Naar inhoud springen

Down the road wherever

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Down the road wherever
studioalbum van Mark Knopfler
Uitgebracht 16 november 2018
Genre softrock, folk, jazz
Duur 71:27
Label(s) British Grove, Virgin EMI
Producent(en) Mark Knopfler en Guy Fletcher
Chronologie
2015
Tracker
  2018
Down the road wherever
  2024
One deep river

(en) Allmusic-pagina
(en) MusicBrainz-pagina
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Down the road wherever is het negende studioalbum van de Britse zanger, liedschrijver en gitarist Mark Knopfler.

Mark Knopfler was medeoprichter en zanger-gitarist van de Britse rockband Dire Straits, die onder meer bekend werd met Sultans of swing en Brothers in arms. Vanaf 1995 heeft Knopfler zich gericht op zijn solocarrière en heeft hij onder meer albums gemaakt met Chet Atkins (Neck and neck) en Emmylou Harris (Roadrunning). Ook heeft hij albums geproduceerd van Bob Dylan en Randy Newman en de soundtrack geschreven van diverse films.

Op dit album staan vooral rustige, ingetogen nummers. Ook staan er een paar jazzy nummers op (o.a. When you leave). Good on you son en Nobody does that zijn funky nummers. Alle nummers op dit album zijn geschreven door Knopfler, Just a boy away from home schakelt na een paar minuten over in een instrumentale versie van het lied You'll Never Walk Alone. Dat lied wordt vaak gezongen door voetbalsupporters. Het is van oorsprong een compositie van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II en maakt deel uit van hun Broadway musical Carousel uit 1945.

  1. Trapper man
  2. Back on the dance floor
  3. Nobody’s child
  4. Just a boy away from home
  5. When you leave
  6. Good on you son
  7. My bacon roll
  8. Nobody does that
  9. Drovers’ road
  10. One song at a time
  11. Floating away
  12. Slow learner
  13. Heavy up
  14. Matchstick man

Het album is verschenen als compact disc, lp, deluxe cd (met twee bonustracks: Rear view mirror en Every heart in the room) en een box-set (met een lp, deluxe cd en een ep met vier bonus tracks: Drover’s road, Don’t suck me in, Sky and water en Pale imitation). De tracklist hierboven is van het standaardalbum (cd).

Op dit album speelt Knopfler grotendeels met dezelfde muzikanten als op zijn voorgaande albums.

  • Gitaar: Mark Knopfler, Richard Bennett en Robbie McIntosh,
  • Keyboard: Jim Cox
  • Percussie en achtergrondzang: Danny Cummings
  • Keyboard, achtergrondzang: Guy Fletcher
  • Saxofoon: Nigel Hitchcock
  • Viool: John McCusker
  • Fluiten: Mike Mc Goldrick
  • Trombone: Trevor Mires
  • Trompet: Tom Walsh
  • Drums: Ian Thomas
  • Bas: Glenn Worf
  • Achtergrondzang: Kris Drever, Lance Ellington, Katie Kissoon, Imelda May, Beverly Skeete, Guy Fletcher

Dit album is opgenomen in de British Grove Studios, die eigendom is van Mark Knopfler. Eerder hebben in deze studio opnames plaatsgevonden van o.a. Razorlight, Noah and the Whale en het bluesalbum Blue & Lonesome van de Rolling Stones.

Het album is geproduceerd door Mark Knopfler en Guy Fletcher, die beiden gespeeld hebben in Dire Straits. Geluidstechnici waren Martin Hollis en Guy Fletcher, met assistentie van Andy Cook, Jason Elliot, Poppy Kavanagh, Rowan McIntosh en Josh Tyrrell. De gitaartechnicus was Glenn Saggers en de mastering is verzorgd door Bob Ludwig.

Er zijn twee singles uitgebracht van dit album: Good on you son en Back on the dance floor. Good on you son kwam in België in de tipparade.

Op de albumhoes staat een lege weg die in de verte verdwijnt tussen een paar bergen. De hoes is ontworpen door Chris Friedman en de fotografie is van Hendrik Hansen.

Down the road wherever werd door de site AllMusic gewaardeerd met drie en een halve ster (maximaal vijf). Recensent Timothe Monger sluit zijn recensie af met: Still, the fact that Knopfler is writing and recording at such a high level of quality at this stage in his career makes each release something to celebrate.

Het album behaalde de hitparade in een groot aantal landen. In de Americana Album Top 40 in de Verenigde Staten kwam het album op 24 november 2018 nieuw binnen op de eerste plaats,[1] evenals in Noorwegen en Zwitserland. In Nederland haalde het album de vijfde plaats in de Album Top 100.[2]

Dit zijn voorlopige cijfers; het album staat ten tijde van aanmaak van de tabel nog in de albumlijsten.

land piek[3]
VS Americana Album Top 40 1
Noorwegen 1
Zwitserland 1
Zweden 2
Denemarken 3
Finland 3
Duitsland 3
Oostenrijk 4
Nederland 5
Canada 6
Portugal 6
België (Vlaanderen) 7
Italië 7
Polen 7
België (Wallonië) 10
Nieuw-Zeeland 10
Tsjechië 10
Schotland 11
Hongarije 15
Verenigde Staten 15
Frankrijk 17
Groot-Brittannië 17
Ierland 20