Eijsden-Margraten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eijsden-Margraten
Gemeente in Nederland Vlag van Nederland
Vlag van de gemeente Eijsden-Margraten Wapen van de gemeente Eijsden-Margraten
(Details) (Details)
Locatie Eijsen-Margraten in Limburg
Situering
Provincie Vlag Limburg Limburg
Coördinaten 50° 47′ NB, 5° 45′ OL
Algemeen
Oppervlakte 78,32 km²
- land 77,40 km²
- water 0,92 km²
Inwoners (30 april 2017) 25.420? (328 inw./km²)
Bestuurscentrum Margraten
Belangrijke verkeersaders E25A2N278N598
Politiek
Burgemeester (lijst) D.A.M. Akkermans (CDA)
Economie
Gemiddeld inkomen (2012) € 38.200 per huishouden
Gem. WOZ-waarde (2014) € 237.000
WW-uitkeringen (2014) 36 per 1000 inw.
Overig
Postcode(s) 6245, 6247, 6251-6252, 6255, 6260-6262, 6265, 6267-6269,6307
Netnummer(s) 043
CBS-code 1903
CBS-wijkindeling zie wijken en buurten
Website www.eijsden-margraten.nl
Portaal  Portaalicoon   Nederland
Topografische kaart van de gemeente Eijsden-Margraten
Reliëfbeeld van de gemeente Eijsden-Margraten
Banholt: plateaulandschap
Eijsden: De Maas als grensrivier
Bemelerberg: krijtformaties
Scheulder: een typisch straatdorp met mergelstenen carréboerderijen en St-Barbarakerk

Eijsden-Margraten is een gemeente in het zuiden van de Nederlandse provincie Limburg. De overwegend landelijk gelegen gemeente heeft per 30 april 2017 een inwoneraantal van 25.420 (bron: CBS) op een oppervlakte van 77,4 km².

Geografie[bewerken]

Topografie[bewerken]

Eijsden-Margraten maakt deel uit van het Zuid-Limburgse Heuvelland. Het oostelijk deel van de gemeente hoort landschappelijk tevens bij het Mergelland; het westelijk deel bij het Maasdal. In het Maasdal liggen onder andere de dorpen Eijsden, Oost-Maarland en Gronsveld. Bij Eijsden stroomt de rivier de Maas Nederland binnen. Iets verderop mondt het overwegend op Belgisch grondgebied stromende riviertje de Voer uit in de Maas.

De meeste overige kernen liggen op het plateau van Margraten. Aan de randen van dit plateau bevinden zich enkele vrij steile hellingen, zoals de Bemelerberg, de Antoniusbank, de Keerderberg, de Heiweg, de Schelberg en de Wolfsberg.

De gemeente Eijsden-Margraten telt 15 woonkernen. Naast deze 15 grotere dorpen bestaat de gemeente uit 13 gehuchten en 13 buurtschappen.

Kernen[bewerken]

De 15 hoofdkernen op volgorde van bevolkingsaantal (aantal inwoners op 1 januari 2013)[1]:

Nederlandse naam Limburgse naam Aantal inwoners
Eijsden Eèsjde 4407
Margraten Mergraote 3786
Cadier en Keer Keer 3585
Mariadorp en Poelveld De Klonie 2910
Gronsveld Groéselt 2409
Sint Geertruid Se-Gietere 1387
Noorbeek Norbik 1083
Banholt Tebannet 994
Mheer Maer 935
Oost-Maarland Oêsj-Maorend 964
Rijckholt Riêkelt 720
Bemelen Bieëmele 587
Eckelrade Ikkelder 568
Mesch en Withuis Misj en 't Withoës 418
Scheulder Sjuuëlder 331
(Bron: gemeentegids Eijsden-Margraten)

Gehuchten[bewerken]

De namen van de 13 gehuchten zijn:

Nederlandse naam Limburgse naam Aantal inwoners
Herkenrade Herkenter 180
Terlinden Terlinne 130
Bergenhuizen / Schey Bergenhoêze / Sjei 120
Gasthuis Gastes 120
Honthem Hoontem 120
Moerslag / Libeek Moersjelt / Liebik 120
Sint Antoniusbank Sint Antoniusbank 110
Hoogcruts Ge Kruuts 90
Termaar Termaar 90
Bruisterbosch Bruusjterbusj 80
't Rooth 't Roeët 40
(Bron: CBS)

Buurtschappen[bewerken]

De 13 buurtschappen zijn: Berg, Breust, Groot Welsden, Hoog-Caestert, Klein Welsden, Laag-Caestert, Schilberg, Terhorst, Ulvend, Vroelen, Wesch, Withuis en Wolfshuis.

