Elektrofiel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een elektrofiel deeltje is een positief geladen ion of het positieve deel van een molecuul met een dipool. Deze kunnen reageren met een elektronrijk centrum (nucleofiel deel) in een ander molecuul. Het elektrofiele deeltje fungeert meestal als elektronenpaaracceptor (lewiszuur) ten opzichte van een nucleofiel deeltje.

De reactiviteit van het nucleofiel is afhankelijk van het elektrofiel waarmee het moet reageren. Nucleofielen zoals BF3, met een geconcentreerde partiële positieve lading op het boor-atoom, reageren beter met elektrofielen met sterk gelokaliseerde elektronen zoals die op bijvoorbeeld zuurstof voorkomen. Meer diffuus geladen elektrofielen reageren beter met nucleofielen met diffuse orbitalen, zoals voorspeld door de HSAB-theorie.

Goede elektrofielen zijn onder meer: