Dwang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Dwang is een verschijnsel dat een rol speelt in het recht en in de sociologie en psychologie dat op twee manieren kan worden omschreven, enerzijds als een kenmerk van meer externe invloeden en anderzijds als een kenmerk van innerlijke geestelijk (psychologische) toestanden, zoals ideeën, toestandgevoelens of drijfveren. De subjectieve indruk van een met de eigen vrije wil strijdige invloed, van externe aard en / of interne, fysieke of psychologische dwang, beperking, vervreemding van het zelf gaat daarmee hand in hand.

In de psychologie kan ook een bestaan van individuele obsessief-compulsieve symptomen objectief worden vastgesteld.

Dwang wordt in de psyhologie daarom ook gedefinieerd als een zinloze impuls, waartegen men zich tevergeefs verdedigt, ondanks de door zichzelf waargenomen tegenstrijdigheid. Terwijl naar innerlijke mentale toestanden wordt verwezen als subjectieve compulsieve verschijnselen of als compulsief of anankastisch, worden de externe middelen en methoden van fysieke dwang gewoonlijk gezien als meer objectief noodzakelijke voorwaarden, vereisten of maatregelen binnen sociale gemeenschappen.

De sociologie heeft mogelijke wederzijdse verbanden tussen externe en interne dwang als plausibel erkend. De corresponderende innerlijke persoonlijkheidsstructuren ontstaan dan vaak door internalisatie op basis van omgevingsinvloeden.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]