Eisenhower Trophy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Werk aan de winkel Dit artikel staat op een nalooplijst. Als je de inhoud op verifieerbaarheid gecontroleerd hebt, kun je dit sjabloon verwijderen. Bekijk ook de bewerkingsgeschiedenis om te zien of anderen hier al aan gewerkt hebben.

De Eisenhower Trophy is het heren wereldkampioenschap voor amateurgolfers. Het wordt op hetzelfde moment gespeeld als de tegenhanger voor de dames, de Espirito Santo Trophy, meestal ook op dezelfde golfclub. De organisatie is in handen van de Internationale Golf Federatie.

Het kampioenschap wordt sinds 1958 gespeeld, en vindt om het jaar plaats. Bij de eerste editie deden 29 landen mee. De landenteams spelen 4 rondes van 18 holes strokeplay. Het toernooi heet vanaf het begin de Eisenhower Trophy. Dwight Eisenhower, toen de 34ste president van de Verenigde Staten, was een enthousiast golfer en heeft de cup de eerste keer zelf uitgereikt.

In 2002 deden er voor het eerst meer dan 100 teams mee aan de Eisenhower Trophy en de Espirito Santo Trophy en werd de formule iets aangepast. De teams, die voorheen uit vier spelers bestonden, hebben sindsdien nog maar drie spelers, en per ronde tellen sindsdien slechts de twee beste scores van de drie spelers.

In 2008 is het toernooi uitgegroeid tot 72 herenteams. Dertien van de 26 edities zijn gewonnen door de Verenigde Staten (tot en met 2008), zes keer waren ze runner-up. Aan de Espirito Santo Trophy deden in 2008 54 damesteams mee.

Nederlandse prestaties[bewerken]

In 2006 won het Nederlandse team in Stellenbosch met Wil Besseling, Joost Luiten en Tim Sluiter. De teamscore was 554 (-22), twee slagen lager dan Canada, en drie slagen lager dan de Verenigde Staten, bovendien het record sinds 2002, toen besloten werd alleen de beste twee scores te tellen. Het Nederlandse damesteam speelde gelijktijdig de Espirito Santo Trophy. Hun team bestond uit Christel Boeljon, Dewi-Claire Schreefel en Marjet van der Graaff, zij eindigden op een gedeelde elfde plaats.

In 2008 werd Nederland vertegenwoordigd door Richard Kind, Reinier Saxton en Floris de Vries. In 1958 werd de eerste Trophy door Australië in Schotland gewonnen en vijftig jaar later winnen de Schotten hem in Australië.

Winnaars[bewerken]

