Dwergzijdeaapje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Dwergzijdeaapjes)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dwergzijdeaapje
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Zwergseidenaeffchen-01.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Mammalia (Zoogdieren)
Orde:Primates (Primaten)
Familie:Cebidae (Kapucijnapen, doodshoofdaapjes en klauwaapjes)
Onderfamilie:Callitrichinae (klauwaapjes)
Geslacht:Callithrix (Atlantische oeistiti's)
Soort
Callithrix pygmaea
Spix, 1823
Verspreidingsgebied van het dwergzijdeaapje
Verspreidingsgebied van het dwergzijdeaapje
Pigmejka 1.jpg
Afbeeldingen Dwergzijdeaapje op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Dwergzijdeaapje op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Het dwergzijdeaapje of dwergoeistiti (Callithrix (Cebuella) pygmaea) is een klauwapensoort van het geslacht Callithrix uit Zuid-Amerika.

Kenmerken[bewerken]

Het dwergzijdeaapje heeft een donzige, bruinachtige vacht met geelbruine vlekken, en een geringde staart die net zo lang als zijn lichaam kan zijn. De klauwen zijn speciaal bedoeld om in bomen te klimmen, een eigenschap uniek voor deze soort. Met een lengte van tussen de 14-16 cm (exclusief de staart van 15-20) is het een van de kleinste primaten en de kleinste aap. Mannetjes wegen rond de 140 gram, vrouwtjes slechts 120 gram.

Leefwijze[bewerken]

Als omnivoor, eten ze fruit, bladeren, insecten, en af en toe zelfs kleine reptielen. Een groot deel van hun dieet bestaat echter uit hars van bomen. Een groot deel van de tijd wordt besteed aan het halen van hars uit boomschors. Dit actieve dwergzijdeaapje heeft hiervoor speciale tanden om in schors te kunnen bijten. Door zijn kleine afmetingen en snelle manier van bewegen is het moeilijk om dit aapje goed te kunnen observeren.

Dialect[bewerken]

Het dwergzijdeaapje is de eerste Zuid-Amerikaanse aap waarbij het gebruik van dialecten is vastgesteld. Tot op heden is onbekend of het gebruik van dialecten komt door een voordeel van bepaalde geluiden in een zekere habitat of dat dit een sociaal aspect is, zoals bij mensen.[2]

Voortplanting en ontwikkeling[bewerken]

De draagtijd is 119 - 140 dagen. Meestal worden er twee niet identieke jongen geboren, maar een- en drielingen komen ook voor.[3] Het mannetje draagt de jongen rond, totdat ze door het vrouwtje ze overneemt om te voeden.

In gevangenschap kan een dwergzijdeaapje ongeveer elf jaar oud worden. In de natuur is dat gewoonlijk (veel) minder.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Deze soort komt oorspronkelijk in het westen van Brazilië, het zuidoosten Colombia, het oosten van Ecuador, en het oosten van Peru in het regenwoud voor bij de bovenloop van de Amazone.

Taxonomie[bewerken]

Ondanks de indeling, verschilt het dwergzijdeaapje nogal van de Atlantische oeistiti's (Callithrix) en is als zodanig ondergebracht in een apart ondergeslacht, wat voorheen een geslacht op zich was, namelijk: Cebuella.

Ondersoorten
  • Callithrix (Cebuella) pygmaea niveiventris
  • Callithrix (Cebuella) pygmaea pygmaea

Externe links[bewerken]