English Electric Part One

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
English Electric Part One
Studioalbum van Big Big Train
(Albumhoes op en.wikipedia.org)
Uitgebracht 3 september 2012
Opgenomen Big Big Train, English Electric Studios
Rob Aubrey, Aubitt Studios
Edo Spanninga, Studio Aurelia
Ken Brake, Regal Lane Studio
Gemasterd Rob Aubrey, Aubitt Studios
Gemixt Rob Aubrey, Aubitt Studios
Genre Progressieve rock
Label(s) English Electric Recordings, Giant Electric Pea, Plane Groovy
Hoesontwerp Matt Sefton
Professionele recensie
Dutch Progressive Rock Pages link
Alison Henderson 9,5
Roger Trenwith 8
Leo Koperdraat 7,5
Brian Watson 9
Progvisions 4/5 sterren link
Chronologie
2010
Far Skies Deep Time
  2012
English Electric Part One
  2013
English Electric Part Two
Portaal  Portaalicoon   Muziek

English Electric Part One is het zevende studioalbum van de Engelse progressieve-rockband Big Big Train. Het album werd in 2012 op cd en als muziekdownload uitgebracht via het eigen label English Electric Recordings en Giant Electric Pea. In 2019 werd een gelimiteerde heruitgave op vinyl uitgebracht door English Electric Recordings en Plane Groovy. Het album is opgenomen in de eigen English Electric Studios in Bournemouth. Aanvullende opnames vonden plaats in andere studio's in Engeland en Nederland.

Ontvangst[bewerken | brontekst bewerken]

Op Dutch Progressive Rock Pages (DPRP) werd het album viermaal beoordeeld. De consensus was dat English Electric Part One een goed album is met nummers die tussen folk en progressieve rock balanceren. Het openingsnummer The First Rebreather werd vergeleken met werk dat Genesis afleverde in de vroege periode van de tijd waarin Phil Collins hun zanger was.[1] Volgens Brian Watson was er geen enkel negatief commentaar op het album te vinden op internet. English Electric Part One werd door de lezers van DPRP uitgeroepen tot album van het jaar.[2]

Douwe Fledderus van Progvisions omschreef het album als "a delicate mix of symphonic/progressive rock and influences of the Canterbury scene with often a classical touch".[3]

Musici[bewerken | brontekst bewerken]

Met onder andere:

Muziek[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Titel Duur
1. The First Rebreather   8:32
2. Uncle Jack   3:49
3. Winchester from St Giles' Hill   7:16
4. Judas Unrepentant   7:18
5. Upton Heath   9:17
6. A Boy in Darkness   5:39
7. Summoned by Bells   8:03
8. Hedgerow   8:52

De uitgave op vinyl bevat twee extra nummers.

Nr. Titel Duur
9. Kingmaker   10:50
10. Victorian Brickwork   12:33

De heruitgave in 2019, eveneens op vinyl, eindigt met twee andere nummers.

Nr. Titel Duur
9. Seen Better Days (The Brass Band's Final Piece)   4:48
10. East Coast Racer (Live at King's Place, London August 2015)   17:30

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]