E. du Perronprijs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De E. du Perronprijs is een gezamenlijk initiatief van de Faculteit der Letteren van de Universiteit van Tilburg en de gemeente Tilburg en is vernoemd naar E. du Perron. De prijs wordt jaarlijks toegekend aan personen of instellingen die zich middels een actieve bijdrage aan de cultuur verdienstelijk hebben gemaakt voor de bevordering van wederzijds begrip en een goede verstandhouding tussen de in Nederland woonachtige bevolkingsgroepen. De prijs bestaat uit een oorkonde en een geldsom van aanvankelijk 1500 gulden, inmiddels 2500 euro, bovendien ontvangt de winnaar een speciaal voor deze gelegenheid door het TextielMuseum Tilburg vervaardigde sjaal van wollen loden gecombineerd met zacht satijn met geborduurd opschrift, ontworpen door Miriam van der Lubbe (waarbij het satijn en het garen voor het jaartal telkens van kleur wisselt).

Laureaten[bewerken]

Uitreiking E. du Perronprijs 2004[bewerken]

Kees Beekmans, Theo Engelen en Ceseli Josephus Jitta waren door de jury genomineerd voor de E. du Perronprijs 2004 voor respectievelijk Eén hand kan niet klapt en andere verhalen uit de zwarte klas (2004), De Indische vlieger (1999) en De diamant van opa (2004).

Op 19 januari 2005 kreeg Kees Beekmans de prijs uitgereikt. De jury omschreef hem als een "moderne Theo Thijssen" die een stem gaf aan een groep nieuwkomers die anders niet gehoord wordt. Beekmans schrijft verhalen over zijn ervaringen als leraar op zwarte scholen.

Uitreiking E. du Perronprijs 2005[bewerken]

Nicolaas Matsier, Frans-Willem Verbaas en Lieneke Dijkzeul waren door de jury genomineerd voor de E. du Perronprijs 2005 voor respectievelijk Het achtenveertigste uur (2005), Er is thans geen grond... Het Nederlandse asielbeleid van binnenuit (2005) en Aan de bal (2004).

Op 25 januari 2006 kreeg Nicolaas Matsier de prijs uitgereikt voor zijn roman waarin ambtenaren in asielzoekersprocedures centraal staan. Uit het juryrapport: "Matsier legt de vinger op een aantal actuele zere plekken, zoals het hoge tempo waarin de ambtenaren moeten werken, waardoor ze eigenlijk geen ruimte hebben om zelf te oordelen of soepel met regels om te gaan."

Uitreiking E. du Perronprijs 2009[bewerken]

Abdelkader Benali, Mohammed Benzakour en Marion Bloem waren door de jury genomineerd voor de E. du Perronprijs 2009 voor respectievelijk De stem van mijn moeder (2009), Stinkende heelmeesters en Vervlochten grenzen.

Op 27 januari 2010 kreeg Abdelkader Benali de prijs uitgereikt voor zijn roman. Benali toont volgens de jury aan, dat het stadium van 'migrantenroman' al lang gepasseerd is. De jury vindt dat Benali een stem geeft aan grenzeloze literatuur.

Externe link[bewerken]