Elbridge Bryant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Elbridge Bryant
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Elbridge Bryant (Thomasville (Georgia), 28 september 1939 - Flagler County (Florida), 26 oktober 1975) was een Amerikaanse soulzanger. Samen met Otis Williams, Eddie Kendricks, Paul Williams en Melvin Franklin was Elbridge Bryant één van de oprichters van de Amerikaanse soul- en R&B-groep The Temptations.

Biografie[bewerken]

Op 28 september 1939 werd Elbridge Bryant, bekend met de bijnamen "Al" en "Bones", geboren in de Amerikaanse stad Thomasville, gelegen in de staat Georgia. Hij stamde af van zowel Afro-Amerikaanse als Indiaanse voorouders. Gedurende zijn jeugd verhuisde Bryant naar Detroit, dé autostad van de Verenigde Staten. Daar ontmoette hij zijn toekomstige vriend Otis Williams. Met hem richtte hij een aantal groepen op, met als meest succesvolle voorbeeld The Distants. Van die groep maakte naast hen twee ook Melvin Franklin, Richard Street en Albert "Pee Wee" Crawford deel van uit. Nadat de laatste twee de groep hadden verlaten moest het overgebleven trio echter een nieuwe groep vormen. Dit deden ze met Paul Williams en Eddie Kendricks en zo ontstonden The Elgins. Toen de groep ontdekte dat die al in gebruik was namen ze de naam The Temptations aan.

Met The Temptations verdiende Elbridge Bryant in 1961 een contract bij Motown, de grootste platenmaatschappij uit Detroit. De groep was in haar beginjaren echter niet bepaald succesvol op de hitlijsten. Het enige nummer dat een hitnotering wist te bereiken was het nummer "Dream Come True", dat op de #22 positie op de R&B-lijst bleef steken. Op dit nummer fungeerde Bryant als één van de achtergrondzangers. Dit was overigens bijna altijd het geval bij de opnames uit die periode van The Temptations, want Eddie Kendricks en Paul Williams zongen het meest van de tijd de leadpartijen. Tijdens optredens voegde Elbridge Bryant zich echter bij dit duo en kreeg hij ook de kans om nummers lead te zingen.

Vanwege de toentertijd niet al te beste prestaties van de singles op de hitlijsten, werd Elbridge Bryant, die hoge verwachtingen had, onrustig binnen de groep. Hij was steeds vaker liever bezig met zijn baan als melkman, dan nummers op te nemen met The Temptations. Daarnaast was Bryant een casanova en had hij een drankprobleem. Daardoor kwam hij ook niet steeds vaker niet bij opnames en was hij niet topfit tijdens optredens. Het dieptepunt voor Bryant binnen The Temptations kwam een paar weken voor de kerst van 1963. Na een optreden, toen het publiek een encore wilde, had hij met Paul Williams een discussie of ze die wens ook waar moesten maken. Williams wilde van wel, maar Bryant was moe en had geen zin meer. Toen de discussie hoog op liep, pakte Bryant een fles en sloeg die in het gezicht van Paul Williams, maar net naast zijn oog. Daardoor kwamen de andere Temptations tussenbeide en besloten dat Bryant de groep moest verlaten. Hij zou vervangen worden door David Ruffin.

Na zijn ontslag van The Temptations maakte Elbridge Bryant in het midden van de jaren zestig nog deel uit van een groep genaamd The Primes. Daar werd hij herenigd met een oude bekende van The Distants, Pee Wee Crawford. Deze groep had echter alleen klein lokaal succes, terwijl zijn oude groep The Temptations de wereld veroverde met de Motownsound.

Elbridge Bryant kwam op 26 oktober 1975 aan het eind van zijn leven, op 36-jarige leeftijd. Dit kwam door een ziekte genaamd levercirrose. Deze ziekte hield hij over aan zijn buitensporige alcoholgebruik.