Jaar Winnaar Baan Nederlands team Belgisch team
2016 14-17 september El Camaleón GC, Mexico
2014 Vlag van Argentinië Argentinië
Jaime Lopez Rovarola, Alejandro Tosti, Matias Dimaski
Karuizawa 72 Golf East - Iriyama Course, Japan Michael Kraaij, Lars van Meijel en Robbie van West
Niels Boysen, n.p. captain, Nederland eindigt op de 45ste plaats
Thomas Detry, Samuel Echikson en Kevin Hesbois
Christian Moyson (captain), België eindigt op de 18de plaats [1]
2012 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Steven Fox, Justin Thomas, Chris Williams
Cornelia Golf Resort
Belek, Turkije
Daan Huizing, Robin Kind en Rowin Caron
Eric Brommert, n.p. captain, Nederland eindigt op de 17de plaats.
Thomas Pieters, Cedric Van Wassenhove en Thomas Detry
Christian Moyson (n.p. captain), België eindigt op de 34ste plaats.
2010 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Alexander Levy, Johann Lopez Lazaro, Romain Wattel
Olivos Golf Club
Buenos Aires, Argentinië
Daan Huizing, Robin Kind en Fernand Osther
Gordon Machielsen, n.p. captain, Nederland eindigt op de 34ste plaats.
Thomas Detry, Christopher Mivis, Thomas Pieters
België eindigt op de 8ste plaats.
2008 Vlag van Schotland Schotland
Wallace Booth, Gavin Dear, Callum Macaulay
Royal Adelaide GC
Grange Golf Club, Adelaide, Australië
Richard Kind, Reinier Saxton en Floris de Vries
Nederland eindigt op de 7de plaats.
Xavier Feyaerts, Kevin Hesbois, Hugues Joannes
Christian Moyson, n.p. captain
2006 Vlag van Nederland Nederland
Wil Besseling, Joost Luiten, Tim Sluiter
Zuid-Afrika Wil Besseling, Joost Luiten en Tim Sluiter
Gordon Machielsen, captain, Nederland wint.
Xavier Feyaerts, Hugues Joannes, Pierre Relecom
Christian Moyson, n.p. captain
2004 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Spencer Levin, Ryan Moore, Lee Williams
Rio Mar Country Club, Puerto Rico Wil Besseling, Edward de Jong, Wouter de Vries
Niels Boysen, n.p. captain, Nederland eindigt op de 12de plaats.
Hervé Gevers, Pierre Relecom, Pierre Thomas
Thierry Noteboom, n.p. captain
2002 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Ricky Barnes, Hunter Mahan, D.J. Trahan
Saujana G&CC
Kuala Lumpur, Maleisië
Edward de Jong, Niels Boysen, Inder van Weerelt
Daan Slooter, n.p. captain, Nederland eindigt op de 13de plaats.
Stefan Boschmans, Cedric De Woot, Pierre Thomas
Albert Fontaine, n.p. captain
2000 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Ben Curtis, David Eger, Bryce Molder, Jeff Quinney
Sporting Club Berlijn
Bad Saarow, Duitsland
Niels Boysen, Alain Ruiz Fonhof, Guido van der Valk, Inder van Weerelt
Maarten Delfortrie n.p. captain, Nederland eindigt op de 11de plaats.
Stefan Boschmans, Nicolas Colsaerts, Frederik Dejaeghere, François Nicolas
Bart Huynen, n.p. captain
1998 Vlag van Verenigd Koninkrijk UK & Vlag van Ierland Ierland
Luke Donald, Paddy Gribben, Lorne Kelly, Gary Wolstenholme
Los Leones Golf Club
La Dehesa Golf Club
Santiago, Chili
Maarten van den Berg, Niels Boysen, Rutger Buschow, Alain Ruiz Fonhof
Maarten Delfortrie n.p. captain, Nederland eindigt op de 14de plaats.
Nicolas Colsaerts, Quentin D'Ursel, François Nicolas, Jérôme Theunis
Eric Hermann, n.p. captain
1996 Vlag van Australië Australië
Jamie Crow, David Gleeson, Jarrod Moseley, Brett Partridge

