Dramaturgie
De dramaturgie is de leer die het theaterspel bestudeert en beschrijft. Ook is het in praktische zin de toepassing van de leer in het proces van het maken van een toneelspel. De klassieke dramaturgie stoelt op de inzichten van vooral Aristoteles en heeft nauwe banden met de literatuur en de klassieke muziek. Zowel in de hedendaagse academische dramaturgie als in de dramaturgische praktijk wordt gedacht vanuit een veelheid aan denkkaders, die putten uit uiteenlopende artistieke en intellectuele stromingen buiten het theater.[1]
De betekenis van de dramaturgie en de invulling daarvan zijn nauw verbonden met de functie van de dramaturg. In de praktijk zal de dramaturg zich vaak echter ook bezighouden met niet-dramaturgische taken in het productieproces. Bovendien is dramaturgie niet alleen persoonsgebonden aan de dramaturg, maar is dramaturgie ook afhankelijk van de combinatie van de dramaturg met de regisseur en eventueel met de performers.
Dramaturgische benaderingen zijn ook buiten het toneelspel gehanteerd; in (academisch) onderzoek op het gebied van de marketing van diensten worden soms interacties tussen dienstverlener en klant op dramaturgische wijze beschreven.[2]
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Van Kerkhove, Marianne, Kijken zonder potlood in de hand. Theaterschrift 5-6: On Dramaturgy 140-149. Kaaitheater (1994). Geraadpleegd op 23 september 2026.
- ↑ Zie bijvoorbeeld Grove, S.J, Fisk, R.P (1983), "The dramaturgy of services exchange: an analytical framework for services marketing", in Berry, L.L., Shostack, G.L, Upah, G.D (eds), Emerging Perspectives on Services Marketing, AMA, Chicago