Aangrenzende gemeenten[bewerken]

De gemeente Eijsden-Margraten wordt aan de zuidwestkant begrensd door de Belgische gemeente Visé (aan de overkant van de Maas), aan noordwestzijde door de gemeente Maastricht, aan de noordzijde door de gemeente Valkenburg aan de Geul, aan haar oostzijde door de gemeente Gulpen-Wittem en aan de zuidkant door de Belgische gemeente Voeren.

   Aangrenzende gemeenten   
 Maastricht   Valkenburg aan de Geul    
   Brosen windrose nl.svg  Gulpen-Wittem 
 Wezet (B)   Voeren (B)    

Geschiedenis[bewerken]

Uit de aanwezigheid van de vuursteenmijnen van Rijckholt (ook elders in de gemeente aanwezig) kan worden afgeleid dat het gebied al in de prehistorie was bewoond. Sporen van Romeinse aanwezigheid zijn tamelijk zeldzaam, hoewel volgens de Heerlense archeologe Karen Jeneson ook de Zuid-Limburgse plateaus gedurende de eerste eeuwen van de christelijke jaartelling in cultuur gebracht waren. De vondst in 2012 van een nederzetting met houten huizen uit de Romeinse tijd in Eckelrade lijkt deze stelling te bevestigen.[2] Bij Cadier en Keer is de Romeinse villa Backerbosch slechts gedeeltelijk opgegraven, maar duidelijk is dat dit een van de grootste villae rusticae van Nederland was. De Oude Akerweg in Bemelen - via het Wolfshuis doorlopend naar de Heerstraat bij Scheulder - was waarschijnlijk onderdeel van de Romeinse heerweg die van Maastricht naar Aken voerde. Ook in de Middeleeuwen was deze weg nog belangrijk, getuige de aanwezigheid van een gasthuis van het kapittel van Sint-Servaas in de buurtschap Gasthuis. De dorpen in het Maasdal dateren uit de Vroege Middeleeuwen en zijn ouder dan de dorpen op het plateau. Breust en Eijsden zijn hier de oudste kernen.[3] Het Plateau van Margraten werd pas vrij laat (opnieuw) ontgonnen (12e-13e eeuw).[4]

Het grondgebied van de huidige gemeente Eijsden-Margraten was tot 1794 een lappendeken van versnipperde territoria. Het grote aantal kastelen, met name in het Maasdal, getuigt ook heden nog van de toenmalige rivaliteit. Enkele dorpen vormden min of meer zelfstandige heerlijkheden binnen het Heilige Roomse Rijk, zoals het rijksgraafschap Gronsveld, de vrije rijksheerlijkheid Breust en de heerlijkheid Wijlre, waartoe Scheulder behoorde. Het gebied Heer en Keer behoorde tot de zogenaamde Elf banken van Sint-Servaas, die bestuurd werden door het Sint-Servaaskapittel in Maastricht. In het dorp Bemelen trad een andere Maastricht kapittel, dat van Onze-Lieve-Vrouw, als wereldlijk heer op, terwijl in de buurtschap Antoniusbank de Maastrichtse Antonieten het voor het zeggen hadden. Andere delen van de gemeente Eijsden-Margraten behoorden tot het graafschap Dalhem (Mheer, Banholt, Noorbeek, Cadier en Oost-Maarland) of het land van 's-Hertogenrade (Margraten), terwijl een klein gebied deel uitmaakte van het hertogdom Limburg. Bij het Partagetraktaat van 1661 werden enkele van deze territoria nog eens gesplitst in een Staats deel en een Spaans, later Oostenrijks deel.

