Egyptologie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portal.svg Portaal Egyptologie
Restanten van de Egyptische oudheid.

Egyptologie is de wetenschap die zich bezighoudt met de studie van het Oude Egypte. De egyptologie heeft zowel elementen van de taalkunde als van de geschiedenis en de archeologie tot studie met de nadruk op het Oude Egypte. De Oudegyptische cultuur laat zich immers niet zomaar ontsluieren. Verschillende facetten van de egyptologie deelt ze met andere studies, zoals de papyrologie, epigrafie, tekstkritiek, enzovoorts. De vader van de egyptologie is Jean-François Champollion, een Frans taalkundige. Hij schreef een encyclopedisch werk over het Oude Egypte, ontcijferde het hiërogliefenschrift waarvoor hij een grammatica uitgaf en gebruikte de steen van Rosetta, een epigrafische bron, als sleutel hiervoor. Zijn vakoverschrijdende aanpak legde de basis voor de moderne egyptologie.

De egyptologie houdt zich bezig met de studie van een gehele cultuur, in plaats van enkel met de taal, de geschiedenis of de materiële resten van deze beschaving. Deze studie noemt men ook wel een regiostudie, waarbij men over voldoende literaire, schriftelijk of archeologische bronnen beschikt om deze in samenhang te behandelen. De wisselwerking tussen de verschillende soorten bronnen is noodzakelijk om deze culturen te begrijpen. Hoewel de Egyptische beschaving al vroeg beschikte over een eigen schrift, was er geen geschiedschrijving door Egyptische auteurs. Het feit dat de Egyptenaren een ander beeld van geschiedenis hadden (cyclische optiek) speelt een belangrijke rol hierin. De bronnen spreken meer over het cyclische dan over het unieke van gebeurtenissen. Met name vanaf het Nieuwe Rijk zijn er voldoende historisch relevante bronnen voor het Oude Egypte beschikbaar.

In Nederland kan men tegenwoordig alleen aan de universiteit Leiden de volwaardige studie egyptologie volgen (onder de naam Oude Culturen van de Mediterrane Wereld). Daarnaast is het voor geinteresseerden mogelijk om allerlei cursussen te volgen bij stichtingen en andersoort instellingen zoals het Huis van Horus of verschillende HOVO's (Hoger onderwijs voor Ouderen).

Zie ook[bewerken]

Gebruikte literatuur[bewerken]

  • Egypte, het land van de farao's door Regine Schulz en Matthias Seidel, uitgeverij Könemann.