Manilla, Filipijnen
Maarten van den Berg, Niels Boysen, Niels Kraaij, Maarten Lafeber
Michael Floris n.p. captain, Nederland eindigt op de 15de plaats.
Jack Broecks, Sebastien De Meurers, Raf Vanbegin, Didier de Vooght
Roger Rabaey, n.p. captain
1994 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Todd Demsey, Allen Doyle, John Harris, Tiger Woods
Frankrijk Robert-Jan Derksen, Jeroen Germes, Maarten Lafeber en Michael Vogel
Robbie van Erven Dorens, n.p. captain
Nederland eindigt op de 8ste plaats.
Jack Boeckx, Nicolas Todtenhaupt, Nicolas Vanhootegem, Didier de Vooght
Roger Rabaey, n.p. captain
1992 Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland
Michael Campbell, Grant Moorhead, Phil Tataurangi, Stephen Scahill
Capilano G&CC
Marine Drive Golf Club
Vancouver, BC
Bart Nolte, Willem Oege Goslings, Rolf Muntz en Michael Vogel
Robbie van Erven Dorens, n.p. captain
Nederland eindigt op de 8ste plaats.
Christian De Naeghel, Didier De Vooght, Arnaud Langenaeken, Nicolas Vanhootegem
Robin De Vooght, n.p. captain
1990 Vlag van Zweden Zweden
Klas Eriksson, Mathias Grönberg, Gabriel Hjertstedt, Per Nyman
Christchurch Golf Club
Christchurch, Nieuw-Zeeland
Stéphane Lovey, Rolf Muntz, Rik Ruts, Michael Vogel
Robbie van Erven Dorens, n.p. captain
Nederland eindigt op de 12de plaats.
Christophe Bosmans, Emanuel Janssens, Amaury d'Ogimont, Dany Vanbegin
Roger Rabaey, n.p. captain
1988 Vlag van Verenigd Koninkrijk UK & Vlag van Ierland Ierland
Peter McEvoy, Garth McGimpsey, Jim Milligan, Eoghan O'Connell
Ullna Golf Club
Stockholm, Zweden
Eelco Bouma, Stéphane Lovey, Joost Steenkamer, Constant Smits van Waesberghe
Robbie van Erven Dorens, n.p. captain, Nederland eindigt op de 21ste plaats.
Christophe Bosmans, Christophe Descampe, Bruno Dupont, Alain Eaton
Philippe Relecom, n.p. captain
1986 Vlag van Canada Canada
Mark Brewer, Brent Franklin, Jack Kay Jr, Warren Sye
Lagunita Country Club
Caracas, Venezuela
Stéphane Lovey, Bart Nolte, Joost Steenkamer, Constant Smits van Waesberghe
Robbie van Erven Dorens, n.p. captain, Nederland eindigt op de 20ste plaats.
Olivier Buysse, Christophe Desscampe, Thierry Goossens, Michel Moerman
John Bigwood, n.p. captain
1984 Vlag van Japan Japan
Kazuhiko Kato, Noriaki Kimura, Kiyotaka Oie, Tetsuo Sakata
Royal Hong Kong GC
Hongkong
Bart Nolte, Rik Ruts, Daan Slooter, Simon Vegter
Ajef Knappert, n.p. captain, Nederland eindigt op de 17de plaats.
Patrick Bonnelance, Christophe Bosmans, Olivier Buysse, Thierry Goossens
John Bigwood, n.p. captain
1982 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Nathaniel Crosby, Jim Holtgrieve, Bob Lewis, Jay Sigel
Golf Club de Lausanne
Zwitserland
Joost Hage, Bart Nolte, Toby Rijks, Victor Swane
Ajef Knappert, n.p. captain
Nederland eindigt op de 21ste plaats.
Patrick Bonnelance, Benoit Dumont, Michael Eaton, Thierry Goossens
John Bigwood, n.p. captain
1980 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Jim Holtgrieve, Jay Sigel, Hal Sutton, Bob Tway
Pinehurst Country Club
North Carolina, VS
Carel Braun, Erik Hertzberger, Bart Nolte, Jaap van Neck
Ajef Knappert, n.p. captain
Nederland eindigt op de 20ste plaats.
Patrick Bonnelance, Eric Boyer de la Giroday (captain), Olivier Buysse, Thierry Goossens
1978 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Bobby Clampett, John Cook, Scott Hoch, Jay Sigel
Pacific Harbour G&CC
Fiji
Barend van Dam, Jaap van Neck, Bart Nolte, Victor Swane
Nederland eindigt op de 16de plaats.
Benoit Dumont, Bruno Dupont, Thierry Goossens, Philippe Relecom, captain
1976 Vlag van Verenigd Koninkrijk UK & Vlag van Ierland Ierland
John Davies, Ian Hutcheon, M.J. Kelly, Steve Martin
Penina Golf Club
Portugal
Carel Braun, Barend van Dam, Jaap van Neck en Victor Swane.
Nederland eindigt op de 28ste plaats.
geen Belgisch team
1974 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
