Elektrocoagulatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Elektrocoagulatie is het laten coaguleren (samenklonteren) van opgeloste of gesuspendeerde stoffen met behulp van elektriciteit. In de behandeling van afvalwater worden ongewenste chemische verbindingen gesplitst in kleinere moleculen en worden emulsies afgebroken. Hierdoor zijn de ongewenste stoffen makkelijker uit het afvalwater te verwijderen. In de medische wereld verwijdert elektrocoagulatie ongewenste cellen uit de menselijke huid. De eiwitten van deze cellen worden beschadigd waardoor de cellen afsterven en uit de huid verdwijnen. Deze toepassing heet ook wel elektrochirurgie.[1]

Afvalwaterbehandeling[bewerken | bron bewerken]

Elektrocoagulatie wordt gebruikt als afvalwaterbehandelingstechnologie voor afvalwater met ingewikkelde moleculen als kleurstoffen, giftige organische verbindingen en cyaniden. Ook zware metalen en fosfaat[2] zijn met deze techniek goed te verwijderen. Hulpstoffen zoals polyelektrolyt of andere coagulatoren zijn meestal niet nodig, maar bijvoorbeeld zouten kunnen wel worden toegevoegd om de geleidbaarheid te verhogen.[3]

De zuivering door deze techniek wordt als volgt verklaard:

  1. Colloïdale deeltjes worden afgebroken door het elektrische potentiaalverschil.
  2. Metaal van de anode gaat in oplossing door ionen te vormen. Deze ionen bevorderen de samenklontering (werken als coagulant) in de vloeistof.
  3. Door elektrolyse bij kathode ontstaat zuurstof- en waterstofgas. Dit geeft een opdrijvend effect[4] en oxidatie van grotere moleculen zoals kleurstoffen en pigmenten (een blekingseffect).

De ontstane vlokken kunnen relatief klein zijn. Afscheiding uit de waterfase kan door nabehandeling met filtratie, bijvoorbeeld continu zandfiltratie[2] of membraanfiltratie.[5]

Behandeling van huidaandoeningen[bewerken | bron bewerken]

De medische toepassing van electrocoagulatie is ontwikkeld tussen 1909 en 1926 en gebruikt wisselstroom.[1] Wratten, pigmentvlekjes, kleine bloedvaatjes[6] en andere huidaandoeningen kunnen met elektrocoagulatie behandeld worden. De warmteontwikkeling door de elektrische stroom beschadigt en vernielt de eiwitstructuren in de celmembranen van ongewenste cellen. De restanten van deze eiwitten klonteren samen, net als bij stolling van eiwitten. De ongewenste cellen van wratten, pigmentvlekjes en verwijderde bloedvaatjes sterven zo af en verdwijnen uit de huid.