Draaideur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Draaideur

Een tourniquet of draaideur is een samenstel van drie of vier deurbladen die aan een gezamenlijke verticale as zijn afgehangen en als geheel om deze as draaien. Aan weerskanten bevinden zich gebogen afscheidingen ook wel kuipen genoemd, die zo breed zijn, dat bij een vierbladig tourniquet steeds twee deurbladen tussen de afscheidingen blijven en zo de deuropening afsluiten.
Een draaideur wordt toegepast op plaatsen waar veel in- en uitgelopen wordt, zoals ziekenhuizen, supermarkten en kantoorpanden, om het energieverlies veroorzaakt door "normale deuren" of schuifdeuren te beperken.

De tourniquet is in 1888 uitgevonden door de Amerikaan Theophilus Van Kannel.

De draairichting is meestal tegen de klok in, zodat rechts naar binnen of buiten gelopen kan worden, maar met de klok meedraaiende versies komen ook voor. Een draaideur voorkomt tocht en houdt het binnenklimaat gescheiden van het buitenklimaat. Dit betekent dat in de winter de koude van buiten nagenoeg niet binnen komt en in de zomer blijft de koele lucht van de airconditioning binnen.

Een draaideur kan gebouweigenaren daardoor een substantiële besparing in de energiekosten opleveren.

Trivia[bewerken]

  • In de verbouwde voormalige restauratie van het station Driebergen-Zeist werd in 2008 een draaideur geplaatst die stroom opwekt. Dit zou de eerste energieopwekkende draaideur ter wereld zijn.[1]

Zie ook[bewerken]