George Burns, Gary Koch, Jerry Pate, Curtis Strange
Cajuiles, La Romana, Dominicaanse Republiek Carel Braun, Jaap van Neck, Victor Swane en Tony Trienen.
Nederland eindigt op de 21ste plaats.
John Bigwood, Eric Boyer, Benoit Dumont, Freddy Rodesch (captain)
1972 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Ben Crenshaw, Vinny Giles III, Mark Hayes, Martin West III
Olivos Golf Club
Buenos Aires, Argentinië
Jaap van Neck, Teun Roosenburg, Piet Hein Streutgers, Victor Swane
Richard Rahusen, n.p. captain
Nederland eindigt op de 17de plaats.
Yves Brose, Yves Mahaim, Benoit Dumont, Freddy Rodesch (captain)
1970 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vinny Giles III, Tom Kite, Allen Miller, Lanny Wadkins
Real Club de la Puerta de Hierro
Spanje
Lout Mangelaar Meertens, Jaap van Neck, Piet Hein Streutgers, Victor Swane
Richard Rahusen, n.p. captain
Nederland eindigt op de 27ste plaats.
Jacques du Vivier, Jacky Moerman, Freddy Rodesch, Philippe Toussaint
1968 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Bruce Fleisher, Vinny Giles III, Jack Lewis Jr, Dick Siderowf
Royal Melbourne GC
Victoria, Australië
geen Nederlands team
geen Belgisch team
1966 Vlag van Australië Australië
Harry Berwick, Phil Billings (captain), Kevin Donohoe, Kevin Hartley
Club de Golf Mexico, Mexico geen Nederlands team Jacques Moerman, Frederic Rodesch, Paul Rolin, Philippe Toussaint
Jacques du Vivier, n.p. captain
1964 Vlag van Verenigd Koninkrijk UK & Vlag van Ierland Ierland
Michael Bonallack, Rodney Foster, Michael Lunt, Ronnie Shade
Olgiata Golf Club
Italië
Robbie E van Erven Dorens, Joan F Dudok van Heel, Ajef F Knappert, Jani A R Roland Holst
A.M. Groskamp, n.p. captain, Nederland eindigt op de 28ste plaats.
Jacques Moerman, Freddy Rodesch, Paul Rolin, Philippe Washer
Jacques du Vivier, n.p. captain
1962 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Deane Beman, Labron Harris jr., Billy Joe Patton, R.H. Sikes
Duji Golf Course
Kawana Resort [2]
Japan
geen Nederlands team geen Belgisch team
1960 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Deane Beman, Robert R. Gardner, Bill Hyndman, Jack Nicklaus
Merion Golf Club
Ardmore, Penn., VS
Robbie van Erven Dorens, Joan Dudok van Heel, Ajef Knappert, Jani Roland Holst
Tony Groskamp, n.p. captain, Nederland eindigt op de 27ste plaats.
geen Belgisch team
1958 Vlag van Australië Australië
Douglas Bachli, Bruce Devlin, Robert F. Stevens, Peter Toogood
St Andrews Links
Schotland
Joan Dudok van Heel, Ajef Knappert (Gogelhof, Valkenswaard), W. van Moorsel (Eindhoven), W F Smit (Hattem)
Tony Groskamp, n.p. captain
Nederland eindigt op de 19de plaats.
Jacques Moerman (Brussel), Freddy Rodesch (Brussel), Paul Rolin, Eric Tavernier (Knokke)
Jacques A du Vivier, n.p. captain
  • In 2006 wordt besloten de teams uit drie spelers te laten bestaan, omdat er zoveel landen meedoen. In 2014 deden 67 herenteams en 50 damesteams mee.
  • Het dames wereldkampioenschap voor amateurs heet Espirito Santo Trophy en bestaat sinds 1964. In oktober 2008 vinden beide toernooien plaats in Adelaide.
  • In 1962, 1966 en 1968 is geen Nederlands team uitgezonden omdat het aan sponsors ontbrak.
  • Iedere keer wordt de Espirito Santo Trophy gelijktijdig op dezelfde baan gespeeld, behalve in:
    • 1964, de heren speelden in Rome, de dames bij Parijs. Dit is de enige keer geweest dat niet in dezelfde stad werd gespeeld, en zelfs in een ander land.
    • 1982: de heren in Lausanne speelden en de dames in Genève
    • 1992: het gebruik van twee clubs in Vancouver werd gecombineerd, de heren speelden op beide banen, de dames alleen op de Marine Drive GC.
    • 1996: de dames speelden op de Santa Elena Golf Club, ook in Manilla.
    • 1998: er doen 49 herenteams mee en hiervoor worden twee clubs gebruikt, de dames spelen op de Prince of Wales Country Club, ook in Santiago.

Externe links[bewerken]