Naar inhoud springen

Eddy Verloes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Eddy Verloes
Eddy Verloes
Persoonsgegevens
Geboren Aalst, 1959
Opleiding en beroep
Beroep fotograaf
Oriënterende gegevens
Rechten oeuvre auteursrechtelijk beschermdBewerken op Wikidata
Links
Website
Media op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Eddy Verloes, officieel Eddy Frans Germanus Verloes (Aalst, 1959) is een Belgische fotograaf.

Verloes deed middelbare studies aan het Sint-Jan Berchmanscollege Brussel.[1] Daarna studeerde hij aan de Universitaire Faculteiten Sint-Aloysius te Brussel, de Universiteit van Leuven en de Universiteit van Freiburg en behaalde een master in de Letteren en Wijsbegeerte. Hij begon zijn loopbaan als leraar Nederlands-Duits aan het Onze-Lieve-Vrouwecollege Tienen waar hij ook actief was als regisseur.[2] Daarna was hij docent aan de Voorbereidende Divisie van de Koninklijke Militaire School en zaakvoerder van Verloes Languages & Training.[3] Van 1999 tot 2009 was hij manager van de Concertband Boutersem (CBB) onder de muzikale leiding van Koen Wilmaers.[4] Van 2006 tot 2009 organiseerden Eddy Verloes en Koen Wilmaers de Leuven PlazaProms (later: Leuven Plaza Night) in de Sportoase Philipssite te Leuven met verschillende nationale en internationale vedetten zoals Thé Lau, Ibernice Macbean, Will Tura, Guy Swinnen, Udo, Johan Verminnen, Stan Van Samang, Roel Vanderstukken, Coco Jr., Barbara Dex, Paul Michiels, Ronny Mosuse, Raf Van Brussel, Sarah, Sandrine, Born Crain en met als vaste presentators Roel Vanderstukken en Vicky Versavel.[5] In 2013-2014 volgde hij een opleiding fotografie aan het Centrum voor Volwassenenonderwijs te Leuven. In 2015 hield hij zijn eerste solotentoonstelling in Galerie Expotempo te Knokke-Heist en gaf hij zijn eerste fotoboek uit: No time to Verloes.[6]

Met de fotoserie Losing Our Minds over chassidische joden aan de Belgische kust kreeg Verloes in 2020 internationale bekendheid en won hij diverse prijzen.[7][8] Kort nadien schreef de Nederlandse dichter Benno Barnard gedichten bij de foto's en maakten Bart Bekker en Jan Vanwinckel van The River Curls around the Town er muziek bij, hetgeen in 2021 leidde tot de publicatie van het boek met cd Buiten zinnen/Losing Our Minds.[9] In 2022-2023 ging Buiten zinnen/Losing Our Minds als voorstelling langs verschillende Belgische culturele centra[10] met Geert van Istendael als gastheer en blueszanger Boogie Boy (pseudoniem van Paul Ambach) als special guest.[11]

Op 21 december 2023 kende de gemeenteraad van Boutersem Verloes het ereburgerschap toe vanwege zijn artistieke verdiensten en faam als fotograaf.[12][13]

Op 31 mei 2025 opende Verloes zijn eigen Gallery Louise Linthout in Brussel[14] waar hij ook curator is.[15]

Op de Amerikaanse website All-About-Photo omschrijft Verloes zijn werk als poëtisch-filosofisch.[16]

Gewonnen prijzen

[bewerken | brontekst bewerken]

Met Losing Our Minds won Verloes verschillende internationale prijzen, waaronder de Travel Photographer of the Year Award 2020,[25][26][27] de Pangea Prize Siena Creative Photo Award 2021[3] in Italië, de reFocus One Shot Contest Award 2022[28] in de Verenigde Staten, de Great Photo Award 2023/Black & White World Photo Competition in Griekenland,[29] de 17th Pollux Award 2021 in Barcelona, de Malta International Photo Travel Award 2020/2021 en de London Photography Award 2020.[30][31]

Verder was Verloes ook Photographer of the Year Winner bij de 17th Black & White Spider Awards 2022 in Beverly Hills[32], Silver Winner PX3 Prix de la Photographie Paris 2023,[33] World Photo Annual Refocus Award Winner 2024 met hieraan gekoppeld 'De Ontdekking van het jaar' in de Verenigde Staten.[34][35][36], Black & White Street Macadam Awards Winner 2025[37], Gold Winner Muse Photography Awards 2026 [38]en de Golden Ratio Prize Winner 2026 van de PHI Photography Awards Dubai.[39]

Tentoonstellingen

[bewerken | brontekst bewerken]

Samen met onder anderen Lieve Blancquaert en Michiel Hendryckx exposeerde Verloes in 2018 in de St. Ursula Kapel in Tongeren[40][41] en in 2019 exposeerde hij met Luc-Peter Crombé, kunstschilder van de vierde generatie van de Latemse school, in het Meeting- en Eventcentrum Staf Versluys te Bredene.[42] Verloes werd meermaals geselecteerd voor nationale en internationale fotofestivals, onder andere in België, Kreta, Italië, Griekenland, Nederland en de Verenigde Arabische Emiraten.[43]

Verder had hij solotentoonstellingen en ging hij op tournee met zijn project Buiten zinnen/Losing Our Minds in het Maagdenhuismuseum Antwerpen in 2021,[44] in verschillende Belgische culturele centra, bibliotheken[45][46] en bij de Alexianen Zorggroep Tienen.[47] In september 2026 werd hij geselecteerd voor de expositie 1001 Windows in het European Museum of Modern Art (MEAM) in Barcelona. [48]Samen met Spilliaertexperte Anne Adriaens-Pannier organiseerde en cureerde hij in 2026 de expo Closed to Léon Spilliaert. Dialogue with contemporary Art in Native Auctions[49] te Brussel waarbij het werk van Léon Spilliaert in dialoog ging met dat van achttien verwante, hedendaagse kunstenaars: Michael Borremans, Dirk Braeckman, Christo, Yoan Capote, David Claerbout, Bert De Beul, Berlinde De Bruyckere, Thierry De Cordier, Antony Gormley, Alex Mortelmans, Hans Op de Beeck, Iris Schomaker, Koenraad Tinel, Luc Tuymans, Koen van den Broek, Stephan Vanfleteren, Olivier Van Rossum en Eddy Verloes.[50][51][52][53]

Zijn werken werden ook in verschillende kunstgaleries in binnen- en buitenland getoond: onder andere in The Glasgow Gallery of Photography, Decode Gallery (Tuscon), ASmith Gallery (Texas),[54] Photo Place Gallery (Vermont), Agora Gallery (New York), One Art Space Gallery (New York), International Fine Art Amsterdam Whitney Gallery (New York), New York Center for Photographic Art, Dallas Center for Photography (Texas), Duncan Millar Gallery (Californië),[7] Space Place Gallery of Contemporary Art (Oeral, Rusland),[55] Art Room Gallery (Berlijn), de Handelsbeurs (Antwerpen),[56] ArtMut Gallery (Mechelen)[57] en Galerie Expotempo (Knokke).[6] Naast Jef Neve maakten ook de Belgische muzikale artiesten Koen Wilmaers, Carlo Willems en Bart Watté een compositie bij de foto's van Verloes.[58][59] En de Tiense band Riviertijd (alias The River Curls around the Town) maakte met de cd Donker je wolken (2025) composities bij gedichten van Geert Jan Beeckman die oorspronkelijk geïnspireerd waren op foto's van Verloes.[60]