Elektrische isolatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Veiligheid door elektrische isolatie

Elektrische isolatie is een materiaaleigenschap die bestaat uit het blokkeren van elektrische stroom omdat de soortelijke weerstand zeer hoog is. Het is daarmee dus het tegenovergestelde van elektrische geleiding. Elektrische isolatie wordt vastgesteld door een elektrische spanning aan te brengen over het voorwerp van onderzoek door de ene pool met een deel (kant) van dit voorwerp (eventueel een gas of een vloeistof) te verbinden en de andere pool met een ander deel (kant) van hetzelfde voorwerp. De elektrische stroom die er in deze weerstandsmeting (of impedantiemeting) gaat lopen moet verwaarloosbaar klein zijn om van een elektrische isolator te kunnen spreken.

Nut[bewerken]

De elektrische isolatie maakt het mogelijk om van elektriciteit nuttig en veilig gebruik te maken. Opwekking, transport, verbruik en regeling zijn pas mogelijk als alle stromen op de juiste manier van elkaar gescheiden getransporteerd kunnen worden. Het toepassingsgebied is daarmee net zo breed als het gebruik van elektriciteit. Aangezien de andere eigenschappen, zoals hittebestendigheid en breekbaarheid, van isolerende materialen zich met bepaalde toepassingen niet laten verenigen is de keuze soms heel lastig. Met name de ESD-eigenschappen van goede (hittebestendige) isolators zijn soms ronduit ongunstig, zoals bij teflon. Soms wordt er aan één zijde een geleidende laag aangebracht om dit effect tegen te gaan.

Materialen[bewerken]

Isolerende materialen zijn bijvoorbeeld

Natuurkunde[bewerken]

De atomen van isolatoren hebben geen of vrijwel geen vrije elektronen.

Spectrum[bewerken]

Wat betreft de elektrische geleiding zijn er grofweg drie soorten materialen: de geleiders (of geleidende materialen), die de elektrische stroom goed geleiden, hoofdzakelijk de metalen, zoals koper; de isolatoren (of isolerende materialen) die ondoordringbaar zijn voor elektrische stroom (zuiver water geleidt bijvoorbeeld slecht) en er zijn de halfgeleiders, een aparte groep materialen met bijzondere eigenschappen.

Zie ook[bewerken]