De komst van de Fransen maakte in 1794 een einde aan de versnippering en vanaf 1814 behoorde het gebied achtereenvolgens tot het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (1814-30), het Koninkrijk België (1830-39) en vanaf 1839 tot het Koninkrijk Nederland. De grotere dorpen (Eijsden, Gronsveld, Margraten, Mheer, Noorbeek, Sint Geertruid en Bemelen) vormden tot 1982 elk een aparte gemeente. Bij de herindeling van Zuid-Limburg op 1 januari 1982 werden de gemeenten Eijsden en Margraten gevormd, die op 1 januari 2011 fuseerden tot de huidige gemeente.

In 2016 kwam de gemeente met het Belgische Wezet overeen om twee stukjes grondgebied te ruilen die aan de overkant van de Maas terecht waren gekomen door een verlegging van de rivier in de jaren 1970, waarbij men een grenscorrectie was vergeten. De schiereilanden L'Illal en Eijsden van samen 15 hectare worden Nederlands, het Nederlandse schiereilandje Petit-Gravier van 5 hectare Belgisch. De beslissing is genomen vanwege ordehandhavingsproblemen op L'Illal.[5][6]

Erfgoed, bezienswaardigheden[bewerken]

In het Savelsbos nabij het dorp Rijckholt bevindt zich de Henkeput, een archeologisch monument, evenals de prehistorische vuursteenmijnen van Rijckholt. Bij Margraten ligt het Netherlands American Cemetery and Memorial, een Amerikaanse militaire begraafplaats uit de Tweede Wereldoorlog met een indrukwekkend monument, een kleine, permanente expositie over de opmars van het Amerikaanse leger in West-Europa in 1944 en eindeloos lange rijen marmeren grafkruizen en -sterren. Daarnaast bevinden zich in de gemeente enkele oorlogsmonumenten.

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van oorlogsmonumenten in Eijsden-Margraten voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Beschermde dorpsgezichten[bewerken]

In de gemeente Eijsden-Margraten zijn door het Rijk vier beschermde dorpsgezichten aangewezen. Zie :

Monumenten[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van rijksmonumenten in Eijsden-Margraten en Lijst van gemeentelijke monumenten in Eijsden-Margraten voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.

De gemeente Eijsden-Margraten telt 393 rijksmonumenten, waarmee de gemeente na Maastricht de meeste monumenten van Limburg bezit. Met name het dorp Eijsden (met de buurtschappen Withuis en Hoog en Laag Caestert) bezit een groot aantal monumentale gebouwen.

Historische kerken en kloosters[bewerken]

In de gemeente bevinden zich diverse historische kerken, kapellen en kloosters. Historische kerken zijn onder andere de Sint-Christinakerk en de Sint-Martinuskerk te Eijsden, de romaans-gotische Sint-Pancratiuskerk te Mesch, de Sint-Martinuskerk te Gronsveld, de Sint-Gertrudiskerk te Sint Geertruid, de Sint-Lambertuskerk te Mheer, de Sint-Brigidakerk te Noorbeek, de Sint-Laurentiuskerk te Bemelen en de Sint-Margaritakerk te Margraten. Een bijzonder religieus gebouw is de voormalige synagoge in Eijsden.

Het klooster Hoogcruts was een monumentaal klooster, dat inmiddels tot ruïne is vervallen. Andere (voormalige) kloosters zijn Huize Immaculata in Rijckholt en twee kloosters in Cadier en Keer: Huize Blankenberg en het missiehuis Sociëteit voor Afrikaanse Missiën met bidkapel, Lourdesgrot en kruiswegstaties. Daarnaast bevinden zich verspreid in de gemeente talloze wegkruizen, Lourdesgrotten en wegkapelletjes.

Kastelen[bewerken]

In de gemeente bevinden zich een vijftal kastelen, die alle als rijksmonument bescherming genieten: het kasteel Eijsden, het kasteel van Gronsveld, het kasteel van Mheer, het kasteel Oost in Oost-Maarland en het kasteel van Rijckholt.

Molens[bewerken]

In de gemeente bevinden zich verschillende wind- en watermolens. De Van Tienhovenmolen in het gehucht Wolfshuis bij Bemelen is de enige windmolen in de gemeente, omdat de torenmolen van Gronsveld sinds 1970 officieel op Maastrichts grondgebied staat. In het dorp Mesch staat de dubbele Meschermolen, een watermolen aan het riviertje de Voer, evenals de Muggemolen in Eijsden, de Breustermolen in Hoog-Caestert en de Zaagwatermolen en de graanmolen van Eijsden, beide in Laag-Caestert.

