Doornburgh (Maarssen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Doornburgh
Hoofdgebouw
Hoofdgebouw
Locatie Maarssen, Diependaalsedijk 15-17
Oorspr. functie buitenplaats
Huidig gebruik Priorij Emmaus
Bouw gereed 17e eeuw, nadien meermaals aangepast
Monumentstatus rijksmonument
Monumentnummer 527407, 527408, 527409, 527410, 527411, 527412, 527413, 527414, 527415, 527416
Architect park begin 19e eeuw: J.D. Zocher jr.
Afbeeldingen
Voormalig koetshuis en tuinmuur
Voormalig koetshuis en tuinmuur
Lijst van rijksmonumenten in Maarssen
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde
Religie Rooms-katholiek
Kloosterorde Kanunnikessen van het Heilig Graf
Gebouwd in 1966
Monumentale status voorbeschermd
Monumentnummer  532226
Architectuur
Architect(en)  Jan de Jong
Portaal  Portaalicoon   Religie

Doornburgh is een aan de rivier de Vecht gelegen 17e-eeuwse buitenplaats in het dorp Maarssen. Het huis is tezamen met onder meer het eromheen gelegen park, de toegangshekken, een timmermanswoning, een koetshuis en een ijskelder erkend als rijksmonument.

Geschiedenis[bewerken]

De Amsterdamse koopman Jan Claesz. Vlooswijck kocht in 1623 het stuk grond waar Doornburgh op staat, waarna Hendrick de Beijer de nieuwe eigenaar werd en het in 1653 doorverkocht aan Pieter Brugman inclusief een erop aanwezige hofstede. Johan van Eegeren nam het twee jaar later over waarbij er inmiddels sprake is van een buitenplaats.

De Utrechtse domheer Willem van Zon kreeg het in 1684 in zijn bezit. Vermoedelijk liet hij het huis grootschalig verbouwen. Na het overlijden van Van Zon nam Abraham van Romswinckel het in 1718 over waarna het bij twee Portugees-Joodse families terechtkwam. Het zeer kostbare smeedijzeren hekwerk aan de Vechtzijde dateert uit deze periode en werd vermoedelijk in 1725 door de eigenaar Jacobus de Chaves aangebracht. Jan Elias Huydecoper kocht het in 1772 en tot 1912 zou Doornburgh binnen deze familie blijven. De aangrenzende buitenplaats Goudestein was in deze periode ook in hun bezit. De gronden van Doornburgh werden daarbij uitgebreid (zie ook: Elsenburg) en begin 19e eeuw voorzag de landschapsarchitect J.D. Zocher jr. het van een bos en park. De volgende eigenaar, Jan Pieter van Voorst van Beest (O.O.N) (gehuwd met Emilie Sophie Baronesse van Heeckeren), besloot tot een grootschalige restauratie, tevens werd onder meer de entree gewijzigd en voorzien van een begin-18e-eeuwse Groningse ingangspartij. De plafondschildering op doek, eerst aangebracht na 1920, is van de hand van Jan Abel Wassenbergh. Daarnaast gaf Van Voorst van Beest het een bestemming als museum. In 1957 verkoopt Van Voorst van Beest het huis aan de Priorij van Reguliere Kanunnikessen van het Heilig Graf.

Oorspronkelijk hoorde bij Doornburgh ook een theekoepel. In de tweede helft van de 20e eeuw is die verplaatst naar het nabijgelegen Bolenstein.

Priorij Emmaus[bewerken]

Sinds 1957 is Doornburgh in bezit van Kanunnikessen van het Heilig Graf. Deze lieten in 1964 een door Jan de Jong ontworpen nieuw kloostercomplex, de Priorij Emmaus, bouwen dat in 1966 werd ingewijd. Sindsdien is het landhuis in gebruik als "gastenhuis" van de priorij. In 2013 werd het nieuwe kloostercomplex voorgedragen als rijksmonument in het kader van diverse belangrijk geachte werken uit de Wederopbouw.

Galerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen[bewerken]