Elisa Longo Borghini

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elisa Longo Borghini
Elisa Longo Borghini in The Women's Tour 2015
Elisa Longo Borghini in The Women's Tour 2015
Persoonlijke informatie
Bijnaam "Eli"
Geboortedatum 10 december 1991
Geboorteplaats Ornavasso, Vlag van Italië Italië
Lengte 170 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Wiggle High5
Discipline(s) Wegwielrennen
Ploegen
2010
2011
2012-2014
2015-
Cristoforetti
Top Girls Fassa Bortolo
Hitec Products
Wiggle Honda
Beste prestaties (top-20)
Ronde van Vlaanderen Goude (2015)
Ronde van Italië Zilvere (2017)
WK Bronse (2012)
UCI World Tour 5e (2016)
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Elisa Longo Borghini (Ornavasso, 10 december 1991) is een Italiaans wielrenster. Ze won in 2012 brons op het WK in Valkenburg en in 2016 brons op het EK in Plumelec en Olympisch brons in Rio de Janeiro. Ze werd vier keer Italiaans kampioene. Zij is een dochter van langlaufster Guidina Dal Sasso. Haar 11 jaar oudere broer Paolo Longo Borghini was wielrenner van 2004 t/m 2014. Na drie jaar bij het Noorse Hitec Products, rijdt ze vanaf het seizoen 2015 voor het Britse vrouwenteam Wiggle High5.

Biografie[bewerken]

2012 - 2013: Doorbraak en bekkenbreuk[bewerken]

In 2012 haalde ze brons bij de elite op het wereldkampioenschap wielrennen in Valkenburg. Ze bevestigde haar kunnen in 2013 door de Trofeo Alfredo Binda op haar naam te schrijven en tweede te worden in de Waalse Pijl. Eén week voor de Giro Rosa 2013 viel Longo Borghini hevig, drie kilometer voor de finish in het Italiaans kampioenschap. Ze brak haar bekken en moest in haar woonplaats de slotrit van de Giro toekijken vanuit een rolstoel.[1]

Solo naar winst in de Ronde van Vlaanderen op de Oude Kwaremont

2014 - 2015: Klassementen en Vlaanderen[bewerken]

Na haar herstel won Longo Borghini de eindklassementen in de Ronde van Bretagne, Trophée d'Or (beide 2014) en Route de France (2015), met ritwinst op de Planche des Belles Filles.[2] In 2015 behaalde ze de overwinning van de Ronde van Vlaanderen[3] en de Giro dell'Emilia,[4] werd ze tweede in de Philadelphia Cycling Classic, derde in de eerste vrouweneditie van de Strade Bianche en vierde in de Trofeo Binda. Hierdoor werd ze ook vierde in het wereldbekerklassement. In de Giro Rosa won ze al de witte jongerentrui (2012), de groene bergtrui (2016) en de blauwe trui als beste Italiaanse (2015 en 2017). Ook werd ze in 2014 voor het eerst Italiaans kampioen tijdrijden.

Groene trui in de Giro Rosa 2016
Brons in de Olympische wegrit

2016: Brons in Rio[bewerken]

Uitkomend voor Italië won Longo Borghini brons in de wegrit op de Olympische Spelen 2016 in Rio de Janeiro, achter de Nederlandse Anna van der Breggen en de Zweedse Emma Johansson (tevens haar ploeggenote bij Wiggle).[5] Eén maand later op het eerste EK voor profs werd ze wederom derde en wederom achter de Nederlandse. Ze werd in 2016 vijfde in de eerste Women's World Tour en won haar tweede nationale titel tijdrijden.

Voorjaar 2017: leidster World Tour en UCI-ranglijst[bewerken]

