ENCI-bos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het ENCI-bos is een bos in Nederlands Zuid-Limburg in de gemeente Maastricht. De groeve ligt bovenop de oostelijke dalwand van het Jekerdal en op de westelijke helling van de Sint-Pietersberg en het Plateau van Caestert.

Direct ten oosten van het ENCI-bos ligt de westelijke groevewand van de ENCI-groeve. Ten noordoosten van het bos begint de Oehoevallei bij de driehoekige blokken kalksteen die zijn blijven staan.

Aan de noordrand van het bos liggen de Groeve de Tombe en de motte De Tombe en ten zuiden van het bos ligt de Duivelsgrot aan de monding van het Poppelmondedal. Onder het bos is de voormalige Oude Marendalgroeve gelegen. De Nieuwe Marendalgroeve lag vroeger ook onder het ENCI-bos, maar is ondertussen al helemaal afgegraven.[1]

Geschiedenis[bewerken]

Tussen 1925 en 1935 werd ten westen van de ENCI-groeve een stortberg aangelegd, waarbij de Nieuwe Marendalgroeve en de Oude Marendalgroeve verdwenen onder de stort.[2] Deze stortberg was ontstaan omdat men voor de ontginning van de ENCI-groeve dekgronden bestaande uit zand en grind moest weggraven om bij de kalksteen te komen, waarbij men deze dekgronden ten westen van de groeve dumpte.[3] In 1938/1939 werd er op de voormalige stortberg het ENCI-bos aangeplant.[1]

Op 20 maart 2006 liet de ENCI anderhalve hectare van het ENCI-bos kappen, zonder dat ze de bezwaarprocedure had afgewacht.[4]

Sinds 1 oktober 2010 is het resterende deel van het ENCI-bos eigendom van Natuurmonumenten.[5]

Natuur[bewerken]

Het loofbos kenmerkt zich door veel beuken, evenals essen, haagbeuken, zoete kersen en gewone esdoorns.[3]