Immaterieel erfgoed[bewerken]

De Sint Brigida-den op weg naar Noorbeek

In Noorbeek vindt jaarlijks op de tweede zaterdag na pasen het halen van de Sint Brigida-den plaats. Deze traditie is sinds 2015 opgenomen in de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed.[7]

In Eijsden is de broonk een bijzondere jaarlijkse gebeurtenis, waarbij met name het op straat dansen van de cramignon, een soort reidans, in Nederland uniek is.

Natuur[bewerken]

Het Savelsbos nabij Gronsveld
Hagenlandschap (en wegkruis) nabij Noorbeek

Natuurgebieden[bewerken]

In de gemeente Eijsden-Margraten bevinden zich diverse natuurgebieden. Nabij Eijsden en Oost-Maarland zijn een aantal door grindwinning ontstane grindgaten tot ontwikkeling gekomen als natuur- en/of recreatiegebied. Een voorbeeld is het gebied Eijsder Beemden nabij Oost-Maarland, waar men getracht heeft de situatie van vóór de ontgrindingen deels te herstellen. Voorheen heette dit gebied De Wierd. Tussen de dorpen Gronsveld en Sint Geertruid bevindt zich aan de rand van het plateau het Savelsbos, een Natura 2000-gebied. Bij Mesch bevindt zich het "Mescher Plukbos", een recent aangelegd, ca 7 hectare groot bos van Het Limburgs Landschap, waar de bezoekers de aanwezige bosvruchten (zoals bramen en walnoten) vrijelijk kunnen plukken.

Ondanks de aanwezigheid van deze natuurgebieden, dragen grote delen van de gemeente een agrarisch karakter. In sommige gevallen hebben ruilverkavelingen en de schaalvergroting in de landbouw afbreuk gedaan aan het typisch Zuid-Limburgse coulisselandschap. In sommige gebieden, met name op de plateaus, waar grootschalige akkerbouw de overhand heeft, zijn typerende landschapselementen als holle wegen en graften verdwenen door machinaal ploegen en de erosie die daarvan het gevolg is. Elders, met name op de plateauhellingen en in het Maasdal overheersen graslanden en boomgaarden. In de omgeving van Mesch, Eijsden en Gronsveld zijn relatief veel hoogstamboomgaarden te vinden. Deze, en de eveneens voor het Zuid-Limburgse landschap zeer kenmerkende meidoornhagen, worden weer volop aangeplant, vooral door toedoen van de Stichting Instandhouding Kleine Landschapselementen in Limburg (IKL).

Milieu[bewerken]

Milieukwesties die in de gemeente Eijsden-Margraten spelen zijn:

  • De verontreiniging van het Maaswater door landbouw, industrie (vooral van stroomopwaarts gelegen Luikse industrieën) en ten gevolge van ongezuiverde rioollozing (in België).
  • Verkeerslawaai en luchtverontreiniging van de snelweg A2.
  • Luchtverontreiniging (inclusief neerslag stofdeeltjes) door de chemische industrie in Eijsden.
  • Stankoverlast door toedoen van veeteelt (in het bijzonder varkensmesterijen).
  • Omstreden mergelafgravingen bij 't Rooth.

Economie[bewerken]

Land- en tuinbouw[bewerken]

Akkerbouwbedrijf bij Libeek (Sint Geertruid)

Het economische aspect in deze streek werd vanouds bepaald door de landbouw. Ook nu nog zijn akkerbouw, veeteelt en fruitteelt een belangrijke bron van inkomsten. Vooral op de vruchtbare lössgronden op het Plateau van Margraten bevinden zich uitgestrekte graan-, mais- en bietenvelden. In het Maasland en op de plateauhellingen overheersen gemengde bedrijven en fruitteelt. Tot halverwege de 20e eeuw bevond zich in deze streek een groot, min of meer aaneengesloten fruitbomengebied. Veel hoogstamboomgaarden zijn vervangen door laagstamplantages of andere vormen van grondgebruik, zoals akkerbouw, veeteelt, recreatie, woningbouw, industrie en wegenbouw, terwijl langs de Maas grootschalige ontgrindingen hebben plaatsgevonden. De enige overgebleven fruitveiling in de gemeente bevindt zich in Margraten.

