Donorportret

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een donorportret is een portret dat door de schilder is opgenomen op een groter werk, om de donor (de opdrachtgever) van het schilderij te vereeuwigen. Welvarende burgers schonken in de middeleeuwen vaak een kunstwerk aan een kerk, en lieten zich daarop zelf afbeelden om te laten zien hoe vroom ze waren - en vaak ook hoe rijk.[1] Donorportretten komen vooral voor op retabels of andere altaarstukken, maar ook wel op glas in loodramen, maar ook in oude handschriften. Zo kwam in een psalter uit 1180-1185 de donor, als biddende vrouw, afgebeeld.[2]

Wijze van afbeelden[bewerken]

De donoren van een kunstwerk worden vaak biddend waargegeven, tussen Bijbelse personen of op aparte panelen. Vaak betrof het echtparen.[1]

Voorbeelden[bewerken]

Voorbeelden van enkele oude donorportretten