Epichloorhydrine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Epichloorhydrine
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van epichloorhydrine
Structuurformule van epichloorhydrine
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C3H5ClO
IUPAC-naam 2-(chloormethyl)oxiraan
Andere namen 1-chloor-2,3-epoxypropaan, glycidylchloride
Molmassa 92,52 g/mol
SMILES
C1C2(O1)C2Cl
CAS-nummer 106-89-8
EG-nummer 203-439-8
PubChem 7835
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Ontvlambaar Corrosief Toxisch Schadelijk voor de gezondheid
Gevaar
H-zinnen H226 - H301 - H311 - H314 - H317 - H331 - H350
EUH-zinnen geen
P-zinnen P201 - P261 - P280 - P301+P310 - P305+P351+P338 - P310
Carcinogeen ja (IARC-klasse 2)
EG-Index-nummer 603-026-00-6
VN-nummer 2023
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,18 g/cm³
Smeltpunt −57 °C
Kookpunt 116 °C
Vlampunt 31 °C
Zelfontbrandings- temperatuur 385 °C
Dampdruk (bij 20°C) 1600 Pa
Oplosbaarheid in water 60 g/l
Goed oplosbaar in ethanol, di-ethylether, xyleen, tolueen
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Epichloorhydrine is een kleurloze, organische vloeistof met een kenmerkende geur. Het is een epoxide en een reactieve stof, die kan polymeriseren onder invloed van hitte of van sterke zuren of basen.

Synthese[bewerken]

Epichloorhydrine wordt bereid uitgaande van allylchloride (dat uit propeen en chloor wordt bekomen). Allylchloride wordt in reactie gebracht met een natriumhydroperoxide, waardoor het epoxide gevormd wordt.

Solvay heeft een eigen proces ontwikkeld voor de productie van epichloorhydrine uit glycerol, dat onder meer ontstaat als bijproduct van de biodieselproductie. In dit Epicerolproces reageert glycerol met waterstofchloride tot 1,3-dichloor-2-propanol. Een carbonzuur, -zout of -ester, zoals adipinezuur, fungeert als katalysator. In een tweede stap, de dehydrochlorering, wordt dit dichloorpropanol met natriumhydroxide omgezet in epichloorhydrine.[1] In 2012 startte Vinythai, een dochteronderneming van Solvay, de eerste Epicerolfabriek op in Map Ta Phut (Thailand), met een capaciteit van 100.000 ton per jaar.[2][3]

Toepassing[bewerken]

Epichloorhydrine is een sterk reactief product en wordt gebruikt als tussenproduct in de chemische industrie, voornamelijk voor polymeren (epoxyharsen, fenoxyharsen, en andere); ook voor de synthese van glycerine. Het wordt ook gebruikt als oplosmiddel voor cellulose, harsen en verven.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Epichloorhydrine polymeriseert bij verhitting of onder invloed van sterke zuren of basen. Bij verbranding komen giftige en corrosieve dampen vrij (met name waterstofchloride en chloor).

Epichloorhydrine is een corrosieve stof voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Inademing van de damp kan longoedeem veroorzaken. De stof kan effecten hebben op het centraal zenuwstelsel, de nieren en de lever. Blootstelling aan een te hoge dosis kan de dood veroorzaken.

Epichloorhydrine is waarschijnlijk kankerverwekkend bij de mens (IARC-klasse 2A). Uit dierproeven is gebleken dat de stof genetische schade veroorzaakt en dus mogelijk schadelijk is voor de voortplanting of de ontwikkeling bij de mens.

Externe links[bewerken]