Industrie[bewerken]

In Eijsden bevindt zich sinds 1870 een chemische fabriek, de Maastrichtsche Zinkwit Maatschappij. Hier wordt uit zinkertshoudend gesteente zinkwit gewonnen, dat als grondstof dient bij de productie van onder meer verf en rubber. Deze fabriek bood op het hoogtepunt werk voor 700 medewerkers. Inmiddels zijn dat er nog ongeveer 65. Heden ten dage maakt het bedrijf onder de naam Umicore Nederland deel uit van de Belgische Umicore-groep. Op een ander deel van het Zinkwit-terrein produceert PQ Silicas (circa 160 werknemers) zeoliet en silicaten.

In de gemeente bevinden zich enkele kleinschalige bedrijventerreinen. Op de grens met de gemeente Maastricht wordt het 42 ha grote bedrijventerrein Maastricht-Eijsden tot ontwikkeling gebracht. Naast het Zinkwit-terrein beschikt Eijsden over het bedrijventerrein Zoerbeemden ten noorden van de kern. In Margraten ligt het bedrijventerrein Aan de Fremme.

Toerisme[bewerken]

In de pittoreske Heuvelland- of Maasvalleidorpen van de gemeente Eijsden-Margraten is het toerisme een belangrijke bron van inkomsten. In diverse dorpen zijn hotels, pensions en kampeerterreinen aanwezig. Voornaamste troeven zijn de natuurgebieden en het cultuurhistorische erfgoed, zoals beschermde dorpsgezichten, historische kerken en kastelen, vakwerkhuizen en Limburgse carréboerderijen, wegkapelletjes, veldkruizen en zwingelputten. Andere attracties in de gemeente zijn het Dagstrand Oost en het recreatiepark Fun Valley in Oost-Maarland (bij een voormalig grindgat), de golfbaan "Het Rijk van Margraten" en een wijndomein in Cadier en Keer, de moderne uitkijktoren met een platform in de vorm van de gemeente Eijsden-Margraten op de Mescherheide, en het Netherlands American Cemetery and Memorial in Margraten. Ook de vele religieuze en folkloristische evenementen (processies, kermissen, carnavalsoptochten, enz.) dragen bij aan de toeristische aantrekkingskracht van de gemeente.

Vervoer[bewerken]

Station Eijsden

Het enige treinstation in de gemeente bevindt zich in Eijsden, aan de spoorlijn Maastricht - Luik. Na tussen 2007 en 2012 tijdelijk buiten gebruik geweest te zijn geweest, wordt station Eijsden sinds december 2011 weer bediend door de NMBS stoptrein Luik-Maastricht.[8]

Voor het overige zijn de meeste kernen op het plateau qua openbaar vervoer, zowel onderling als met steden in de omgeving, verbonden door middel van buslijnen van Arriva.

Sinds 2004 vaart een veerpont, genaamd "De Cramignon", dagelijks tussen Eijsden en het aan de overzijde van de Maas gelegen Belgische dorp Ternaaien (Frans: Lanaye). Deze veerdienst vervoert alleen fietsers en voetgangers.

Sinds eind 2009 is er een proef-bootverbinding tussen Eijsden en Maastricht. Deze proef was zo succesvol, dat de dienstregeling vanaf voorjaar 2010 uitgebreid is.[bron?]

Wat het autoverkeer betreft is er sinds 1975 de Rijksweg 2, die enkele op- en afritten heeft in het Maasvallei-gedeelte van de gemeente. Tot dan toe waren de autosnelwegen Amsterdam-Maastricht en verder zuidelijk van Luik niet direct verbonden, maar via tweestrookswegen, die veelal door de kom van een aantal plaatsen in het Maasdal liepen. Voor de desbetreffende dorpen leverde dat een aanmerkelijke ontlasting van de bebouwde kom op, maar anderzijds is door het toenemende verkeer op de A2 in de directe omgeving van die weg een toename aan geluids- en stankoverlast.

