Duin-eikenbos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Duin-eikenbos
Syntaxonomische indeling
Klasse:Quercetea robori-petraeae (Eiken- en beukenbossen op voedselarme grond)
Orde:Quercetalia roboris
Verbond:Quercion roboris (Zomereik-verbond)
Associatie
Convallario-Quercetum dunense
(Van Leeuwen & Doing Kraft 1955) Doing, 1962

Het duin-eikenbos (Convallario-Quercetum dunense) is is een associatie uit de klasse van de eiken- en beukenbossen op voedselarme grond, een bosvegetatie van oude, ontkalkte of kalkarme duinen.

Naamgeving, etymologie en codering[bewerken]

  • Nederlands: Duinbos

De naam Convallario-Quercetum dunense is afgeleid van de wetenschappelijke namen van twee kensoorten, het lelietje-van-dalen (Convallaria majalis) en de zomereik (Quercus robur).

Kenmerken[bewerken]

Ecologie[bewerken]

Het duin-eikenbos is te vinden op zandige, voedselarme bodems in oude duinen. Het ontstaat uit het duin-berkenbos door verdere verdroging en ontkalking.

Het wordt in de regel hoger dan het duin-berkenbos, tot 20 m hoogte, met in de boomlaag vooral zomereik. In de kruidlaag kan het lelietje-van-dalen plaatselijk grote oppervlakten innemen, maar is ook vaak afwezig.

Het duin-eikenbos wordt niet door alle vegetatiekundigen als een aparte associatie beschouwd; het wordt weleens tot de beuken-eikenbossen (Fago-Quercetum) gerekend, of, voor de meeste voedselarme duinbossen, tot de berken-eikenbossen (Betulo-Quercetum roboris).

Soortensamenstelling[bewerken]

Berken-eikenbos
Lelietje-van-dalen

De associatie heeft zelf geen kensoorten. De voor Nederland belangrijkste soorten zijn:

Kensoort Diff.soort Presentie Nederlandse naam Wetenschappelijke naam Opmerking
Boomlaag
Zomereik Quercus robur
Struiklaag
-
Kruidlaag
Lelietje-van-dalen Convallaria majalis
Wilde kamperfoelie Lonicera periclymenum
Duinriet Calamagrostis epigejos
Valse salie Teucrium scorodonia
Moslaag
-

Verspreiding en voorkomen[bewerken]

In Nederland wordt het duin-eikenbos vrij algemeen aangetroffen in de Hollandse duingebieden, en sporadisch op de Waddeneilanden.

In Vlaanderen zijn kalkarme of sterk ontkalkte duinen zeldzaam, zodat het duin-eikenbos hier niet wordt onderscheiden.