Emiel Vliebergh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jan Emiel Vliebergh
Portret van Vliebergh door Jos De Swerts; cover van weekblad Pallieter, nr. 6, 1923
Portret van Vliebergh door Jos De Swerts; cover van weekblad Pallieter, nr. 6, 1923
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 24 januari 1872
Geboorteplaats Zoutleeuw
Overlijdensdatum 6 januari 1925
Overlijdensplaats Leuven
Nationaliteit Vlag van België België
Werkzaamheden
Universiteit Katholieke Universiteit Leuven
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Jan Emiel Vliebergh (Zoutleeuw, 24 januari 1872 - Leuven 6 januari 1925) was een Belgisch jurist en econoom.

Levensloop[bewerken]

Vliebergh studeerde rechten in Leuven van 1891 tot 1896. Na zijn studie werkte hij als juridisch adviseur bij de Belgische Boerenbond. In 1917 werd hij ondervoorzitter van diezelfde bond. Daarnaast was hij verbonden aan de faculteit rechten als hoogleraar. Vliebergh doceerde in het Nederlands, iets dat toentertijd niet gebruikelijk was. Met zijn aandeel aan Hooger Leven (1906), de Nederlandse Vakantieleergangen te Leuven (1907), Dietsche Warande en Belfort droeg hij bij aan de vernederlandsing van het onderwijs in Vlaanderen. Ook was hij voorzitter van het Davidsfonds.

In zijn laatste levensjaren leed hij aan een progressieve verlamming waardoor hij volstrekt immobiel werd. Na Vlieberghs overlijden stelde het Davidsfonds de Vlieberghprijs in, een literatuurprijs met als doel met name jonge Vlaamse schrijver aan te moedigen.

Literatuur[bewerken]

  • P.J. SALSMANS, Prof. dr. Emiel Vliebergh, 1945.
  • J. PERSYN, Emiel Vliebergh, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel II, Brussel, 1966.
  • Lode WILS, Honderd jaar Vlaamse Beweging, Leuven, Deel I, 1977, Deel II, 1985.
  • Leen VAN MOLLE, Emiel Vliebergh, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
Voorganger:
Joris Helleputte
Voorzitter van het Davidsfonds
1911 - 1925
Opvolger:
Arthur Boon