Doolhofzwam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Doolhofzwam
Doolhofzwam
Taxonomische indeling
Rijk: Fungi (Schimmels)
Stam: Basidiomycota
Klasse: Agaricomycetes
Orde: Polyporales
Familie: Fomitopsidaceae
Geslacht: Daedalea
Soort
Daedalea quercina
(L.) Persoon (1801)
Afbeeldingen Doolhofzwam op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De doolhofzwam (Daedalea quercina) is een schimmel uit de stam der steeltjeszwammen (Basidiomycota) die voornamelijk op eiken groeit.

Naamgeving[bewerken]

De doolhofzwam heeft zijn naam te danken aan de doolhofachtige structuur die de buisjes aan de onderzijde vormen. Ook de geslachtsnaam Daedalea verwijst hier naar, Daedalus is in de Griekse mythologie namelijk de man die opgesloten werd in het labyrint van Knossos. De soortnaam quercina is Latijn voor 'eik', de zwam is namelijk vooral op dode eiken te vinden.

Kenmerken[bewerken]

2011-10-18 Daedalea quercina (L.) Pers 175597.jpg
Onderaanzicht met de typische doolhofachtige lamellen
Baumpilz 1.JPG
Bovenaanzicht

Het halfrond, consolevormig vruchtlichaam van de doolhofzwam hecht zich aan de zijkant van de boom. Deze kan tien tot dertig centimeter bij tien tot twintig centimeter meten en wordt drie tot zeven centimeter dik. De grijs- tot lichtbruine bovenzijde heeft een golvend en knobbelig viltig oppervlak met lichte concentrische ringen en heeft een duidelijke, scherpe rand.

De onderzijde is bedekt met lichtbruine buisjes die in onregelmatige, doolhofvormige lamellen groeien van een tot drie millimeter breed en een tot twee millimeter diep, met een onderlinge tussenruimte van een tot twee millimeter.

Het taaie, kurkachtige vlees is licht- tot koffiebruin en heeft een aangename geur. Het is echter geen eetbare paddenstoel, maar hij is ook niet giftig. Het sporenafdruk is wit.

Verspreiding en levenswijze[bewerken]

De zwam komt voor in Europa, Azië, Australië en Noord-Afrika en is onder andere in Nederland en België een algemene soort.

De doolhofzwam is een saprofyt die voornamelijk op dode stronken en stammen van eiken groeit en er bruinrot veroorzaakt. De zwam is ook aangetroffen op verwerkt eikenhout, zoals balken, of levend hout van eik, zwarte walnoot en enkele andere loofbomen. De grotere doolhofzwammen zijn meerjarig, waarbij elk jaar een nieuwe buisjeslaag wordt gevormd.