oromo Ekera
Zoroastrisme of Perzische mythologie Duzakh, دوزخ
Filipijnse mythologie (Filipijnen) Kasanaan
Polynesische mythologie Avaiki, Bulotu, Iva, Lua-o-Milu, Nga- Atua, Pulotu, Rangi Tuarea, Te Toi-o-nga-Ranga, Uranga-o-Te-Ra
Pueblo-volkeren Shipap

Volgens de Hopimythologie (en soortgelijke tradities in andere Pueblo-culturen zoals de Zuni en Acoma) is dit het gat waardoor de eerste volkeren van deze wereld binnenkwamen.

Romeinse mythologie Orcus, Elysium, Inferi Di, Avernus (de Romeinse mythologie nam ook termen over uit de Griekse mythologie)

Orcus was in het populaire Romeinse geloof de personificatie van de dood, die nauwelijks te onderscheiden was van de onderwereld zelf.

Roemeense mythologie (Roemenen) Tărâmul Celălalt
Slavische mythologie Nav, Vyraj
Sumerische mythologie (Sumer) Kur (ook wel Irkalla, Kukku, Arali, of Kigal) of Hubur (dat "rivier", "waterloop" of "onderwereld" betekent), in het Akkadisch Erṣetu
Tengrisme Tamağ
Vietnamese mythologie (Vietnam) Âm phủ 陰府, Địa ngục 地獄
Wagawaga (Nieuw Guinea) Hiyoyoa
Welshe mythologie (Wales) Annwfyn, Annwvyn, Annwfn of Annwn
Galliërs De Galliërs verdeelden het universum in drie delen: Albios ("hemel, witte wereld, bovenwereld"), Bitu ("wereld van de levende wezens") en Dubnos ("hel, onderwereld, zwarte wereld". Volgens Marcus Annaeus Lucanus geloofden de Gallische druïden dat de ziel naar een Andere Wereld ging, die hij met de Latijnse naam Orbis alius aanduidt, voordat ze gereïncarneerd werd.

Judaïsme en Christendom

[bewerken | brontekst bewerken]

In de Hebreeuwse Bijbel is de oudste verwijzing naar een dodenrijk de opvatting dat de overledene aan het einde van zijn leven "met zijn voorvaders verenigd werd" (zie bijvoorbeeld Genesis 25:8,17; 35:29) en in het dodenrijk Sjeol afdaalde (zie bijvoorbeeld Psalm 30:4), in Nederlandse vertalingen wordt Sjeol vertaald met "graf". Net als in omringende landen kende het oude Judaïsme de opvatting dat de doden een schaduwbestaan hadden in het dodenrijk, het land van stof (zie bijvoorbeeld Psalm 22:30; Jesaja 26:19), het rijk van duisternis (zie bijvoorbeeld Job 10:21,22; 17:13; Psalm 88:7,13) en vergetelheid (zie bijvoorbeeld Psalm 88:13). Dit dodenbestaan werd door een verminderde vorm van leven gekenmerkt door krachteloosheid, bewusteloosheid, zwakte (zie bijvoorbeeld Job 14:21; Psalm 88:5; Jesaja 14:10) en onwetendheid (Prediker 9:5). Bepaalde tradities kenden een verbinding tussen de wereld van de levenden en het dodenrijk Sjeol, zoals het verhaal waarin Saul de overleden profeet Samuel raadpleegde bij de geestenbezweerster van Endor (1 Samuel 28:3-25). In de officiële religie was er echter een strenge scheiding tussen JHWH, de god van de levenden (zie bijvoorbeeld 2 Koningen 19:4; Psalm 42:3) en de doden. Het dodenrijk lag buiten de macht van God en de doden aanbaden God niet (Psalm 6:6; 30:10; 88:11-13; Jesaja 38:18,19; Sirach 17:27,28). Maar er zijn vondsten gedaan uit de 8e eeuw, zoals de grafinscriptie Chirbet el-Qōm en zilveren rolletjes met de Aäronische zegen in een graf van Ketef Hinnom, waarin het rijk van JHWH werd uitgebreid en hij de beschermgod werd van een dode man.

Ook in het Nieuwe Testament komt men het begrip 'dodenrijk' tegen en is het de plaats waar (bepaalde) doden verblijven. Hierin verblijven de gelovige doden sinds de opstanding van Jezus Christus in de hemel.[2] Voorts is er in de Bijbel sprake van dat de doden op de zogenoemde dag des oordeels uit het dodenrijk zullen worden opgewekt om door God te worden geoordeeld. Het dodenrijk zelf zou dan ten ondergaan.

Bewoners van de onderwereld

[bewerken | brontekst bewerken]
Chudo Yudo, een monster uit de onderwereld, Rusland, 14e eeuw
De aditya Varuna (alles omhullende hemel) en zijn vahana (Makara)
  • Osiris was de heerser van de onderwereld in het Oude Egypte.
  • In de Romeinse mythologie werd de Griekse god Hades met Pluto aangeduid. Hades wordt soms vereenzelvigd met Erebos.
  • Bij de Jakuten uit Siberië zijn de Abaasy bekend, Ulu Toyo'n (een boze geest) heerst over deze bovennatuurlijke wezens. De zoon van Ulu Toyo'n heeft één oog en ijzeren tanden.
  • De Japanse zonnegodin Amaterasu vluchtte voor haar broer Susanoo. Ze kwam pas nadat ze nieuwsgierig was geworden door een luidruchtige dans weer tevoorschijn en liet weer licht op aarde schijnen.
  • Yanluo Wang, de opperste meester, stuurt in de Chinese mythologie de zielen na verhoor door naar de rechtbanken waar de strafmaat wordt bepaald. De koningen van de gerechtshoven zien toe hoe demonen de folteringen uitvoeren. Alleen door te offeren en een volmaakt leven te leiden, kon men deze hel (bestaande uit tien niveaus) ontlopen.
  • Oni
  • Dumuzi, omdat hij ontrouw was en Inanna niet beweende toen zij in de onderwereld verbleef
  • De godin Setesuyara en de god Batara Kala (schepper van licht en aarde) heersen over de onderwereld in de Balinese mythologie, de reusachtige slang Antaboga leeft er ook.
  • Varuna
  • Mictecacihuatl en haar man Mictlantecuhtli uit de Azteekse mythologie heersen over Mictlan, het negende en laagste niveau van de onderwereld.
  • Ningisjzida was in de Mesopotamische religie een godheid van de onderwereld.
  • In de Noordse mythologie regeert Hel over de onderwereld.
  • Supay is de god van de doden en heerst over Uca Pacha en een ras van demonen.
  • Mania, godin van de onderwereld van de Romeinen.
  • Cailleach
Zie de categorie Underworld van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.