Voorzieningen[bewerken]

In de gemeente is Eijsden het dorp met de meeste voorzieningen op het gebied van scholen, kerken, dienstverlening en winkels. Het gemeentehuis staat sinds 2013 in Margraten. In de gemeente Eijsden-Margraten is al enkele tientallen jaren geen politiepost meer aanwezig. De gemeente valt onder de Regionale Eenheid Limburg.

Onderwijs[bewerken]

Op onderwijsgebied bevinden zich in de gemeente 13 basisscholen en een ZMOK-school in Cadier en Keer. In de Eijsdense nieuwbouwwijk Poelveld is een brede school gebouwd. Voor voortgezet onderwijs, speciaal onderwijs en beroepsonderwijs is men aangewezen op scholen in onder andere Maastricht, Gulpen, Valkenburg en Heerlen, terwijl ook steeds meer leerlingen ervoor kiezen een opleiding in België te volgen.

Religie en folklore hand-in-hand: de Broonk in Eijsden

Religie[bewerken]

In deze gemeente is, net als in andere delen van Zuid-Nederland en België, het Rooms-Katholicisme eeuwenlang de dominante religie geweest, hoewel de invloed van de Kerk sterk is afgenomen. In de meeste kernen is nog steeds een RK-parochie actief, hoewel niet alle parochies meer beschikken over een eigen zielzorger (pastoor). In de gemeente zijn een vijftiental rooms-katholieke kerken en één protestantse kerk te vinden.

Daarnaast bevinden zich in deze gemeente diverse wegkruizen en kapelletjes.

Verder zijn er het Sepulchrijnenklooster in Hoogcruts (op de gemeentegrens), Klooster Huize Immaculata in Rijckholt, Missiehuis Sociëteit voor Afrikaanse Missiën met bidkapel, Lourdesgrot en kruiswegstaties in Cadier en Keer, Huize Blankenberg dat als klooster heeft gediend voor het Franse broederschap van St. Blasius en de voormalige synagoge in Eijsden.

De heuvellandgemeente Eijsden-Margraten is vaak het decor van wielerwedstrijden

Sport en recreatie[bewerken]

In vrijwel alle kernen in de gemeente zijn sportverenigingen actief, meestal voetbalclubs, soms ook handbalclubs, tafeltennisverenigingen of andere sportclubs. In Eijsden bevindt zich het zwembad De Treffer. De vele natuurgebieden in de gemeente nodigen uit tot wandelen en fietsen, wat velen ook doen.

Verenigingsleven[bewerken]

In de meeste kernen van de gemeente zijn meerdere verenigingen actief, zoals sportclubs, harmonieën, fanfares, (kerkelijke) zangkoren en schutterijen. Veelal zijn ook meer folkloristische verbanden aanwezig, zoals carnavalsverenigingen (met veelzeggende namen als "De Schravelère" of "De Kwakvusj") en jonkheden, die onder meer de jaarlijkse festiviteiten rond het Bronkfeest organiseren; de Processie vormt een wezenlijk bestanddeel van dit feest. In sommige dorpen is er een Schutterij. In de qua inwonertal grootste kern (Eijsden) is er daarnaast nog een veelheid aan andere verenigingen.

Politiek[bewerken]

Tijdelijk gemeentehuis in Eijsden

De gemeente Eijsden-Margraten werd op 1 januari 2011 gevormd door het samengaan van de voormalige gemeente Eijsden en de gemeente Margraten. Na de fusie ontstond er discussie over de locatie van het gemeentehuis in de nieuwe fusiegemeente. De grootste plaats, Eijsden, tevens de plaats met de meeste voorzieningen, lag in de uiterste zuidwesthoek van de gemeente. Maar ook Margraten, het op één na grootste dorp, ligt enigszins perifeer in de noordoosthoek van de gemeente. Uiteindelijk viel de keuze toch op Margraten. Het nieuwe raadhuis aan het Amerikaplein kwam in 2013 gereed.

