Emiel Vliebergh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Emiel Vliebergh
Portret van Vliebergh door Jos De Swerts; cover van weekblad Pallieter, nr. 6, 1923
Portret van Vliebergh door Jos De Swerts; cover van weekblad Pallieter, nr. 6, 1923
Persoonlijke informatie
Volledige naam Jan Emiel Vliebergh
Geboren Zoutleeuw, 24 januari 1872
Overleden Leuven 6 januari 1925
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Bestuurder
Jurist
Econoom
Hoogleraar
Functies
1911 - 1925 Voorzitter Davidsfonds
1917 - ? Ondervoorzitter Boerenbond
Portaal  Portaalicoon   Mens & maatschappij
Onderwijs

Jan Emiel Vliebergh (Zoutleeuw, 24 januari 1872 - Leuven 6 januari 1925) was een Belgisch jurist en econoom.

Levensloop[bewerken]

Vliebergh studeerde rechten in Leuven van 1891 tot 1896. Na zijn studie werkte hij als juridisch adviseur bij de Belgische Boerenbond. In 1917 werd hij ondervoorzitter van diezelfde bond. Daarnaast was hij verbonden aan de faculteit rechten als hoogleraar. Vliebergh doceerde in het Nederlands, iets dat toentertijd niet gebruikelijk was. Met zijn aandeel aan Hooger Leven (1906), de Nederlandse Vakantieleergangen te Leuven (1907), Dietsche Warande en Belfort droeg hij bij aan de vernederlandsing van het onderwijs in Vlaanderen. Ook was hij voorzitter van het Davidsfonds.

In zijn laatste levensjaren leed hij aan een progressieve verlamming waardoor hij volstrekt immobiel werd. Na Vlieberghs overlijden stelde het Davidsfonds de Vlieberghprijs in, een literatuurprijs met als doel met name jonge Vlaamse schrijver aan te moedigen.

Literatuur[bewerken]

  • P.J. SALSMANS, Prof. dr. Emiel Vliebergh, 1945.
  • J. PERSYN, Emiel Vliebergh, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel II, Brussel, 1966.
  • Lode WILS, Honderd jaar Vlaamse Beweging, Leuven, Deel I, 1977, Deel II, 1985.



Voorganger:
Joris Helleputte
Voorzitter van het Davidsfonds
1911 - 1925
Opvolger:
Arthur Boon