In 2017 begon Longo Borghini het Belgische openingsweekend met veel aanvalspogingen, die resulteerden in de 5e plaats in Omloop Het Nieuwsblad en winst voor haar ploeggenote Jolien D'Hoore in Omloop van het Hageland. Eén week later won Longo Borghini in eigen land haar eerste World Tourwedstrijd: Strade Bianche.[6] Ze werd hierdoor ook meteen de eerste leidster in de World Tour. Door haar vierde plek in de Ronde van Drenthe en de negende plek in de Trofeo Binda veroverde ze op 19 maart de eerste positie op de UCI-ranglijst en behield ze de leiderstrui in de World Tour tot en met de Ronde van Vlaanderen.[7] In De Ronde zat ze in een kopgroep met Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten en Katarzyna Niewiadoma, maar zij werden op één km van de finish gegrepen en in de sprint werd Longo Borghini tiende. Twee weken later, in de heringevoerde Amstel Gold Race, sprong ze mee op de voorlaatste keer Cauberg met Lizzie Deignan en wederom Niewiadoma, maar Van der Breggen sprong erop en erover en in de achtervolgende groep werd Longo Borghini vijfde. Door ziekte moest ze de Waalse Pijl missen en moest ze genoegen nemen met een negende plaats in de eerste editie van Luik-Bastenaken-Luik.

2017: Giro en La Course[bewerken]

In de Italiaanse kampioenstrui

Twee maanden later veroverde ze in Piemonte haar derde nationale titel in het tijdrijden en twee dagen erna haar eerste Italiaanse titel op de weg.[8] In de Ronde van Italië voor vrouwen 2017 behaalde ze diverse ereplaatsen, zo werd ze derde in de tweede etappe door samen met Annemiek van Vleuten en Anna van der Breggen weg te rijden op de klim Andreis.[9] Ook werd ze derde in de vijfde etappe, een tijdrit over de Muro di Sant'Elpidio met stijgingspercentages tot 30%.[10] In het bergklassement werd ze tweede achter Van Vleuten en in het algemeen klassement tweede op ruim één minuut achter Van der Breggen. Hierdoor won ze voor het tweede jaar de blauwe trui als beste Italiaanse.[11] Later die maand werd ze derde op de Col d'Izoard achter Van Vleuten en Lizzie Deignan in de vernieuwde La Course.[12] Tijdens de afsluitende achtervolgingsrit in Marseille kon ze samen met Deignan en Megan Guarnier de als eerste gestarte Van Vleuten niet bijhalen en ze eindigde als derde in het Stade Vélodrome.[13]

Zowel bij Hitec als bij Wiggle reed Longo Borghini samen met de Française Audrey Cordon, met wie ze vaak verward wordt en wat hen de bijnaam twins (tweeling) opleverde.[14]

Elisa Longo Borghini maakt deel uit van de sportselectie "Fiamme Oro" van de Italiaanse politie.[15] Op haar teamshirt draagt ze het logo van de politie en in nationale kampioenschappen rijdt ze in het volledige tenue van Fiamme Oro. In mei 2016 voltooide ze haar opleiding bij de Polizia di Stato.[16]

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2012 - 1 zege

2013 - 2 zeges

2014 - 6 zeges

2015 - 5 zeges

2016 - 2 zeges

2017 - 3 zeges

Kampioenschappen en Giro[bewerken]

Wedstrijd 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
Italiaanse kampioenstrui Italiaans kampioen op de weg 6 13 - 6 Zilver Zilver Goud
Italiaanse kampioenstrui Italiaans kampioen tijdrijden 8 Zilver Zilver Goud - Goud Goud
Giro d'Italia Donne 18ª - 11ª Zilver
MaillotMundial.PNG WK op de weg 57ª Brons 15ª 89ª dnf
MaillotMundialCrono.PNG WK tijdrijden 32ª 15ª 13ª 14ª - - 18ª
Olympische Spelen (wegrit) - Brons
Olympische Spelen (tijdrit) -

Uitslagen in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2011 18e  
2012 9e Jersey white.svg 
2013
2014 5e  
2015 8e Jersey blue.svg 
2016 11e Jersey green.svg 
2017 Zilver ↑ Jersey blue.svg 
Jaar Ronde van Vlaanderen Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Waalse Pijl GP Plouay WK op de weg Wereld- ranglijst
2011 52e 14e 19e 57e 98e (UWT)
2012 23e 76e Brons Brons ↑ 16e (UWT)
2013 4e Zilver ↑ opgave 8e 6e (UWT)
2014 4e Brons ↑ 7e 14e 11e (UWT)
2015 Goud ↑ 18e 9e 4e 4e (UWT)
2016 5e 5e 9e 89e 5e (UWT)
2017 10e 5e 9e 34e opgave

Externe links[bewerken]