Gemeenteraad[bewerken]

Op 24 november 2010 werden in Eijsden-Margraten, door de herindeling later dan in de rest van het land, gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Bij deze verkiezingen waren in totaal 19 raadszetels te vergeven. Het CDA werd ruim de grootste partij met zeven zetels. Verder waren er drie partijen met drie zetels, te weten de lijstcombinatie PvdA-D66-GroenLinks, de lokale partijen verenigd in de PGE (Partij Groot Eijsden) en het SvM (Samenwerkingsverband Margraten). De VVD bemachtigde twee raadszetels. De lokale partij PLEM (Progressief Liberaal Eijsden Margraten) kwam met één zetel in de raad. Inmiddels heeft Peter Hendriks SVM verlaten en is overgestapt naar het CDA; Rob Hoenen is met zijn GroenLinks-fractie uit de lijstcombinatie met PvdA en D66 gestapt.

Op 19 maart 2014 vonden opnieuw gemeenteraadsverkiezingen plaats. Bij deze verkiezingen waren in totaal 21 zetels te vergeven. Opnieuw werd CDA ruim de grootste partij met acht zetels. Partij Groot Eijsden-Margraten werd de tweede grootste partij en grootste lokale partij qua stemmen, toch bleef deze partij op 3 zetels steken net als coalitiegenoot PvdA en de andere lokale partij SVM. De VVD heeft zich weten te handhaven op 2 zetels. Rob Hoenen (GroenLinks) en Franklin Boon (D66) hebben als onafhankelijken (na lijstcombinatie met PvdA tijdens de vorige raadsperiode) een zetel weten te bemachtigen. PLEM (Progressief Liberaal Eijsden Margraten) wist geen zetel te bemachtigen.

Gemeenteraadszetels
Partij 2010
CDA 8
PGE-M (Partij Groot Eijsden-Margraten) 3
PvdA 3
SvM (samenwerkingsverband Margraten) 3
VVD 2
GroenLinks 1
D66 1
Totaal 21

Burgemeester en wethouders[bewerken]

Het college van burgemeester en wethouders in Eijsden-Margraten bestaat uit de burgemeester en vijf wethouders. Jean Bronckers, sinds april 2009 waarnemend burgemeester van de voormalige gemeente Margraten, werd op 1 januari 2011 de eerste (waarnemend) burgemeester van de fusiegemeente. Later dat jaar werd Dieudonné Akkermans benoemd tot burgemeester van Eijsden-Margraten.

Na de eerste gemeenteraadsverkiezingen in de nieuwe gemeente werd op 29 november Ad Lutters aangesteld als informateur. De eerste coalitie werd gevormd door CDA (7 zetels), PvdA-D66-GroenLinks (3 zetels) en Partij Groot Eijsden (3 zetels). Van de 5 wethouders worden er thans 3 geleverd door de grootste partij, het CDA, te weten Jos Custers, Armand Opreij en Gerry Jacobs. De combinatie PvdA-D66 en de Partij Groot Eijsden (PGE) hebben ieder 1 wethouder, respectievelijk Jo Bisscheroux en John Willems.

Bekende inwoners[bewerken]

  • Jean Bessems (Cadier en Keer), biljartspeler; wereldkampioen kunststoten in 1985 en 1988.
  • Eugene Dubois (1858-1940), (Eijsden), arts en antropoloog.
  • Giel Haenen, (Eijsden), voormalig eredivisievoetballer Rapid JC en MVV; speelde halve wedstrijd in Nederlands elftal
  • Sjeng Hendrikx, (Mheer), voormalig pikeur en stoeterijhouder, met nationale successen rond 1970
  • Kim Mourmans, (Rijckholt), Jeugdvoetbalinternational Oranje onder 17 (meiden) en spelend voor Standard Luik
  • Pierre Lardinois (1924-1987), (Noorbeek), politicus
  • Jo Maas, (Eijsden), profwielrenner.
  • Paul Philippens, (Eijsden), voormalig Profvoetballer bij Roda JC
  • Jef Pleumeekers, (Oost-M.), politicus
  • Betsie Smeets (1929), (Eijsden), voormalig tv- en filmactrice
  • Fons van Wissen, (Margraten), voetballer
  • Jacques Vrancken, (Eijsden), voormalig profwielrenner; nam eenmaal deel aan Tour de France
  • Brigitte Heitzer, (Noorbeek), actrice/musicalster in o.a. Evita

Externe links[bewerken]

Bronnen, referenties[bewerken]