Edvaldo Izidio Neto

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vavá
Vavá en Garrincha in de finale van het WK 1958
Vavá en Garrincha in de finale van het WK 1958
Persoonlijke informatie
Volledige naam Edvaldo Izídio Neto
Geboortedatum 12 november 1934
Geboorteplaats Recife
Vlag van Brazilië Brazilië
Overlijdensdatum 19 januari 2002
Overlijdensplaats Rio de Janeiro
Vlag van Brazilië Brazilië
Lengte 174 cm
Positie Aanvaller
Jeugd
1948
1948
Vlag van Brazilië América do Recife
Vlag van Brazilië Íbis
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1949–1950
1951–1958
1958–1961
1961–1963
1964–1967
1967–1968
1968
1969
Vlag van Brazilië Sport do Recife
Vlag van Brazilië Vasco da Gama
Vlag van Spanje (1945-1977) Atlético Madrid
Vlag van Brazilië Palmeiras
Vlag van Mexico América
Vlag van Mexico Toros Neza
Vlag van Verenigde Staten San Diego Toros
Vlag van Brazilië Portuguesa Carioca
Interlands
1955-1964 Vlag van Brazilië Brazilië 25 (15)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Edvaldo Izídio Neto (Recife, 12 november 1934Rio de Janeiro, 19 januari 2002) was een Braziliaanse voetballer, beter bekend onder zijn spelersnaam Vavá. Hij is een van de meest legendarische spelers van het Braziliaanse elftal. Vavá is een van de vier voetballers die het voor elkaar kreeg in verschillende finales van een wereldkampioenschap te scoren. De andere drie spelers zijn Pelé, Paul Breitner, en Zinédine Zidane.

Biografie[bewerken]

Vavá begon zijn carrière bij Sport uit zijn thuisstad Recife en won er in 1949 het Campeonato Pernambucano mee. In 1951 maakte hij de overstap naar Vasco da Gama en won daarmee drie keer het Campeonato Carioca, het Torneio Rio-São Paulo en het Tournoi de Paris. In 1958 trok hij naar Europa om voor Atlético Madrid te spelen. Hij keerde na drie seizoenen terug en ging dan voor Palmeiras uit São Paulo spelen. Palmeiras was in deze tijd de enige club die weerwoord had tegen het oppermachtige Santos en in 1963, het jaar dat Santos de wereldtitel binnen haalde, werd hij met Palmeiras staatskampioen. Van 1964 tot 1968 speelde hij voor Mexicaanse clubs en na een kort verblijf bij het Amerikaanse San Diego Toros beëindigde hij zijn carrière bij Portuguesa, een kleinere club uit Rio de Janeiro.

Hij was 22 keer aanvoerder voor het Braziliaanse elftal en won het wereldkampioenschap van 1958 en 1962, met vijf en vier doelpunten.

Hij overleed in 2002 aan een hartinfarct.