Eduard van Guimarães

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Eduard van Guimarães

Eduard van Guimarães (Lissabon, 7 oktober 1515 - aldaar, 20 september 1540) was een Portugese infant en de vierde hertog van Guimarães. Hij behoorde tot het huis Aviz.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Eduard was de zesde zoon van koning Emanuel I van Portugal uit diens tweede huwelijk met Maria van Aragón, dochter van koning Ferdinand II van Aragón en koningin Isabella I van Castilië.

Hij werd onderwezen door de dominicaanse frater André de Resende, die later zijn biografie schreef. Hij had een passie voor jagen en was ook een redelijk goede muzikant.

In 1537 huwde hij met Isabella (1514-1576), dochter van hertog Jacobus I van Bragança. Ze bracht als bruidsschat het hertogdom Guimarães in het huwelijk, waardoor Eduard zich de vierde hertog van Guimarães mocht noemen. Het echtpaar kreeg drie kinderen:

Eduard van Guimarães stierf in september 1540 op 24-jarige leeftijd en werd bijgezet in het Mosteiro dos Jerónimos.

Voorouders[bewerken | brontekst bewerken]

Voorouders van Eduard van Guimarães (1515-1540)
Overgrootouders Eduard van Portugal
(1391–1438)

Eleonora van Aragón
(1402-1445)
Johan van Portugal
(1400–1442)

Isabella van Bragança
(-)
Johan II van Aragón
(1397-1479)
∞ 1496
Johanna Enríquez
(1425-1468)
Johan II van Castilië
(1405-1454)

Isabella van Portugal
(1428-1496)
Grootouders Ferdinand van Viseu
(1433–1470)

Beatrix van Portugal
(1430–1506)
Ferdinand II van Aragon
(1452–1516)

Isabella I van Castilië
(1451–1504)
Ouders Emanuel I van Portugal (1469–1521)

Maria van Aragón (1482–1517)