Dog whistle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een dog whistle is een bewust eufemistisch gebruikt begrip om controverse te voorkomen en toch een controversieel (vaak racistisch getint) politiek standpunt uit te dragen. Dog whistles worden in politiek en media toegepast. Het idee is dat door het gebruikte eufemisme alleen degenen voor wie de boodschap bestemd is, deze volledig begrijpen. De herkomst van het woord ligt dan ook in het hondenfluitje, waarvan de hoogfrequente toon wordt gehoord door honden maar niet door mensen.

Voorbeelden[bewerken]

  • Het gebruik door de Amerikaanse president Ronald Reagan van de term States' rights ('rechten van de deelstaten'). Op het eerste gezicht gaat het hier om het recht van de Amerikaanse deelstaten om eigen beleid te maken zonder inmenging van de federale overheid, maar als dog whistle gaat het erom dat de zuidelijke staten van de VS hun eigen discriminerende beleid zouden moeten kunnen voortzetten.[1]
  • Het betitelen van de Amerikaanse president Barack Obama als 'voedselbonnenpresident', daarmee refererend aan het onder bepaalde delen van de bevolking levende idee dat vooral minderheden (onterecht) profiteerden van zijn beleid.[1]
  • Boreaal, een term die gebruikt wordt ter duiding van de wens op een Europa met een blanke bevolking.

Noten[bewerken]